எரேமியா 10 Jeremiah 10 in Tamil and Tanglish

இஸ்ரவேல் வீட்டாரே கர்த்தர் உங்களுக்குச் சொல்லுகிற வசனத்தைக் கேளுங்கள்:

isravel veettaarae karthar ungalukkuch sollugira vasanathaik kelungal:

புறஜாதிகளுடைய மார்க்கத்தைக் கற்றுக்கொள்ளாதிருங்கள்; வானத்தின் அடையாளங்களாலே புறஜாதிகள் கலங்குகிறார்களே என்று சொல்லி, நீங்கள் அவைகளாலே கலங்காதிருங்கள்.

purajaadhigaludaiya maarkkathaik katrukkollaadhirungal; vaanathin adaiyaalangalaalae purajaadhigal kalangugiraargalae endru solli, neengal avaigalaalae kalangaadhirungal.

ஜனங்களின் வழிபாடுகள் வீணாயிருக்கிறது; காட்டில் ஒரு மரத்தை வெட்டுகிறார்கள்; அது தச்சன் கையாடுகிற வாச்சியால் பணிப்படும்.

janangalin vazhibaadugal veenaayirukkiradhu; kaattil oru marathai vettugiraargal; adhu thachan kaiyaadugira vaachiyaal panippadum.

வெள்ளியினாலும் பொன்னினாலும் அதை அலங்கரித்து, அது அசையாதபடிக்கு அதை ஆணிகளாலும் சுத்திகளாலும் உறுதியாக்குகிறார்கள்.

velliyinaalum ponninaalum adhai alangarithu, adhu asaiyaadhabadikku adhai aanigalaalum suthigalaalum urudhiyaakkugiraargal.

அவைகள் பனையைப்போல நெட்டையாய் நிற்கிறது, அவைகள் பேசமாட்டாதவைகள், அவைகள் நடக்கமாட்டாததினால் சுமக்கப்படவேண்டும்; அவைகளுக்குப் பயப்படவேண்டாம்; அவைகள் தீமைசெய்யக் கூடாது, நன்மைசெய்யவும் அவைகளுக்குச் சக்தி இல்லையென்று கர்த்தர் சொல்லுகிறார்.

avaigal panaiyaippola nettaiyaay nirkiradhu, avaigal pesamaattaadhavaigal, avaigal nadakkamaattaadhadhinaal sumakkappadavendum; avaigalukkup payappadavendaam; avaigal theemaiseyyak koodaadhu, nanmaiseyyavum avaigalukkuch sakthi illaiyendru karthar sollugiraar.

கர்த்தாவே உமக்கு ஒப்பானவனில்லை; நீரே பெரியவர்; உமது நாமமே வல்லமையில் பெரியது.

karthaavae umakku oppaanavanillai; neerae periyavar; umadhu naamamae vallamaiyil periyadhu.

ஜாதிகளின் ராஜாவே, உமக்குப் பயப்படாதிருப்பவன் யார்? தேவரீருக்கே பயப்படவேண்டிது; ஜாதிகளுடைய எல்லா ஞானிகளிலும், அவர்களுடைய எல்லா ராஜ்யத்திலும் உமக்கு ஒப்பானவன் இல்லை.

jaadhigalin raajaavae, umakkup payappadaadhiruppavan yaar? thevareerukkae payappadavendidhu; jaadhigaludaiya ellaa njaanigalilum, avargaludaiya ellaa raajyathilum umakku oppaanavan illai.

அவர்கள் யாவரும் மிருககுணமும் மதியீனமுமுள்ளவர்கள்; அந்தக் கட்டை மாயையான போதகமாயிருக்கிறது.

avargal yaavarum mirugagunamum madhiyeenamumullavargal; andhak kattai maayaiyaana podhagamaayirukkiradhu.

தகடாக்கப்பட்ட வெள்ளி தர்ஷீசிலும், பொன் ஊப்பாசிலுமிருத்து கொண்டுவரப்பட்டு, அவைகள் தொழிலாளியினாலும், தட்டானின் கைகளினாலும் செய்யப்பகிடுறது; இளநீலமும், இரத்தாம்பரமும் அவைகளின் உடுமானம்; அவைகளெல்லாம் தொழிலாளிகளின் கைவேலையாயிருக்கிறது.

thagadaakkappatta velli tharsheesilum, pon ooppaasilumiruthu konduvarappattu, avaigal thozhilaaliyinaalum, thattaanin kaigalinaalum seyyappagiduradhu; ilaneelamum, irathaambaramum avaigalin udumaanam; avaigalellaam thozhilaaligalin kaivelaiyaayirukkiradhu.

