Hebrews 8 · 13 verses
மேற்சொல்லியவைகளின் முக்கியமான பொருளென்னவெனில்; பரலோகத்திலுள்ள மகத்துவ ஆசனத்தின் வலது பாரிசத்திலே உட்கார்ந்திருக்கிறவருமாய்,
mersolliyavaigalin mukkiyamaana porulennavenil; paralogathilulla magathuva aasanathin valadhu paarisathilae utkaarndhirukkiravarumaay,
பரிசுத்த ஸ்தலத்திலும், மனுஷராலல்ல, கர்த்தரால் ஸ்தாபிக்கப்பட்ட மெய்யான கூடாரத்திலும் ஆசாரிய ஊழியஞ்செய்கிறவருமாயிருக்கிற பிரதான ஆசாரியர் நமக்கு உண்டு.
parisutha sthalathilum, manusharaalalla, kartharaal sthaabikkappatta meyyaana koodaarathilum aasaariya oozhiyanjeygiravarumaayirukkira piradhaana aasaariyar namakku undu.
ஒவ்வொரு பிரதான ஆசாரியனும் காணிக்கைகளையும் பலிகளையும் செலுத்தும்படி நியமிக்கப்படுகிறான்; ஆதலால் செலுத்தும்படிக்கு ஏதோ ஒன்று இவருக்கும் அவசியம் வேண்டியதாயிருக்கிறது.
ovvoru piradhaana aasaariyanum kaanikkaigalaiyum paligalaiyum seluthumbadi niyamikkappadugiraan; aadhalaal seluthumbadikku edho ondru ivarukkum avasiyam vendiyadhaayirukkiradhu.
பூமியிலே அவர் இருப்பாரானால் ஆசாரியராயிருக்கமாட்டார்; ஏனெனில், நியாயப்பிரமாணத்தின்படி காணிக்கைகளைச் செலுத்துகிற ஆசாரியர்கள் இருக்கிறார்களே;
poomiyilae avar iruppaaraanaal aasaariyaraayirukkamaattaar; enenil, niyaayappiramaanathinbadi kaanikkaigalaich seluthugira aasaariyargal irukkiraargalae;
இவர்கள் செய்யும் ஆராதனை பரலோகத்திலுள்ளவைகைளின் சாயலுக்கும் நிழலுக்கும் ஒத்திருக்கிறது; அப்படியே, மோசே கூடாரத்தை உண்டுபண்ணுகையில் மலையிலே உனக்குக் காண்பிக்கப்பட்ட மாதிரியின்படியே நீ எல்லாவற்றையும் செய்ய எச்சரிக்கையாயிருங்கள் என்று தேவன் அவனுக்குக் கட்டளையிட்டார்.
ivargal seyyum aaraadhanai paralogathilullavaigailin saayalukkum nizhalukkum othirukkiradhu; appadiyae, mosae koodaarathai undubannugaiyil malaiyilae unakkuk kaanbikkappatta maadhiriyinbadiyae nee ellaavatraiyum seyya echarikkaiyaayirungal endru thevan avanukkuk kattalaiyittaar.
இவரோ விசேஷித்த வாக்குத்தத்தங்களின்பேரில் ஸ்தாபிக்கப்பட்ட விசேஷித்த உடன்படிக்கைக்கு எப்படி மத்திஸ்தராயிருக்கிறாரோ, அப்படியே முக்கியமான ஆசாரிய ஊழியத்தையும் பெற்றிருக்கிறார்.
ivaro viseshitha vaakkuthathangalinberil sthaabikkappatta viseshitha udanbadikkaikku eppadi mathistharaayirukkiraaro, appadiyae mukkiyamaana aasaariya oozhiyathaiyum petrirukkiraar.
அந்த முதலாம் உடன்படிக்கை பிழைத்திருந்ததானால், இரண்டாம் உடன்படிக்கைக்கு இடம் தேடவேண்டுவதில்லையே.
andha mudhalaam udanbadikkai pizhaithirundhadhaanaal, irandaam udanbadikkaikku idam thedavenduvadhillaiyae.
