ஆகையால், மேகம்போன்ற இத்தனை திரளான சாட்சிகள் நம்மைச் சூழ்ந்துகொண்டிருக்க, பாரமான யாவற்றையும், நம்மைச் சுற்றி நெருங்கி நிற்கிற பாவத்தையும் தள்ளிவிட்டு, விசுவாசத்தைத் துவக்குகிறவரும் முடிக்கிறவருமாயிருக்கிற இயேசுவை நோக்கி, நமக்கு நியமித்திருக்கிற ஓட்டத்தில் பொறுமையோடே ஓடக்கடவோம்;
aagaiyaal, megambondra ithanai thiralaana saatsigal nammaich soozhndhugondirukka, paaramaana yaavatraiyum, nammaich sutri nerungi nirkira paavathaiyum thallivittu, visuvaasathaith thuvakkugiravarum mudikkiravarumaayirukkira yesuvai nokki, namakku niyamithirukkira ottathil porumaiyodae odakkadavom;