கர்த்தரோ மெய்யான தெய்வம்; அவர் ஜீவனுள்ள தேவன், நித்திய ராஜா; அவருடைய கோபத்தினால் பூமி அதிரும்; அவருடைய உக்கிரத்தை ஜாதிகள் சகிக்கமாட்டார்கள்.

kartharo meyyaana theyvam; avar jeevanulla thevan, nithiya raajaa; avarudaiya kobathinaal poomi adhirum; avarudaiya ukkirathai jaadhigal sagikkamaattaargal.

வானத்தையும் பூமியையும் உண்டாக்காத தெய்வங்கள், பூமியிலும் இந்த வானத்தின்கீழும் இராதபடிக்கு அழிந்துபோகும் என்பதை அவர்களுக்குச் சொல்லுங்கள்.

vaanathaiyum poomiyaiyum undaakkaadha theyvangal, poomiyilum indha vaanathingeezhum iraadhabadikku azhindhubogum enbadhai avargalukkuch sollungal.

அவரே பூமியைத் தம்முடைய வல்லமையினால் உண்டாக்கி, பூச்சக்கரத்தைத் தம்முடைய ஞானத்தினால் படைத்து, வானத்தைத் தம்முடைய அறிவினால் விரித்தார்.

avarae poomiyaith thammudaiya vallamaiyinaal undaakki, poochakkarathaith thammudaiya njaanathinaal padaithu, vaanathaith thammudaiya arivinaal virithaar.

அவர் சத்தமிடுகையில் வானத்திலே திரளான தண்ணீர் உண்டாகிறது; அவர் பூமியின் கடையாந்தரத்திலிருந்து மேகங்களை எழும்பப்பண்ணி, மழையுடனே மின்னல்களை உண்டாக்கி, காற்றைத் தமது பண்டகசாலைகளிலிருந்து புறப்படப்பண்ணுகிறார்.

avar sathamidugaiyil vaanathilae thiralaana thanneer undaagiradhu; avar poomiyin kadaiyaandharathilirundhu megangalai ezhumbappanni, mazhaiyudanae minnalgalai undaakki, kaatraith thamadhu pandagasaalaigalilirundhu purappadappannugiraar.

மனுஷர் அனைவரும் அறிவில்லாமல் மிருககுணமுள்ளவர்களானார்கள்; தட்டார் அனைவரும் வார்ப்பித்த சுரூபங்களாலே வெட்கிப்போகிறார்கள்; அவர்கள் வார்ப்பித்த விக்கிரகம் பொய்யே, அவைகளில் ஆவி இல்லை.

manushar anaivarum arivillaamal mirugagunamullavargalaanaargal; thattaar anaivarum vaarppitha suroobangalaalae vetkippogiraargal; avargal vaarppitha vikkiragam poyyae, avaigalil aavi illai.

அவைகள் மாயையும், மகா எத்தான கிரியையுமாயிருக்கிறது; அவைகள் விசாரிக்கப்படும் நாளிலே அழியும்.

avaigal maayaiyum, magaa ethaana kiriyaiyumaayirukkiradhu; avaigal visaarikkappadum naalilae azhiyum.

யாக்கோபின் பங்காயிருக்கிறவர் அவைகளைப்போல் அல்ல, அவர் சர்வத்தையும் உருவாக்கினவர்; இஸ்ரவேல் அவருடைய சுதந்தரமான கோத்திரம்; சேனைகளின் கர்த்தர் என்பது அவருடைய நாமம்.

yaakkobin pangaayirukkiravar avaigalaippol alla, avar sarvathaiyum uruvaakkinavar; isravel avarudaiya sudhandharamaana kothiram; senaigalin karthar enbadhu avarudaiya naamam.

அரணில் குடியிருக்கிறவளே, தேசத்திலிருந்து உன் பொருள்களைச் சேர்த்துக்கொள்.

aranil kudiyirukkiravalae, thesathilirundhu un porulgalaich serthukkol.