அவர்களைக் குற்றப்படுத்தி, அவர்களை நோக்கி: இதோ, கர்த்தர் சொல்லுகிறதென்னவெனில்: இஸ்ரவேல் குடும்பத்தோடும் யூதா குடும்பத்தோடும் நான் புது உடன்படிக்கையை ஏற்படுத்துங்காலம் வருகிறது.
avargalaik kutrappaduthi, avargalai nokki: idho, karthar sollugiradhennavenil: isravel kudumbathodum yoodhaa kudumbathodum naan pudhu udanbadikkaiyai erpaduthungaalam varugiradhu.
அவர்களுடைய பிதாக்களை எகிப்துதேசத்திலிருந்து கொண்டுவரும்படிக்கு நான் அவர்களுடைய கையைப் பிடித்தநாளிலே அவர்களோடு பண்ணின உடன்படிக்கையைப்போல இது இருப்பதில்லை; அந்த உடன்படிக்கையிலே அவர்கள் நிலைநிற்கவில்லையே, நானும் அவர்களைப் புறக்கணித்தேன் என்று கர்த்தர் சொல்லுகிறார்.
avargaludaiya pidhaakkalai egipthudhesathilirundhu konduvarumbadikku naan avargaludaiya kaiyaip pidithanaalilae avargalodu pannina udanbadikkaiyaippola idhu iruppadhillai; andha udanbadikkaiyilae avargal nilainirkavillaiyae, naanum avargalaip purakkanithen endru karthar sollugiraar.
அந்த நாட்களுக்குப்பின்பு நான் இஸ்ரவேல் குடும்பத்தாரோடே பண்ணும் உடன்படிக்கையாவது: என்னுடைய பிரமாணங்களை அவர்களுடைய மனதிலே வைத்து, அவர்களுடைய இருதயங்களில் அவைகளை எழுதுவேன்; நான் அவர்கள் தேவனாயிருப்பேன், அவர்கள் என் ஜனமாயிருப்பார்கள்.
andha naatkalukkuppinbu naan isravel kudumbathaarodae pannum udanbadikkaiyaavadhu: ennudaiya piramaanangalai avargaludaiya manadhilae vaithu, avargaludaiya irudhayangalil avaigalai ezhudhuven; naan avargal thevanaayiruppen, avargal en janamaayiruppaargal.
அப்பொழுது சிறியவன் முதற்கொண்டு பெரியவன்வரைக்கும் எல்லாரும் என்னை அறிவார்கள்; ஆகையால், கர்த்தரை அறிந்துகொள் என்று ஒருவன் தன் அயலானுககும், ஒருவன் தன் சகோதரனுக்கும் போதிக்கவேண்டுவதில்லை.
appozhudhu siriyavan mudharkondu periyavanvaraikkum ellaarum ennai arivaargal; aagaiyaal, kartharai arindhugol endru oruvan than ayalaanugagum, oruvan than sagodharanukkum podhikkavenduvadhillai.
ஏனெனில் நான் அவர்கள் அநியாயங்களைக் கிருபையாய் மன்னித்து, அவர்கள் பாவங்களையும் அக்கிரமங்களையும் இனி நினையாமலிருப்பேன் என்று கர்த்தர் சொல்லுகிறார்.
enenil naan avargal aniyaayangalaik kirubaiyaay mannithu, avargal paavangalaiyum akkiramangalaiyum ini ninaiyaamaliruppen endru karthar sollugiraar.
புது உடன்படிக்கை என்று அவர் சொல்லுகிறதினாலே முந்தினதைப் பழமையாக்கினார்; பழமையானதும் நாள்பட்டதுமாயிருக்கிறது உருவழிந்துபோகக் காலம் சமீபித்திருக்கிறது.
pudhu udanbadikkai endru avar sollugiradhinaalae mundhinadhaip pazhamaiyaakkinaar; pazhamaiyaanadhum naalbattadhumaayirukkiradhu uruvazhindhubogak kaalam sameebithirukkiradhu.
