லூக்கா 21 Luke 21 in Tamil and Tanglish

அவர் கண்ணேறிட்டுப் பார்த்தபோது, ஐசுவரியவான்கள் காணிக்கைப் பெட்டியிலே தங்கள் காணிக்கைகளைப் போடுகிறதைக் கண்டார்.

avar kannerittup paarthabodhu, aisuvariyavaangal kaanikkaip pettiyilae thangal kaanikkaigalaip podugiradhaik kandaar.

ஒரு ஏழை விதவை அதிலே இரண்டு காசைப் போடுகிறதையும் கண்டு:

oru ezhai vidhavai adhilae irandu kaasaip podugiradhaiyum kandu:

இந்த ஏழை விதவை மற்றெல்லாரைப் பார்க்கிலும் அதிகமாகப் போட்டாள் என்று மெய்யாகவே உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்.

indha ezhai vidhavai matrellaaraip paarkkilum adhigamaagap pottaal endru meyyaagavae ungalukkuch sollugiren.

அவர்களெல்லாரும் தங்கள் பரிபூரணத்திலிருந்தெடுத்துத் தேவனுக்கென்று காணிக்கை போட்டார்கள்; இவளோ தன்வறுமையிலிருந்து தன் ஜீவனத்துக்கு உண்டாயிருந்ததெல்லாம் போட்டு விட்டாள் என்றார்.

avargalellaarum thangal paribooranathilirundheduthuth thevanukkendru kaanikkai pottaargal; ivalo thanvarumaiyilirundhu than jeevanathukku undaayirundhadhellaam pottu vittaal endraar.

பின்பு, சிறந்த கற்களினாலும் காணிக்கைகளினாலும் தேவாலயம் அலங்கரிக்கப்பட்டிருக்கிறதைக் குறித்துச் சிலர் சொன்னபோது,

pinbu, sirandha karkalinaalum kaanikkaigalinaalum thevaalayam alangarikkappattirukkiradhaik kurithuch silar sonnabodhu,

அவர்: நீங்கள் பார்க்கிற இவைகளில் ஒரு கல் மற்றொரு கல்லின்மேலிராதபடிக்கு எல்லாம் இடிக்கப்படும் நாட்கள் வரும் என்றார்.

avar: neengal paarkkira ivaigalil oru kal matroru kallinmeliraadhabadikku ellaam idikkappadum naatkal varum endraar.

அவர்கள் அவரை நோக்கி: போதகரே, இவைகள் எப்பொழுது சம்பவிக்கும், இவைகள் சம்பவிக்கும் காலத்துக்கு அடையாளம் என்ன என்று கேட்டார்கள்.

avargal avarai nokki: podhagarae, ivaigal eppozhudhu sambavikkum, ivaigal sambavikkum kaalathukku adaiyaalam enna endru kettaargal.

அதற்கு அவர்: நீங்கள் வஞ்சிக்கப்படாதபடிக்கு எச்சரிக்கையாயிருங்கள், ஏனெனில் அநேகர் வந்து என் நாமத்தைத் தரித்துக்கொண்டு: நான்தான் கிறிஸ்து என்றும், காலம் சமீபித்தது என்றும் சொல்லுவார்கள்; அவர்களைப் பின்பற்றாதிருங்கள்.

adharku avar: neengal vanjikkappadaadhabadikku echarikkaiyaayirungal, enenil anegar vandhu en naamathaith tharithukkondu: naandhaan kiristhu endrum, kaalam sameebithadhu endrum solluvaargal; avargalaip pinbatraadhirungal.

யுத்தங்களையும் கலகங்களையும் குறித்து நீங்கள் கேள்விப்படும்போது, பயப்படாதிருங்கள்; இவைகள் முன்னதாகச் சம்பவிக்கவேண்டியதே; ஆனாலும் முடிவு உடனே வராது என்றார்.

yuthangalaiyum kalagangalaiyum kurithu neengal kelvippadumbodhu, payappadaadhirungal; ivaigal munnadhaagach sambavikkavendiyadhae; aanaalum mudivu udanae varaadhu endraar.

