Mark 13 · 37 verses
அவர் தேவாலயத்தை விட்டுப் புறப்படும்போது, அவருடைய சீஷர்களில் ஒருவன் அவரை நோக்கி: போதகரே, இதோ, இந்தக்கல்லுகள் எப்படிப்பட்டது! இந்தக் கட்டடங்கள் எப்படிப்பட்டது! பாரும் என்றான்.
avar thevaalayathai vittup purappadumbodhu, avarudaiya seeshargalil oruvan avarai nokki: podhagarae, idho, indhakkallugal eppadippattadhu! indhak kattadangal eppadippattadhu! paarum endraan.
இயேசு அவனுக்குப் பிரதியுத்தரமாக: இந்தப்பெரிய கட்டடங்களைக் காண்கிறாயே, ஒரு கல்லின்மேல் ஒரு கல்லிராதபடிக்கு எல்லாம் இடிக்கப்பட்டுப்போகும் என்றார்.
yesu avanukkup piradhiyutharamaaga: indhapperiya kattadangalaik kaangiraayae, oru kallinmel oru kalliraadhabadikku ellaam idikkappattuppogum endraar.
பின்பு, அவர் தேவாலயத்துக்கு எதிராக ஒலிவமலையின் மேல் உட்கார்ந்திருக்கையில், பேதுருவும் யாக்கோபும் யோவானும் அந்திரேயாவும் அவரிடத்தில் தனித்து வந்து:
pinbu, avar thevaalayathukku edhiraaga olivamalaiyin mel utkaarndhirukkaiyil, pedhuruvum yaakkobum yovaanum andhireyaavum avaridathil thanithu vandhu:
இவைகள் எப்பொழுது சம்பவிக்கும்? இவைகளெல்லாம் நிறைவேறுங்காலத்துக்கு அடையாளம் என்ன? எங்களுக்குச் சொல்லவேண்டும் என்றார்கள்.
ivaigal eppozhudhu sambavikkum? ivaigalellaam niraiverungaalathukku adaiyaalam enna? engalukkuch sollavendum endraargal.
இயேசு அவர்களுக்குப் பிரதியுத்தரமாக: ஒருவனும் உங்களை வஞ்சியாதபடிக்கு எச்சரிக்கையாயிருங்கள்.
yesu avargalukkup piradhiyutharamaaga: oruvanum ungalai vanjiyaadhabadikku echarikkaiyaayirungal.
ஏனெனில் அநேகர் வந்து, என் நாமத்தைக்கொண்டு: நானே கிறிஸ்து என்று சொல்லி, அநேகரை வஞ்சிப்பார்கள்.
enenil anegar vandhu, en naamathaikkondu: naanae kiristhu endru solli, anegarai vanjippaargal.
யுத்தங்களையும் யுத்தங்களின் செய்திகளையும் கேள்விப்படும்போது கலங்காதேயுங்கள்; இவைகளெல்லாம் சம்பவிக்கவேண்டியதே; ஆனாலும் முடிவு உடனே வராது.
yuthangalaiyum yuthangalin seydhigalaiyum kelvippadumbodhu kalangaadheyungal; ivaigalellaam sambavikkavendiyadhae; aanaalum mudivu udanae varaadhu.
ஜனத்துக்கு விரோதமாய் ஜனமும், ராஜ்யத்துக்கு விரோதமாய் ராஜ்யமும் எழும்பும்; பூமியதிர்ச்சிகளும் பல இடங்களில் உண்டாகும், பஞ்சங்களும் கலகங்களும் உண்டாகும்; இவைகள் வேதனைகளுக்கு ஆரம்பம்.
janathukku virodhamaay janamum, raajyathukku virodhamaay raajyamum ezhumbum; poomiyadhirchigalum pala idangalil undaagum, panjangalum kalagangalum undaagum; ivaigal vedhanaigalukku aarambam.
