Jeremiah 36 · 32 verses
யோசியாவின் குமாரனாகிய யோயாக்கீம் என்னும் யூதா ராஜாவின் நாலாம் வருஷத்திலே கர்த்தரால் எரேமியாவுக்கு உண்டான வார்த்தை என்னவென்றால்:
yosiyaavin kumaaranaagiya yoyaakkeem ennum yoodhaa raajaavin naalaam varushathilae kartharaal eremiyaavukku undaana vaarthai ennavendraal:
நீ ஒரு புஸ்தகச் சுருளை எடுத்து, யோசியாவின் நாட்களிலே நான் உன்னுடனே பேசின நாள் முதற்கொண்டு இந்நாள்மட்டும் இஸ்ரவேலைக்குறித்தும், யூதாவைக்குறித்தும், சகல ஜாதிகளைக் குறித்தும் உன்னோடே சொன்ன எல்லா வார்த்தைகளையும் அதிலே எழுது.
nee oru pusthagach surulai eduthu, yosiyaavin naatkalilae naan unnudanae pesina naal mudharkondu innaalmattum isravelaikkurithum, yoodhaavaikkurithum, sagala jaadhigalaik kurithum unnodae sonna ellaa vaarthaigalaiyum adhilae ezhudhu.
யூதாவின் குடும்பத்தார், அவரவர் தங்கள் பொல்லாத வழியைவிட்டுத் திரும்பும்படியாகவும், தங்கள் அக்கிரமத்தையும் தங்கள் பாவத்தையும் நான் மன்னிக்கும்படியாகவும், தங்களுக்கு நான் செய்ய நினைத்திருக்கிற தீங்குகளைக் குறித்து ஒருவேளை அவர்கள் கேட்பார்கள் என்றார்.
yoodhaavin kudumbathaar, avaravar thangal pollaadha vazhiyaivittuth thirumbumbadiyaagavum, thangal akkiramathaiyum thangal paavathaiyum naan mannikkumbadiyaagavum, thangalukku naan seyya ninaithirukkira theengugalaik kurithu oruvelai avargal ketpaargal endraar.
அப்பொழுது எரேமியா நேரியாவின் குமாரனாகிய பாருக்கை அழைத்தான்; பாருக்கு என்பவன் கர்த்தர் எரேமியாவுடனே சொல்லிவந்த எல்லா வார்த்தைகளையும் அவன் வாய் சொல்ல ஒரு புஸ்தகச் சுருளில் எழுதினான்.
appozhudhu eremiyaa neriyaavin kumaaranaagiya paarukkai azhaithaan; paarukku enbavan karthar eremiyaavudanae sollivandha ellaa vaarthaigalaiyum avan vaay solla oru pusthagach surulil ezhudhinaan.
பின்பு எரேமியா பாருக்கை நோக்கி: நான் அடைக்கப்பட்டவன்; நான் கர்த்தருடைய ஆலயத்துக்குள் பிரவேசிக்கக் கூடாது.
pinbu eremiyaa paarukkai nokki: naan adaikkappattavan; naan kartharudaiya aalayathukkul piravesikkak koodaadhu.
நீ உள்ளே பிரவேசித்து, என் வாய் சொல்ல நீ எழுதின சுருளிலுள்ள கர்த்தருடைய வார்த்தைகளைக் கர்த்தருடைய ஆலயத்தில் உபவாச நாளிலே ஜனங்களுடைய செவிகள் கேட்க வாசிப்பதுமன்றி, தங்கள் பட்டணங்களிலிருந்து வருகிற எல்லா யூதா கோத்திரத்தாரும் கேட்கும்படி அவைகளை வாசிப்பாயாக.
nee ullae piravesithu, en vaay solla nee ezhudhina surulilulla kartharudaiya vaarthaigalaik kartharudaiya aalayathil ubavaasa naalilae janangaludaiya sevigal ketka vaasippadhumandri, thangal pattanangalilirundhu varugira ellaa yoodhaa kothirathaarum ketkumbadi avaigalai vaasippaayaaga.
ஒருவேளை அவர்கள் கர்த்தருடைய முகத்துக்கு முன்பாகப் பணிந்து விண்ணப்பம்பண்ணி, அவரவர் தங்கள் பொல்லாத வழியை விட்டுத் திரும்புவார்கள்; கர்த்தர் இந்த ஜனத்துக்கு விரோதமாகக் கூறியிருக்கிற கோபமும் உக்கிரமும் பெரியது என்று சொன்னான்.
oruvelai avargal kartharudaiya mugathukku munbaagap panindhu vinnappambanni, avaravar thangal pollaadha vazhiyai vittuth thirumbuvaargal; karthar indha janathukku virodhamaagak kooriyirukkira kobamum ukkiramum periyadhu endru sonnaan.
