யோபு 32 Job 32 in Tamil and Tanglish

யோபு தன் பார்வைக்கு நீதிமானாயிருந்தபடியினால், அவனுக்கு அந்த மூன்று மனுஷரும் பிரதியுத்தரம் சொல்லி ஓய்ந்தார்கள்.

yobu than paarvaikku needhimaanaayirundhabadiyinaal, avanukku andha moondru manusharum piradhiyutharam solli oyndhaargal.

அதினால் ராமின் வம்சத்தானான பூசியனாகிய பரகயேலின் குமாரன் எலிகூவுக்குக் கோபம்மூண்டது; யோபு தேவனைப்பார்க்கிலும் தன்னைத்தான் நீதிமானாக்கினதினிமித்தம், அவன்மேலும் அவனுக்குக் கோபம்மூண்டது.

adhinaal raamin vamsathaanaana poosiyanaagiya paragayelin kumaaran eligoovukkuk kobammoondadhu; yobu thevanaippaarkkilum thannaithaan needhimaanaakkinadhinimitham, avanmelum avanukkuk kobammoondadhu.

கொடுக்கத்தக்க மறுமொழி யோபின் மூன்று சிநேகிதருக்கும் அகப்படாதிருந்தும், அவர்கள் அவனை ஆகாதவனென்று தீர்த்ததினிமித்தம், அவர்கள்மேலும் அவனுக்குக் கோபம் மூண்டது.

kodukkathakka marumozhi yobin moondru sinegidharukkum agappadaadhirundhum, avargal avanai aagaadhavanendru theerthadhinimitham, avargalmelum avanukkuk kobam moondadhu.

அவர்கள் தன்னைப்பார்க்கிலும் வயதுசென்றவர்களானபடியினால், எலிகூ யோபின் வார்த்தைகள் முடிந்து தீருமட்டும் காத்திருந்தான்.

avargal thannaippaarkkilum vayadhusendravargalaanabadiyinaal, eligoo yobin vaarthaigal mudindhu theerumattum kaathirundhaan.

அந்த மூன்று மனுஷரின் வாயிலும் மறுஉத்தரவு பிறக்கவில்லையென்று எலிகூ கண்டபோது, அவனுக்கு கோபம்மூண்டது.

andha moondru manusharin vaayilum maruutharavu pirakkavillaiyendru eligoo kandabodhu, avanukku kobammoondadhu.

ஆதலால் பரகெயேலின் குமாரன் எலிகூ என்னும் பூசியன் பிரதியுத்தரமாக: நான் இளவயதுள்ளவன், நீங்களோ விருத்தாப்பியர்; ஆகையால் நான் அஞ்சி, என் அபிப்பிராயத்தை உங்களுக்கு முன்பாக வெளிப்படுத்தப் பயந்திருந்தேன்.

aadhalaal parageyelin kumaaran eligoo ennum poosiyan piradhiyutharamaaga: naan ilavayadhullavan, neengalo viruthaappiyar; aagaiyaal naan anji, en abippiraayathai ungalukku munbaaga velippaduthap payandhirundhen.

முதியோர் பேசட்டும், வயதுசென்றவர்கள் ஞானத்தை அறிவிக்கட்டும் என்றிருந்தேன்.

mudhiyor pesattum, vayadhusendravargal njaanathai arivikkattum endrirundhen.

ஆனாலும் மனுஷரில் ஒரு ஆவியுண்டு; சர்வவல்லவருடைய சுவாசமே அவர்களை உணர்வுள்ளவர்களாக்கும்.

aanaalum manusharil oru aaviyundu; sarvavallavarudaiya suvaasamae avargalai unarvullavargalaakkum.

பெரியோரெல்லாம் ஞானிகளல்ல; முதியோரெல்லாம் நீதியை அறிந்தவர்களுமல்ல.

periyorellaam njaanigalalla; mudhiyorellaam needhiyai arindhavargalumalla.

ஆகையால் எனக்குச் செவிகொடுங்கள், நானும் என் அபிப்பிராயத்தை வெளிப்படுத்துவேன் என்றேன்.

aagaiyaal enakkuch sevigodungal, naanum en abippiraayathai velippaduthuven endren.