நீங்களோ எச்சரிக்கையாயிருங்கள், ஏனெனில் உங்களை ஆலோசனைச் சங்கங்களுக்கு ஒப்புக்கொடுப்பார்கள், நீங்கள் ஜெபஆலயங்களில் அடிக்கப்படுவீர்கள்; என்னிமித்தம் தேசாதிபதிகளுக்கும் அதிகாரிகளுக்கும் சாட்சியாக அவர்களுக்கு முன்பாக நிறுத்தப்படுவீர்கள்.
neengalo echarikkaiyaayirungal, enenil ungalai aalosanaich sangangalukku oppukkoduppaargal, neengal jebaaalayangalil adikkappaduveergal; ennimitham thesaadhibadhigalukkum adhigaarigalukkum saatsiyaaga avargalukku munbaaga niruthappaduveergal.
சகல ஜாதிகளுக்கும் சுவிசேஷம் முந்திப் பிரசங்கிக்கப்படவேண்டும்.
sagala jaadhigalukkum suvisesham mundhip pirasangikkappadavendum.
அவர்கள் உங்களைக் கொண்டுபோய் ஒப்புக்கொடுக்கும்போது, நீங்கள் என்னபேசுவோம் என்று முன்னதாகக் கவலைப்படாமலும் சிந்தியாமலுமிருங்கள்; அந்நாளிகையிலே எது உங்களுக்கு அருள் செய்யப்படுமோ அதையே பேசுங்கள்; ஏனெனில் பேசுகிறவர் நீங்களல்ல பரிசுத்த ஆவியே பேசுகிறவர்.
avargal ungalaik konduboy oppukkodukkumbodhu, neengal ennabesuvom endru munnadhaagak kavalaippadaamalum sindhiyaamalumirungal; annaaligaiyilae edhu ungalukku arul seyyappadumo adhaiyae pesungal; enenil pesugiravar neengalalla parisutha aaviyae pesugiravar.
அன்றியும் சகோதரன் சகோதரனையும், தகப்பன் பிள்ளைகளையும் மரணத்துக்கு ஒப்புக்கொடுப்பார்கள்; பெற்றாருக்கு விரோதமாகப் பிள்ளைகள் எழும்பி, அவர்களைக் கொலைசெய்வார்கள்.
andriyum sagodharan sagodharanaiyum, thagappan pillaigalaiyum maranathukku oppukkoduppaargal; petraarukku virodhamaagap pillaigal ezhumbi, avargalaik kolaiseyvaargal.
என் நாமத்தினிமித்தம் எல்லாராலும் பகைக்கப்படுவீர்கள். முடிவுபரியந்தம் நிலைநிற்பவனே இரட்சிக்கப்படுவான்.
en naamathinimitham ellaaraalum pagaikkappaduveergal. mudivubariyandham nilainirpavanae iratsikkappaduvaan.
மேலும் பாழாக்குகிற அருவருப்பைக் குறித்துத் தானியேல் தீர்க்கதரிசி சொல்லியிருக்கிறானே; வாசிக்கிறவன் சிந்திக்கக்கடவன்; அது நிற்கத் தகாத இடத்திலே நீங்கள் அதை நிற்கக் காணும்போது, யூதேயாவில் இருக்கிறவர்கள் மலைகளுக்கு ஓடிப்போகக்கடவர்கள்.
melum paazhaakkugira aruvaruppaik kurithuth thaaniyel theerkkadharisi solliyirukkiraanae; vaasikkiravan sindhikkakkadavan; adhu nirkath thagaadha idathilae neengal adhai nirkak kaanumbodhu, yoodheyaavil irukkiravargal malaigalukku odippogakkadavargal.
வீட்டின்மேல் இருக்கிறவன் தன் வீட்டிற்குள் இறங்காமலும், தன் வீட்டில் எதையாகிலும் எடுத்துக்கொள்ள உள்ளே போகாமலும் இருக்கக்கடவன்.
veettinmel irukkiravan than veettirkul irangaamalum, than veettil edhaiyaagilum eduthukkolla ullae pogaamalum irukkakkadavan.
வயலில் இருக்கிறவன் தன் வஸ்திரத்தை எடுப்பதற்குப் பின்னிட்டுத் திரும்பாதிருக்கக்கடவன்.
vayalil irukkiravan than vasthirathai eduppadharkup pinnittuth thirumbaadhirukkakkadavan.