அப்படியே நேரியாவின் குமாரனாகிய பாருக்கு அந்தப் புஸ்தகத்தில், கர்த்தருடைய ஆலயத்தில், கர்த்தருடைய வார்த்தைகளை வாசிக்கும்படி எரேமியா தீர்க்கதரிசி தனக்குக் கற்பித்தபடியெல்லாம் செய்தான்.
appadiyae neriyaavin kumaaranaagiya paarukku andhap pusthagathil, kartharudaiya aalayathil, kartharudaiya vaarthaigalai vaasikkumbadi eremiyaa theerkkadharisi thanakkuk karpithabadiyellaam seydhaan.
யோசியாவின் குமாரனாகிய யோயாக்கீம் என்னும் யூதா ராஜாவின் ஐந்தாம் வருஷத்து ஒன்பதாம் மாதத்திலே, எருசலேமிலிருக்கிற எல்லா ஜனத்துக்கும், யூதாவின் பட்டணங்களிலிருந்து எருசலேமுக்கு வருகிற எல்லா ஜனத்துக்கும், கர்த்தருக்கு முன்பாக உபவாசம் செய்யவேண்டுமென்று கூறப்பட்டது.
yosiyaavin kumaaranaagiya yoyaakkeem ennum yoodhaa raajaavin aindhaam varushathu onbadhaam maadhathilae, erusalemilirukkira ellaa janathukkum, yoodhaavin pattanangalilirundhu erusalemukku varugira ellaa janathukkum, kartharukku munbaaga ubavaasam seyyavendumendru koorappattadhu.
அப்பொழுது பாருக்கு கர்த்தருடைய ஆலயத்தின் மேற்பிராகாரத்தில், கர்த்தருடைய ஆலயத்து வாசலின் நடைக்கு அருகான சாப்பானுடைய குமாரனாகிய கெமரியா என்னும் சம்பிரதியின் அறையிலே, அந்தப் புஸ்தகத்திலுள்ள எரேமியாவின் வார்த்தைகளை ஜனங்கள் எல்லாரும் கேட்க வாசித்தான்.
appozhudhu paarukku kartharudaiya aalayathin merpiraagaarathil, kartharudaiya aalayathu vaasalin nadaikku arugaana saappaanudaiya kumaaranaagiya kemariyaa ennum sambiradhiyin araiyilae, andhap pusthagathilulla eremiyaavin vaarthaigalai janangal ellaarum ketka vaasithaan.
சாப்பானுடைய குமாரனாகிய கெமரியாவின் மகன் மிகாயா அந்தப் புஸ்தகத்திலுள்ள கர்த்தருடைய வார்த்தைகளையெல்லாம் வாசிக்கக் கேட்டபோது,
saappaanudaiya kumaaranaagiya kemariyaavin magan migaayaa andhap pusthagathilulla kartharudaiya vaarthaigalaiyellaam vaasikkak kettabodhu,
அவன் ராஜாவின் அரமனைக்குப் போய், சம்பிரதியின் அறையில் பிரவேசித்தான்; இதோ, அங்கே எல்லாப் பிரபுக்களும் சம்பிரதியாகிய எலிசாமாவும் செமாயாவின் குமாரனாகிய தெலாயாவும், அக்போரின் குமாரனாகிய எல்நாத்தானும், சாப்பானின் குமாரனாகிய கெமரியாவும், அனனியாவின் குமாரனாகிய சிதேக்கியாவும், மற்ற எல்லாப் பிரபுக்களும் உட்கார்ந்திருந்தார்கள்.
avan raajaavin aramanaikkup poy, sambiradhiyin araiyil piravesithaan; idho, angae ellaap pirabukkalum sambiradhiyaagiya elisaamaavum semaayaavin kumaaranaagiya thelaayaavum, akporin kumaaranaagiya elnaathaanum, saappaanin kumaaranaagiya kemariyaavum, ananiyaavin kumaaranaagiya sidhekkiyaavum, matra ellaap pirabukkalum utkaarndhirundhaargal.