இதோ, உங்கள் வசனங்கள் முடியுமட்டும் காத்திருந்தேன்; நீங்கள் சொல்லத்தக்கதை ஆராய்ந்து தேடுமட்டும், உங்கள் நியாயங்களுக்குச் செவிகொடுத்தேன்.

idho, ungal vasanangal mudiyumattum kaathirundhen; neengal sollathakkadhai aaraayndhu thedumattum, ungal niyaayangalukkuch sevigoduthen.

நான் உங்கள் சொல்லைக் கவனித்தேன்; ஆனாலும் இதோ, உங்களில் யோபுக்கு நியாயத்தைத் தெரியக் காட்டி, அவருடைய வசனங்களுக்கு ஏற்ற பிரதியுத்தரம் சொல்லுகிறவனில்லை.

naan ungal sollaik kavanithen; aanaalum idho, ungalil yobukku niyaayathaith theriyak kaatti, avarudaiya vasanangalukku etra piradhiyutharam sollugiravanillai.

ஞானத்தைக் கண்டுபிடித்தோமென்று நீங்கள் சொல்லாதபடி பாருங்கள்; மனுஷனல்ல, தேவனே அவரை ஜெயங்கொள்ளவேண்டும்.

njaanathaik kandubidithomendru neengal sollaadhabadi paarungal; manushanalla, thevanae avarai jeyangollavendum.

அவர் என்னைப்பார்த்துப் பேசினதில்லை; நீங்கள் சொன்ன வார்த்தைகளினால் நான் அவருக்குப் பிரதியுத்தரம் சொல்லுகிறவனில்லை.

avar ennaippaarthup pesinadhillai; neengal sonna vaarthaigalinaal naan avarukkup piradhiyutharam sollugiravanillai.

அவர்கள் கலங்கி, அப்புறம் பிரதியுத்தரம் சொல்லாதிருக்கிறார்கள்; அவர்களுக்குப் பேச்சு அற்றுப்போயிற்று.

avargal kalangi, appuram piradhiyutharam sollaadhirukkiraargal; avargalukkup pechu atruppoyitru.

அவர்கள் பேசார்களோ என்று காத்திருந்தேன்; ஆனாலும் அவர்கள் அப்புறம் மறுமொழி கொடாமலிருந்தபடியினால்,

avargal pesaargalo endru kaathirundhen; aanaalum avargal appuram marumozhi kodaamalirundhabadiyinaal,

நானும் பிரதியுத்தரமாக எனக்குத் தோன்றியமட்டும் சொல்லுவேன்; நானும் என் அபிப்பிராயத்தை வெளிப்படுத்துவேன்.

naanum piradhiyutharamaaga enakkuth thondriyamattum solluven; naanum en abippiraayathai velippaduthuven.

வார்த்தைகள் எனக்குள் நிறைந்திருக்கிறது; என் உள்ளத்திலுள்ள ஆவி என்னை நெருக்கி ஏவுகிறது.

vaarthaigal enakkul niraindhirukkiradhu; en ullathilulla aavi ennai nerukki evugiradhu.

இதோ, என் உள்ளம் அடைக்கப்பட்டிருந்து, புதுத் துருத்திகளை முதலாய்ப் பீறப்பண்ணுகிற புது ரசத்தைப்போலிருக்கிறது.

idho, en ullam adaikkappattirundhu, pudhuth thuruthigalai mudhalaayp peerappannugira pudhu rasathaippolirukkiradhu.

நான் ஆறுதலடையும்படி பேசுவேன்; என் உதடுகளைத் திறந்து பிரதியுத்தரம் சொல்லுவேன்.

naan aarudhaladaiyumbadi pesuven; en udhadugalaith thirandhu piradhiyutharam solluven.

நான் ஒருவனுடைய முகத்தைப்பாராமலும், ஒரு மனுஷனுக்கும் இச்சகம் பேசாமலும் இருப்பேனாக.

naan oruvanudaiya mugathaippaaraamalum, oru manushanukkum ichagam pesaamalum iruppenaaga.

நான் இச்சகம் பேச அறியேன்; பேசினால் என்னை உண்டாக்கினவர் சீக்கிரமாய் என்னை எடுத்துக்கொள்வார்.

naan ichagam pesa ariyen; pesinaal ennai undaakkinavar seekkiramaay ennai eduthukkolvaar.