அப்பொழுது அவர் அவர்களை நோக்கி: ஜனத்துக்கு விரோதமாய் ஜனமும், ராஜ்யத்துக்கு விரோதமாய் ராஜ்யமும் எழும்பும்.

appozhudhu avar avargalai nokki: janathukku virodhamaay janamum, raajyathukku virodhamaay raajyamum ezhumbum.

பல இடங்களில் மகா பூமியதிர்ச்சிகளும், பஞ்சங்களும், கொள்ளை நோய்களும் உண்டாகும்; வானத்திலிருந்து பயங்கரமான தோற்றங்களும் பெரிய அடையாளங்களும் உண்டாகும்.

pala idangalil magaa poomiyadhirchigalum, panjangalum, kollai noygalum undaagum; vaanathilirundhu payangaramaana thotrangalum periya adaiyaalangalum undaagum.

இவைகளெல்லாம் நடப்பதற்கு முன்னே என் நாமத்தினிமித்தம், அவர்கள் உங்களைப் பிடித்து, ஜெபஆலயங்களுக்கும் சிறைச்சாலைகளுக்கும் ஒப்புக்கொடுத்து, ராஜாக்கள் முன்பாகவும் அதிபதிகள் முன்பாகவும் உங்களை இழுத்துத் துன்பப்படுத்துவார்கள்.

ivaigalellaam nadappadharku munnae en naamathinimitham, avargal ungalaip pidithu, jebaaalayangalukkum siraichaalaigalukkum oppukkoduthu, raajaakkal munbaagavum adhibadhigal munbaagavum ungalai izhuthuth thunbappaduthuvaargal.

ஆனாலும் அது உங்களுக்குச் சாட்சியாவதற்கு ஏதுவாயிருக்கும்.

aanaalum adhu ungalukkuch saatsiyaavadharku edhuvaayirukkum.

ஆகையால் என்ன உத்தரவுசொல்லுவோமென்று கவலைப்படாதிருக்கும்படி உங்கள் மனதிலே நிர்ணயம்பண்ணிக்கொள்ளுங்கள்.

aagaiyaal enna utharavusolluvomendru kavalaippadaadhirukkumbadi ungal manadhilae nirnayambannikkollungal.

உங்களை விரோதிக்கிறவர்கள் ஒருவரும் எதிர்பேசவும் எதிர்நிற்கவும் கூடாத வாக்கையும் ஞானத்தையும் நான் உங்களுக்குக் கொடுப்பேன்.

ungalai virodhikkiravargal oruvarum edhirbesavum edhirnirkavum koodaadha vaakkaiyum njaanathaiyum naan ungalukkuk koduppen.

பெற்றாராலும், சகோதரராலும், பந்துஜனங்களாலும், சிநேகிதராலும் காட்டிக்கொடுக்கப்படுவீர்கள்; உங்களில் சிலரைக் கொலைசெய்வார்கள்.

petraaraalum, sagodhararaalum, pandhujanangalaalum, sinegidharaalum kaattikkodukkappaduveergal; ungalil silaraik kolaiseyvaargal.

என் நாமத்தினிமித்தம் எல்லாராலும் பகைக்கப்படுவீர்கள்.

en naamathinimitham ellaaraalum pagaikkappaduveergal.

ஆனாலும் உங்கள் தலைமயிரில் ஒன்றாகிலும் அழியாது.

aanaalum ungal thalaimayiril ondraagilum azhiyaadhu.

உங்கள் பொறுமையினால் உங்கள் ஆத்துமாக்களைக் காத்துக்கொள்ளுங்கள்.

ungal porumaiyinaal ungal aathumaakkalaik kaathukkollungal.