பாருக்கு ஜனத்தின் செவிகள் கேட்கப் புஸ்தகத்திலுள்ளவைகளை வாசிக்கையில், தான் கேட்ட எல்லா வார்த்தைகளையும் மிகாயா அவர்களுக்குத் தெரிவித்தான்.
paarukku janathin sevigal ketkap pusthagathilullavaigalai vaasikkaiyil, thaan ketta ellaa vaarthaigalaiyum migaayaa avargalukkuth therivithaan.
அப்பொழுது எல்லாப் பிரபுக்களும் கூஷியின் குமாரனாகிய செலேமியாவின் மகனான நெத்தானியாவினுடைய குமாரனாயிருக்கிற யெகுதியைப் பாருக்கினிடத்தில் அனுப்பி, ஜனங்கள் கேட்க நீ வாசித்துக்கொண்டிருந்த சுருளை உன் கையில் எடுத்துக் கொண்டுவா என்று சொல்லச் சொன்னார்கள்; ஆகையால் நேரியாவின் குமாரனாகிய பாருக்கு சுருளைத் தன் கையில் எடுத்துக்கொண்டு, அவர்களிடத்துக்கு வந்தான்.
appozhudhu ellaap pirabukkalum kooshiyin kumaaranaagiya selemiyaavin maganaana nethaaniyaavinudaiya kumaaranaayirukkira yegudhiyaip paarukkinidathil anuppi, janangal ketka nee vaasithukkondirundha surulai un kaiyil eduthuk konduvaa endru sollach sonnaargal; aagaiyaal neriyaavin kumaaranaagiya paarukku surulaith than kaiyil eduthukkondu, avargalidathukku vandhaan.
அவர்கள் அவனை நோக்கி: நீ உட்கார்ந்துகொண்டு, நாங்கள் கேட்க வாசியென்றார்கள்; அவர்கள் கேட்க வாசித்தான்.
avargal avanai nokki: nee utkaarndhugondu, naangal ketka vaasiyendraargal; avargal ketka vaasithaan.
அப்பொழுது அவர்கள் எல்லா வார்த்தைகளையும் கேட்கையில் பயமுற்றவர்களாய் ஒருவரையொருவர் பார்த்து, பாருக்கை நோக்கி: இந்த எல்லா வார்த்தைகளையும் ராஜாவுக்கு நிச்சயமாய் அறிவிப்போம் என்றார்கள்.
appozhudhu avargal ellaa vaarthaigalaiyum ketkaiyil payamutravargalaay oruvaraiyoruvar paarthu, paarukkai nokki: indha ellaa vaarthaigalaiyum raajaavukku nichayamaay arivippom endraargal.
அவன் வாய் சொல்ல, நீ இந்த வார்த்தைகளையெல்லாம் எவ்விதமாய் எழுதினாய் அதை எங்களுக்குச் சொல் என்று பாருக்கைக் கேட்டார்கள்.
avan vaay solla, nee indha vaarthaigalaiyellaam evvidhamaay ezhudhinaay adhai engalukkuch sol endru paarukkaik kettaargal.
அதற்கு பாருக்கு: அவர் தமது வாயினால் இந்த எல்லா வார்த்தைகளையும் உரைத்து, என்னுடனே சொன்னார், நான் மையினால் புஸ்தகத்தில் எழுதினேன் என்றான்.
adharku paarukku: avar thamadhu vaayinaal indha ellaa vaarthaigalaiyum uraithu, ennudanae sonnaar, naan maiyinaal pusthagathil ezhudhinen endraan.
அப்பொழுது பிரபுக்கள் பாருக்கை நோக்கி: நீயும் எரேமியாவும் போய் ஒளித்துக்கொள்ளுங்கள்; நீங்கள் இருக்கும் இடத்தை ஒருவரும் அறியப்படாது என்று சொல்லி,
appozhudhu pirabukkal paarukkai nokki: neeyum eremiyaavum poy olithukkollungal; neengal irukkum idathai oruvarum ariyappadaadhu endru solli,
சுருளைச் சம்பிரதியாகிய எலிசாமாவின் அறையிலே வைத்து, ராஜாவினிடத்துக்கு அரமனையிலே போய், ராஜாவின் செவிகளுக்கு இந்த வார்த்தைகளையெல்லாம் அறிவித்தார்கள்.
surulaich sambiradhiyaagiya elisaamaavin araiyilae vaithu, raajaavinidathukku aramanaiyilae poy, raajaavin sevigalukku indha vaarthaigalaiyellaam arivithaargal.
