மல்கியா 1 Malachi 1 in Tamil and Tanglish

மல்கியாவைக்கொண்டு கர்த்தர் இஸ்ரவேலுக்குச் சொன்ன வார்த்தையின் பாரம்.

malgiyaavaikkondu karthar isravelukkuch sonna vaarthaiyin paaram.

நான் உங்களைச் சிநேகித்தேனென்று கர்த்தர் சொல்லுகிறார்; அதற்கு நீங்கள்: எங்களை எப்படிச் சிநேகித்தீர் என்கிறீர்கள்; கர்த்தர் சொல்லுகிறார்: ஏசா யாக்கோபுக்குச் சகோதரனல்லவோ? ஆகிலும் யாக்கோபை நான் சிநேகித்தேன்.

naan ungalaich sinegithenendru karthar sollugiraar; adharku neengal: engalai eppadich sinegitheer engireergal; karthar sollugiraar: esaa yaakkobukkuch sagodharanallavo? aagilum yaakkobai naan sinegithen.

ஏசாவையோ நான் வெறுத்தேன்; அவனுடைய மலைகளைப் பாழும் அவனுடைய சுதந்தரத்தை வனாந்தரத்திலுள்ள வலுசர்ப்பங்களின் தாவும் ஆக்கினேன்.

esaavaiyo naan veruthen; avanudaiya malaigalaip paazhum avanudaiya sudhandharathai vanaandharathilulla valusarppangalin thaavum aakkinen.

ஏதோமியர்: நாம் எளிமைப்பட்டோம்: ஆனாலும் பாழானவைகளைத் திரும்பக் கட்டுவோம் என்று சொல்லுகிறார்கள்; அதற்குக் கர்த்தர்: அவர்கள் கட்டுவார்கள், நான் இடிப்பேன். அவர்கள் துன்மார்க்கத்தின் எல்லையென்றும், கர்த்தர் என்றைக்கும் சினம்வைக்கிற ஜனமென்றும் சொல்லப்படுவார்கள் என்கிறார்.

edhomiyar: naam elimaippattom: aanaalum paazhaanavaigalaith thirumbak kattuvom endru sollugiraargal; adharkuk karthar: avargal kattuvaargal, naan idippen. avargal thunmaarkkathin ellaiyendrum, karthar endraikkum sinamvaikkira janamendrum sollappaduvaargal engiraar.

இதை உங்கள் கண்கள் காணும். அப்பொழுது நீங்கள்: கர்த்தர் இஸ்ரவேலுடைய எல்லை துவக்கி மகிமைப்படுத்தப்படுவார் என்பீர்கள்.

idhai ungal kangal kaanum. appozhudhu neengal: karthar israveludaiya ellai thuvakki magimaippaduthappaduvaar enbeergal.

குமாரன் தன் பிதாவையும், ஊழியக்காரன் தன் எஜமானையும் கனம்பண்ணுகிறார்களே; நான் பிதாவானால் என் கனம் எங்கே? நான் எஜமானானால் எனக்குப் பயப்படும் பயம் எங்கே என்று சேனைகளின் கர்த்தர் தமது நாமத்தை அசட்டைபண்ணுகிற ஆசாரியர்களாகிய உங்களைக் கேட்கிறார்; அதற்கு நீங்கள் உமது நாமத்தை எதினாலே அசட்டைபண்ணினோம் என்கிறீர்கள்.

kumaaran than pidhaavaiyum, oozhiyakkaaran than ejamaanaiyum kanambannugiraargalae; naan pidhaavaanaal en kanam engae? naan ejamaanaanaal enakkup payappadum payam engae endru senaigalin karthar thamadhu naamathai asattaibannugira aasaariyargalaagiya ungalaik ketkiraar; adharku neengal umadhu naamathai edhinaalae asattaibanninom engireergal.

என் பீடத்தின்மேல் அசுத்தமான அப்பத்தைப் படைக்கிறதினாலேயே; ஆனாலும் உம்மை எதினாலே அசுத்தப்படுதினோம் என்கிறீர்கள்; கர்த்தருடைய பந்தி எண்ணமற்றுப்போயிற்றென்று, நீங்கள் சொல்லுகிறதினாலேயே.

en peedathinmel asuthamaana appathaip padaikkiradhinaaleyae; aanaalum ummai edhinaalae asuthappadudhinom engireergal; kartharudaiya pandhi ennamatruppoyitrendru, neengal sollugiradhinaaleyae.

நீங்கள் கண் ஊனமானதைப் பலியிடக்கொண்டுவந்தாலும் அது பொல்லாப்பல்ல, நீங்கள் காலூனமானதையும் நசல் பிடித்ததையும் கொண்டுவந்தாலும் அது பொல்லாப்பல்ல என்கிறீர்களே; அதை நீ உன் அதிபதிக்குச் செலுத்து அவன் உன்மேல் பிரியமாயிருப்பானோ? உன் முகத்தைப் பார்ப்பானோ என்று சேனைகளின் கர்த்தர் கேட்கிறார்.

neengal kan oonamaanadhaip paliyidakkonduvandhaalum adhu pollaappalla, neengal kaaloonamaanadhaiyum nasal pidithadhaiyum konduvandhaalum adhu pollaappalla engireergalae; adhai nee un adhibadhikkuch seluthu avan unmel piriyamaayiruppaano? un mugathaip paarppaano endru senaigalin karthar ketkiraar.