எருசலேம் சேனைகளால் சூழப்பட்டிருப்பதை நீங்கள் காணும்போது, அதின் அழிவு சமீபமாயிற்றென்று அறியுங்கள்.

erusalem senaigalaal soozhappattiruppadhai neengal kaanumbodhu, adhin azhivu sameebamaayitrendru ariyungal.

அப்பொழுது யூதேயாவிலிருக்கிறவர்கள் மலைகளுக்கு ஓடிப்போகவும், எருசலேமிலிருக்கிறவர்கள் வெளியே புறப்படவும், நாட்டுப்புறங்களிலிருக்கிறவர்கள் நகரத்தில் பிரவேசியாமலிருக்கவும் கடவர்கள்.

appozhudhu yoodheyaavilirukkiravargal malaigalukku odippogavum, erusalemilirukkiravargal veliyae purappadavum, naattuppurangalilirukkiravargal nagarathil piravesiyaamalirukkavum kadavargal.

எழுதியிருக்கிற யாவும் நிறைவேறும்படி நீதியைச் சரிக்கட்டும் நாட்கள் அவைகளே.

ezhudhiyirukkira yaavum niraiverumbadi needhiyaich sarikkattum naatkal avaigalae.

அந்நாட்களில் கர்ப்பவதிகளுக்கும் பால்கொடுக்கிறவர்களுக்கும் ஐயோ, பூமியின்மேல் மிகுந்த இடுக்கணும் இந்த ஜனத்தின்மேல் கோபாக்கினையும் உண்டாகும்.

annaatkalil karppavadhigalukkum paalgodukkiravargalukkum aiyo, poomiyinmel migundha idukkanum indha janathinmel kobaakkinaiyum undaagum.

பட்டயக்கருக்கினாலே விழுவார்கள், சகல புறஜாதிகளுக்குள்ளும் சிறைப்பட்டுப்போவார்கள்; புறஜாதியாரின் காலம் நிறைவேறும் வரைக்கும் எருசலேம் புறஜாதியாரால் மிதிக்கப்படும்.

pattayakkarukkinaalae vizhuvaargal, sagala purajaadhigalukkullum siraippattuppovaargal; purajaadhiyaarin kaalam niraiverum varaikkum erusalem purajaadhiyaaraal midhikkappadum.

சூரியனிலும் சந்திரனிலும் நட்சத்திரங்களிலும் அடையாளங்கள் தோன்றும்; பூமியின்மேலுள்ள ஜனங்களுக்குத் தத்தளிப்பும் இடுக்கணும் உண்டாகும்; சமுத்திரமும் அலைகளும் முழக்கமாயிருக்கும்.

sooriyanilum sandhiranilum natsathirangalilum adaiyaalangal thondrum; poomiyinmelulla janangalukkuth thathalippum idukkanum undaagum; samuthiramum alaigalum muzhakkamaayirukkum.

வானத்தின் சத்துவங்கள் அசைக்கப்படும்; ஆதலால் பூமியின்மேல் வரும் ஆபத்துகளுக்குப் பயந்து எதிர்பார்த்திருக்கிறதினால் மனுஷருடைய இருதயம் சோர்ந்துபோம்.

vaanathin sathuvangal asaikkappadum; aadhalaal poomiyinmel varum aabathugalukkup payandhu edhirbaarthirukkiradhinaal manusharudaiya irudhayam sorndhubom.

அப்பொழுது மனுஷகுமாரன் மிகுந்த வல்லமையோடும் மகிமையோடும் மேகத்தின்மேல் வருகிறதைக் காண்பார்கள்.

appozhudhu manushagumaaran migundha vallamaiyodum magimaiyodum megathinmel varugiradhaik kaanbaargal.

இவைகள் சம்பவிக்கத் தொடங்கும்போது, உங்கள் மீட்பு சமீபமாயிருப்பதால், நீங்கள் நிமிர்ந்து பார்த்து, உங்கள் தலைகளை உயர்த்துங்கள் என்றார்.

ivaigal sambavikkath thodangumbodhu, ungal meetpu sameebamaayiruppadhaal, neengal nimirndhu paarthu, ungal thalaigalai uyarthungal endraar.