அப்பொழுது ராஜா அந்தச் சுருளை எடுத்துக்கொண்டுவர யெகுதியை அனுப்பினான்; யெகுதி அதைச் சம்பிரதியாகிய எலிசாமாவின் அறையிலிருந்து எடுத்துக்கொண்டுவந்து, ராஜா கேட்கவும், ராஜாவினிடத்தில் நின்ற எல்லாப் பிரபுக்களும் கேட்கவும் வாசித்தான்.
appozhudhu raajaa andhach surulai eduthukkonduvara yegudhiyai anuppinaan; yegudhi adhaich sambiradhiyaagiya elisaamaavin araiyilirundhu eduthukkonduvandhu, raajaa ketkavum, raajaavinidathil nindra ellaap pirabukkalum ketkavum vaasithaan.
ஒன்பதாம் மாதத்திலே ராஜா, குளிர்காலத்துக்குத் தங்கும் வீட்டில் உட்கார்ந்திருந்தான்; அவனுக்கு முன்பாகக் கணப்பு மூட்டியிருந்தது.
onbadhaam maadhathilae raajaa, kulirgaalathukkuth thangum veettil utkaarndhirundhaan; avanukku munbaagak kanappu moottiyirundhadhu.
யெகுதி மூன்று நாலு பத்திகளை வாசித்த பின்பு, ராஜா ஒரு சூரிக்கத்தியினால் அதை அறுத்து, சுருளனைத்தும் கணப்பிலுள்ள அக்கினியிலே வெந்து போகும்படி, கணப்பிலிருந்த அக்கினியில் எறிந்துபோட்டான்.
yegudhi moondru naalu pathigalai vaasitha pinbu, raajaa oru soorikkathiyinaal adhai aruthu, surulanaithum kanappilulla akkiniyilae vendhu pogumbadi, kanappilirundha akkiniyil erindhubottaan.
ராஜாவாயினும் அந்த வார்த்தைகளையெல்லாம் கேட்ட அவனுடைய சகல ஊழியக்காரராயினும் பயப்படவுமில்லை, தங்கள் வஸ்திரங்களைக் கிழித்துக்கொள்ளவுமில்லை.
raajaavaayinum andha vaarthaigalaiyellaam ketta avanudaiya sagala oozhiyakkaararaayinum payappadavumillai, thangal vasthirangalaik kizhithukkollavumillai.
எல்நாத்தானும், தெலாயாவும், கெமரியாவுமோ: அந்தச் சுருளைச் சுட்டெரிக்க வேண்டாம் என்று ராஜாவினிடத்தில் விண்ணப்பம் பண்ணினார்கள்; ஆனாலும் அவர்களுக்கு அவன் செவிகொடாமல்,
elnaathaanum, thelaayaavum, kemariyaavumo: andhach surulaich sutterikka vendaam endru raajaavinidathil vinnappam panninaargal; aanaalum avargalukku avan sevigodaamal,
பாருக்கு என்னும் சம்பிரதியையும் எரேமியா தீர்க்கதரிசியையும் பிடிக்கும்படிக்கு, ராஜா அம்மெலேகின் குமாரனாகிய யெரமெயேலுக்கும், அஸ்ரியேலின் குமாரனாகிய செராயாவுக்கும், அப்தெயேலின் குமாரனாகிய செலேமியாவுக்கும் கட்டளை கொடுத்தான்; ஆனாலும் கர்த்தர் அவர்களை மறைத்தார்.
paarukku ennum sambiradhiyaiyum eremiyaa theerkkadharisiyaiyum pidikkumbadikku, raajaa ammelegin kumaaranaagiya yerameyelukkum, asriyelin kumaaranaagiya seraayaavukkum, aptheyelin kumaaranaagiya selemiyaavukkum kattalai koduthaan; aanaalum karthar avargalai maraithaar.