அந்நாட்களிலே கர்ப்பவதிகளுக்கும் பால்கொடுக்கிறவர்களுக்கும் ஐயோ!
annaatkalilae karppavadhigalukkum paalgodukkiravargalukkum aiyo!
நீங்கள் ஓடிப்போவது மாரிகாலத்திலே, சம்பவியாதபடிக்கு வேண்டிக்கொள்ளுங்கள்.
neengal odippovadhu maarigaalathilae, sambaviyaadhabadikku vendikkollungal.
ஏனெனில், தேவன் உலகத்தைச் சிருஷ்டித்ததுமுதல் இதுவரைக்கும் சம்பவித்திராததும், இனிமேலும் சம்பவியாததுமான மிகுந்த உபத்திரவம் அந்நாட்களில் உண்டாயிருக்கும்.
enenil, thevan ulagathaich sirushtithadhumudhal idhuvaraikkum sambavithiraadhadhum, inimelum sambaviyaadhadhumaana migundha ubathiravam annaatkalil undaayirukkum.
கர்த்தர் அந்நாட்களைக் குறைத்திராவிட்டால், ஒருவனாகிலும் தப்பிப்போவதில்லை; தாம் தெரிந்துகொண்டவர்களினிமித்தமோ, அவர் அந்த நாட்களைக் குறைத்திருக்கிறார்.
karthar annaatkalaik kuraithiraavittaal, oruvanaagilum thappippovadhillai; thaam therindhugondavargalinimithamo, avar andha naatkalaik kuraithirukkiraar.
அப்பொழுது: இதோ, கிறிஸ்து இங்கே இருக்கிறார், அதோ, அங்கே இருக்கிறார் என்று எவனாகிலும் சொன்னால், நம்பாதேயுங்கள்.
appozhudhu: idho, kiristhu ingae irukkiraar, adho, angae irukkiraar endru evanaagilum sonnaal, nambaadheyungal.
ஏனெனில், கள்ளக்கிறிஸ்துக்களும் கள்ளத்தீர்க்கதரிசிகளும் எழும்பி, கூடுமானால் தெரிந்துகொள்ளப்பட்டவர்களையும் வஞ்சிக்கத்தக்கதாக அடையாளங்களையும் அற்புதங்களையும் செய்வார்கள்.
enenil, kallakkiristhukkalum kallatheerkkadharisigalum ezhumbi, koodumaanaal therindhugollappattavargalaiyum vanjikkathakkadhaaga adaiyaalangalaiyum arpudhangalaiyum seyvaargal.
நீங்களோ எச்சரிக்கையாயிருங்கள்; இதோ, எல்லாவற்றையும் முன்னதாக உங்களுக்கு அறிவித்திருக்கிறேன்.
neengalo echarikkaiyaayirungal; idho, ellaavatraiyum munnadhaaga ungalukku arivithirukkiren.
அந்நாட்களிலே, அந்த உபத்திரவத்திற்குப்பின்பு, சூரியன் அந்தகாரப்படும், சந்திரன் ஒளியைக்கொடாதிருக்கும்;
annaatkalilae, andha ubathiravathirkuppinbu, sooriyan andhagaarappadum, sandhiran oliyaikkodaadhirukkum;
வானத்தின் நட்சத்திரங்கள் விழும், வானங்களிலுள்ள சத்துவங்களும் அசைக்கப்படும்.
vaanathin natsathirangal vizhum, vaanangalilulla sathuvangalum asaikkappadum.
அப்பொழுது மனுஷகுமாரன் மிகுந்த வல்லமையோடும் மகிமையோடும் மேகங்களின்மேல் வருகிறதைக் காண்பார்கள்.
appozhudhu manushagumaaran migundha vallamaiyodum magimaiyodum megangalinmel varugiradhaik kaanbaargal.
அப்பொழுது அவர் தம்முடைய தூதரை அனுப்பி, தாம் தெரிந்துகொண்டவர்களை பூமியின் கடைமுனை முதற்கொண்டு வானத்தின் கடைமுனைமட்டுமுள்ள நாலுதிசைகளிலுமிருந்து கூட்டிச்சேர்ப்பார்.
appozhudhu avar thammudaiya thoodharai anuppi, thaam therindhugondavargalai poomiyin kadaimunai mudharkondu vaanathin kadaimunaimattumulla naaludhisaigalilumirundhu kootticherppaar.