இப்போதும் தேவனுடைய சமுகத்தை நோக்கிக் கெஞ்சுங்கள்; அப்பொழுது நம்மேல் இரங்குவார்; இது உங்களாலே வந்த காரியம், அவர் உங்களை அங்கீகரிப்பாரோ என்று சேனைகளின் கர்த்தர் கேட்கிறார்.

ippodhum thevanudaiya samugathai nokkik kenjungal; appozhudhu nammel iranguvaar; idhu ungalaalae vandha kaariyam, avar ungalai angeegarippaaro endru senaigalin karthar ketkiraar.

உங்களில் எவன் கூலியில்லாமல் கதவுகளைப் பூட்டுவான்; என் பலிபீடத்தின்மேல் அக்கினியைக் கூலியில்லாமல் கொளுத்தவுமாட்டீர்கள், உங்கள்பேரில் எனக்குப் பிரியமில்லையென்று சேனைகளின் கர்த்தர் சொல்லுகிறார்; உங்கள் கைகளிலுள்ள காணிக்கை எனக்கு உகந்ததல்ல.

ungalil evan kooliyillaamal kadhavugalaip poottuvaan; en palibeedathinmel akkiniyaik kooliyillaamal koluthavumaatteergal, ungalberil enakkup piriyamillaiyendru senaigalin karthar sollugiraar; ungal kaigalilulla kaanikkai enakku ugandhadhalla.

சூரியன் உதிக்கிற திசைதொடங்கி, அது அஸ்தமிக்கிற திசைவரைக்கும், என் நாமம் ஜாதிகளுக்குள்ளே மகத்துவமாயிருக்கும்; எல்லா இடங்களிலும் என் நாமத்துக்குத் தூபமும் சுத்தமான காணிக்கையும் செலுத்தப்படும்; என் நாமம் ஜாதிகளுக்குள்ளே மகத்துவமாயிருக்கும் என்று சேனைகளின் கர்த்தர் சொல்லுகிறார்.

sooriyan udhikkira thisaidhodangi, adhu asthamikkira thisaivaraikkum, en naamam jaadhigalukkullae magathuvamaayirukkum; ellaa idangalilum en naamathukkuth thoobamum suthamaana kaanikkaiyum seluthappadum; en naamam jaadhigalukkullae magathuvamaayirukkum endru senaigalin karthar sollugiraar.

நீங்களோ கர்த்தருடைய பந்தி அசுத்தமானது என்றும் அதின் ஆகாரமாகிய அதின் பலன் அற்பமானது என்றும் சொல்லுகிறதினாலே, என் நாமத்தைப் பரிசுத்தக்குலைச்சலாக்குகிறீர்கள்.

neengalo kartharudaiya pandhi asuthamaanadhu endrum adhin aagaaramaagiya adhin palan arpamaanadhu endrum sollugiradhinaalae, en naamathaip parisuthakkulaichalaakkugireergal.

இதோ, இது எவ்வளவு வருத்தமென்று சொல்லி, அதை ஒரு திரணமாய்ப் பேசி, பீறுண்டதையும் கால் ஊனமானதையும் நசல்கொண்டதையும் கொண்டுவந்து காணிக்கையாகச் செலுத்துகிறீர்கள் என்று சேனைகளின் கர்த்தர் சொல்லுகிறார்; அதை உங்கள் கைகளில் அங்கீகரித்துக்கொள்வேனா என்று கர்த்தர் கேட்கிறார்.

idho, idhu evvalavu varuthamendru solli, adhai oru thiranamaayp pesi, peerundadhaiyum kaal oonamaanadhaiyum nasalgondadhaiyum konduvandhu kaanikkaiyaagach seluthugireergal endru senaigalin karthar sollugiraar; adhai ungal kaigalil angeegarithukkolvenaa endru karthar ketkiraar.

தன் மந்தையில் கடா இருக்கையில் கெட்டுப்போனதை ஆண்டவருக்கு நேர்ந்துகொண்டு பலியிடுகிற கபடஸ்தன் சபிக்கப்பட்டவன்; என் நாமம் ஜாதிகளுக்குள்ளே பயங்கரமாயிருக்கும்; நான் மகத்துவமான ராஜா என்று சேனைகளின் கர்த்தர் சொல்லுகிறார்.

than mandhaiyil kadaa irukkaiyil kettupponadhai aandavarukku nerndhugondu paliyidugira kabadasthan sabikkappattavan; en naamam jaadhigalukkullae payangaramaayirukkum; naan magathuvamaana raajaa endru senaigalin karthar sollugiraar.