ராஜா அந்தச் சுருளையும், அதிலே எரேமியாவின் வாய் சொல்லப் பாருக்கு எழுதியிருந்த வார்த்தைகளையும் சுட்டெரித்த பின்பு, எரேமியாவுக்குக் கர்த்தருடைய வார்த்தை உண்டாகி, அவர்:
raajaa andhach surulaiyum, adhilae eremiyaavin vaay sollap paarukku ezhudhiyirundha vaarthaigalaiyum sutteritha pinbu, eremiyaavukkuk kartharudaiya vaarthai undaagi, avar:
நீ திரும்ப வேறொரு சுருளை எடுத்து, யூதாவின் ராஜாவாகிய யோயாக்கீம் சுட்டெரித்த முதலாம் சுருளிலிருந்த முந்தின வார்த்தைகளையெல்லாம் அதிலே எழுது என்றார்.
nee thirumba veroru surulai eduthu, yoodhaavin raajaavaagiya yoyaakkeem sutteritha mudhalaam surulilirundha mundhina vaarthaigalaiyellaam adhilae ezhudhu endraar.
மேலும் நீ யூதாவின் ராஜாவாகிய யோயாக்கீமை நோக்கி: பாபிலோன் ராஜா நிச்சயமாய் வருவான் என்பதையும், அவன் இந்தத் தேசத்தை அழித்து அதிலிருந்து மனுஷரையும் மிருகங்களையும் ஒழியப்பண்ணுவான் என்பதையும் நீ அதில் எழுதினதேதென்று சொல்லி, அந்தச் சுருளை நீ சுட்டெரித்தாயே என்று கர்த்தர் சொல்லுகிறார்.
melum nee yoodhaavin raajaavaagiya yoyaakkeemai nokki: paabilon raajaa nichayamaay varuvaan enbadhaiyum, avan indhath thesathai azhithu adhilirundhu manusharaiyum mirugangalaiyum ozhiyappannuvaan enbadhaiyum nee adhil ezhudhinadhedhendru solli, andhach surulai nee sutterithaayae endru karthar sollugiraar.
ஆகையால் யூதாவின் ராஜாவாகிய யோயாக்கீமைக் குறித்து; தாவீதின் சிங்காசனத்தின்மேல் உட்காரும்படி அவன் வம்சத்தில் ஒருவனும் இரான்; அவனுடைய பிரேதமோவென்றால், பகலின் உஷ்ணத்துக்கும் இரவின் குளிருக்கும் எறிந்துவிடப்பட்டுக்கிடக்கும்.
aagaiyaal yoodhaavin raajaavaagiya yoyaakkeemaik kurithu; thaaveedhin singaasanathinmel utkaarumbadi avan vamsathil oruvanum iraan; avanudaiya piredhamovendraal, pagalin ushnathukkum iravin kulirukkum erindhuvidappattukkidakkum.
நான் அவனிடத்திலும், அவன் சந்ததியினிடத்திலும், அவன் பிரபுக்களினிடத்திலும் அவர்கள் அக்கிரமத்தை விசாரித்து, அவன்மேலும் எருசலேமின் குடிகள்மேலும், யூதா மனுஷர்மேலும், நான் அவர்களுக்குச் சொன்னதும், அவர்கள் கேளாமற்போனதுமான தீங்கனைத்தையும் வரப்பண்ணுவேன் என்று கர்த்தர் சொல்லுகிறார் என்று சொல் என்றார்.
naan avanidathilum, avan sandhadhiyinidathilum, avan pirabukkalinidathilum avargal akkiramathai visaarithu, avanmelum erusalemin kudigalmelum, yoodhaa manusharmelum, naan avargalukkuch sonnadhum, avargal kelaamarponadhumaana theenganaithaiyum varappannuven endru karthar sollugiraar endru sol endraar.
அப்பொழுது எரேமியா வேறொரு சுருளை எடுத்து, அதை நேரியாவின் குமாரனாகிய பாருக்கு என்னும் சம்பிரதியினிடத்தில் கொடுத்தான்; அவன் யூதாவின் ராஜாவாகிய யோயாக்கீம் அக்கினியால் சுட்டெரித்த புஸ்தகத்தின் வார்த்தைகளையெல்லாம், அதிலே எரேமியாவின் வாய் சொல்ல எழுதினான்; இன்னும் அவைகளுக்கொத்த அநேகம் வார்த்தைகளும் அவைகளோடே சேர்க்கப்பட்டது.
appozhudhu eremiyaa veroru surulai eduthu, adhai neriyaavin kumaaranaagiya paarukku ennum sambiradhiyinidathil koduthaan; avan yoodhaavin raajaavaagiya yoyaakkeem akkiniyaal sutteritha pusthagathin vaarthaigalaiyellaam, adhilae eremiyaavin vaay solla ezhudhinaan; innum avaigalukkotha anegam vaarthaigalum avaigalodae serkkappattadhu.