அத்திமரத்தினால் ஒரு உவமையைக் கற்றுக்கொள்ளுங்கள்; அதிலே இளங்கிளை தோன்றி, துளிர்விடும்போது, வசந்தகாலம் சமீபமாயிற்று என்று அறிவீர்கள்.
athimarathinaal oru uvamaiyaik katrukkollungal; adhilae ilangilai thondri, thulirvidumbodhu, vasandhagaalam sameebamaayitru endru ariveergal.
அப்படியே இவைகள் சம்பவிக்கிறதை நீங்கள் காணும்போது, அவர் சமீபமாய் வாசலருகே வந்திருக்கிறார் என்று அறியுங்கள்.
appadiyae ivaigal sambavikkiradhai neengal kaanumbodhu, avar sameebamaay vaasalarugae vandhirukkiraar endru ariyungal.
இவைகளெல்லாம் சம்பவிக்கும் முன்னே இந்தச் சந்ததி ஒழிந்துபோகாதென்று, மெய்யாகவே உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்.
ivaigalellaam sambavikkum munnae indhach sandhadhi ozhindhubogaadhendru, meyyaagavae ungalukkuch sollugiren.
வானமும் பூமியும் ஒழிந்துபோம், என் வார்த்தைகளோ ஒழிந்துபோவதில்லை.
vaanamum poomiyum ozhindhubom, en vaarthaigalo ozhindhubovadhillai.
அந்த நாளையும் அந்த நாழிகையையும் பிதா ஒருவர் தவிர மற்றொருவனும் அறியான், பரலோகத்திலுள்ள தூதர்களும் அறியார்கள், குமாரனும் அறியார்.
andha naalaiyum andha naazhigaiyaiyum pidhaa oruvar thavira matroruvanum ariyaan, paralogathilulla thoodhargalum ariyaargal, kumaaranum ariyaar.
அக்காலத்தை நீங்கள் அறியாதபடியால் எச்சரிக்கையாயிருங்கள், விழித்திருந்து ஜெபம்பண்ணுங்கள்.
akkaalathai neengal ariyaadhabadiyaal echarikkaiyaayirungal, vizhithirundhu jebambannungal.
ஒருமனுஷன் தன் வீட்டைவிட்டு, புறதேசத்துக்குப்போக எத்தனிக்கும்போது, தன் ஊழியக்காரருக்கு அதிகாரங்கொடுத்து, அவனவனுக்குத் தன் தன் வேலையையும் நியமித்து, விழித்திருக்கும்படிக்குக் காவல்காரனுக்குக் கற்பிப்பான்.
orumanushan than veettaivittu, puradhesathukkuppoga ethanikkumbodhu, than oozhiyakkaararukku adhigaarangoduthu, avanavanukkuth than than velaiyaiyum niyamithu, vizhithirukkumbadikkuk kaavalgaaranukkuk karpippaan.
அப்படியே நீங்களும் விழித்திருங்கள்; ஏனெனில், வீட்டெஜமான், சாயங்காலத்திலோ, நடுராத்திரியிலோ, சேவல் கூவும் நேரத்திலோ, காலையிலோ, எப்பொழுது வருவான் என்று நீங்கள் அறியீர்கள்.
appadiyae neengalum vizhithirungal; enenil, veettejamaan, saayangaalathilo, naduraathiriyilo, seval koovum nerathilo, kaalaiyilo, eppozhudhu varuvaan endru neengal ariyeergal.
நீங்கள் நினையாத வேளையில் அவன் வந்து, உங்களைத் தூங்குகிறவர்களாகக் கண்டுபிடியாதபடிக்கு விழித்திருங்கள்.
neengal ninaiyaadha velaiyil avan vandhu, ungalaith thoongugiravargalaagak kandubidiyaadhabadikku vizhithirungal.
நான் உங்களுக்குச் சொல்லுகிறதை எல்லாருக்கும் சொல்லுகிறேன், விழித்திருங்கள் என்றார்.
naan ungalukkuch sollugiradhai ellaarukkum sollugiren, vizhithirungal endraar.