இதோ, நான் இந்த முறை தேசத்தின் குடிகளைக் கவண்கொண்டெறிந்து, அவர்கள் கண்டு உணரும்படி அவர்களுக்கு நெருக்கமுண்டாக்குவேன் என்று கர்த்தர் சொல்லுகிறார்.

idho, naan indha murai thesathin kudigalaik kavangonderindhu, avargal kandu unarumbadi avargalukku nerukkamundaakkuven endru karthar sollugiraar.

ஐயோ! நான் நொறுக்கப்பட்டேன்; என் காயம் கொடிதாயிருக்கிறது; ஆனாலும் இது நான் சகிக்கவேண்டிய என் நோய் என்று நான் சொல்லுவேன்.

aiyo! naan norukkappatten; en kaayam kodidhaayirukkiradhu; aanaalum idhu naan sagikkavendiya en noy endru naan solluven.

என் கூடாரம் அழிந்துபோயிற்று, என் கயிறுகளெல்லாம் அறுப்புண்டுபோயின; என் பிள்ளைகள் என்னைவிட்டுப் போய்விட்டார்கள்; அவர்களில் ஒருவனுமில்லை; இனி என் கூடாரத்தை விரித்து, என் திரைகளைத் தூக்கிக்கட்டுவாரில்லை.

en koodaaram azhindhuboyitru, en kayirugalellaam aruppunduboyina; en pillaigal ennaivittup poyvittaargal; avargalil oruvanumillai; ini en koodaarathai virithu, en thiraigalaith thookkikkattuvaarillai.

மேய்ப்பர்கள் மிருககுணமுள்ளவர்களாகி, கர்த்தரைத் தேடாமற்போனார்கள்; ஆகையால், அவர்கள் காரியம் வாய்க்காமற்போய், அவர்கள் மந்தையெல்லாம் சிதறடிக்கப்பட்டது.

meyppargal mirugagunamullavargalaagi, kartharaith thedaamarponaargal; aagaiyaal, avargal kaariyam vaaykkaamarpoy, avargal mandhaiyellaam sidharadikkappattadhu.

இதோ, யூதாவின் பட்டணங்களைப் பாழும் வலுசர்ப்பங்களின் தாவுமாக்கிப்போடும் செய்தியின் சத்தமும், வடதேசத்திலிருந்து பெரிய கொந்தளிப்பும் வருகிறது.

idho, yoodhaavin pattanangalaip paazhum valusarppangalin thaavumaakkippodum seydhiyin sathamum, vadadhesathilirundhu periya kondhalippum varugiradhu.

கர்த்தாவே, மனுஷனுடைய வழி அவனாலே ஆகிறதல்லவென்றும், தன் நடைகளை நடத்துவது நடக்கிறவனாலே ஆகிறதல்லவென்றும் அறிவேன்.

karthaavae, manushanudaiya vazhi avanaalae aagiradhallavendrum, than nadaigalai nadathuvadhu nadakkiravanaalae aagiradhallavendrum ariven.

கர்த்தாவே என்னைத் தண்டியும்; ஆனாலும் நான் அவமாய்ப் போகாதபடிக்கு உம்முடைய கோபத்தினாலே அல்ல, மட்டாய்த் தண்டியும்.

karthaavae ennaith thandiyum; aanaalum naan avamaayp pogaadhabadikku ummudaiya kobathinaalae alla, mattaayth thandiyum.

உம்மை அறியாத ஜாதிகளின்மேலும், உமது நாமத்தைத் தொழுதுகொள்ளாத வம்சங்களின்மேலும், உம்முடைய உக்கிரத்தை ஊற்றிவிடும்; அவர்கள் யாக்கோபைப் பட்சித்து, அவனை விழுங்கி, அவனை நிர்மூலமாக்கி, அவன் வாசஸ்தலத்தைப் பாழாக்கினார்களே.

ummai ariyaadha jaadhigalinmelum, umadhu naamathaith thozhudhugollaadha vamsangalinmelum, ummudaiya ukkirathai ootrividum; avargal yaakkobaip patsithu, avanai vizhungi, avanai nirmoolamaakki, avan vaasasthalathaip paazhaakkinaargalae.