அன்றியும் அவர்களுக்கு ஒரு உவமையைச் சொன்னார்: அத்திமரத்தையும் மற்றெல்லா மரங்களையும் பாருங்கள்.

andriyum avargalukku oru uvamaiyaich sonnaar: athimarathaiyum matrellaa marangalaiyum paarungal.

அவைகள் தளிர்க்கிறதை நீங்கள் காணும்போது வசந்தகாலம் சமீபமாயிற்றென்று அறிகிறீர்கள்.

avaigal thalirkkiradhai neengal kaanumbodhu vasandhagaalam sameebamaayitrendru arigireergal.

அப்படியே இவைகள் சம்பவிக்கிறதை நீங்கள் காணும்போது, தேவனுடைய ராஜ்யம் சமீபமாயிற்றென்று அறியுங்கள்.

appadiyae ivaigal sambavikkiradhai neengal kaanumbodhu, thevanudaiya raajyam sameebamaayitrendru ariyungal.

இவையெல்லாம் சம்பவிக்கும் முன் இந்தச் சந்ததி ஒழிந்துபோகாதென்று மெய்யாகவே உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்.

ivaiyellaam sambavikkum mun indhach sandhadhi ozhindhubogaadhendru meyyaagavae ungalukkuch sollugiren.

வானமும் பூமியும் ஒழிந்துபோம், என் வார்த்தைகளோ ஒழிந்து போவதில்லை.

vaanamum poomiyum ozhindhubom, en vaarthaigalo ozhindhu povadhillai.

உங்கள் இருதயங்கள் பெருந்திண்டியினாலும் வெறியினாலும் லவுகீக கவலைகளினாலும் பாரமடையாதபடிக்கும், நீங்கள் நினையாத நேரத்தில் அந்த நாள் உங்கள்மேல் வராதபடிக்கும் எச்சரிக்கையாயிருங்கள்.

ungal irudhayangal perundhindiyinaalum veriyinaalum lavugeega kavalaigalinaalum paaramadaiyaadhabadikkum, neengal ninaiyaadha nerathil andha naal ungalmel varaadhabadikkum echarikkaiyaayirungal.

பூமியிலெங்கும் குடியிருக்கிற அனைவர்மேலும் அது ஒரு கண்ணியைப்போல வரும்.

poomiyilengum kudiyirukkira anaivarmelum adhu oru kanniyaippola varum.

ஆகையால் இனிச் சம்பவிக்கப்போகிற இவைகளுக்கெல்லாம் நீங்கள் தப்பி, மனுஷகுமாரனுக்கு முன்பாக நிற்கப் பாத்திரவான்களாக எண்ணப்படுவதற்கு, எப்பொழுதும் ஜெபம்பண்ணி விழித்திருங்கள் என்றார்.

aagaiyaal inich sambavikkappogira ivaigalukkellaam neengal thappi, manushagumaaranukku munbaaga nirkap paathiravaangalaaga ennappaduvadharku, eppozhudhum jebambanni vizhithirungal endraar.

அவர் பகற்காலங்களில் தேவாலயத்திலே உபதேசம்பண்ணிக் கொண்டிருந்து இராக்காலங்களில் வெளியே போய், ஒலிவமலை என்னப்பட்ட மலையிலே தங்கிவந்தார்.

avar pagarkaalangalil thevaalayathilae ubadhesambannik kondirundhu iraakkaalangalil veliyae poy, olivamalai ennappatta malaiyilae thangivandhaar.

ஜனங்களெல்லாரும் அவருடைய உபதேசத்தைக் கேட்கும்படி அதிகாலமே தேவாலயத்தில் அவரிடத்திற்கு வருவார்கள்.

janangalellaarum avarudaiya ubadhesathaik ketkumbadi adhigaalamae thevaalayathil avaridathirku varuvaargal.