ஆபகூக் 1 Habakkuk 1 in Tamil and Tanglish

ஆபகூக் என்னும் தீர்க்கதரிசி தரிசனமாய்க் கண்ட பாரம்.

aabagook ennum theerkkadharisi tharisanamaayk kanda paaram.

கர்த்தாவே, நான் எதுவரைக்கும் உம்மை நோக்கிக் கூப்பிடுவேன். நீர் கேளாமலிருக்கிறீரே! கொடுமையினிமித்தம் நான் எதுவரைக்கும் உம்மை நோக்கிக் கூப்பிடுவேன், நீர் இரட்சியாமலிருக்கிறீரே!

karthaavae, naan edhuvaraikkum ummai nokkik kooppiduven. neer kelaamalirukkireerae! kodumaiyinimitham naan edhuvaraikkum ummai nokkik kooppiduven, neer iratsiyaamalirukkireerae!

நீர் எனக்கு அக்கிரமத்தைக் காண்பித்து, என்னைத் தீவினையைப் பார்க்கப்பண்ணுகிறதென்ன? கொள்ளையும் கொடுமையும் எனக்கு எதிரே நிற்கிறது; வழக்கையும் வாதையும் எழுப்புகிறவர்கள் உண்டு.

neer enakku akkiramathaik kaanbithu, ennaith theevinaiyaip paarkkappannugiradhenna? kollaiyum kodumaiyum enakku edhirae nirkiradhu; vazhakkaiyum vaadhaiyum ezhuppugiravargal undu.

ஆகையால் நியாயப்பிரமாணம் பெலனற்றதாகி, நியாயம் ஒருபோதும் செல்லாமற்போகிறது; துன்மார்க்கன் நீதிமானை வளைந்துகொள்கிறான்; ஆதலால் நியாயம் புரட்டப்படுகிறது.

aagaiyaal niyaayappiramaanam pelanatradhaagi, niyaayam orubodhum sellaamarpogiradhu; thunmaarkkan needhimaanai valaindhugolgiraan; aadhalaal niyaayam purattappadugiradhu.

நீங்கள் புறஜாதிகளை நோக்கிப் பார்த்து, ஆச்சரியப்பட்டுப் பிரமியுங்கள்; விசாரிக்கப்பட்டாலும் நீங்கள் விசுவாசியாத ஒரு கிரியையை உங்கள் நாட்களில் நடப்பிப்பேன்.

neengal purajaadhigalai nokkip paarthu, aachariyappattup piramiyungal; visaarikkappattaalum neengal visuvaasiyaadha oru kiriyaiyai ungal naatkalil nadappippen.

இதோ நான் கல்தேயரென்னும் கொடிதும் வேகமுமான ஜாதியாரை எழுப்புவேன்; அவர்கள் தங்களுடையதல்லாத வாசஸ்தலங்களைக் கட்டிக்கொள்ள தேசத்தின் விசாலங்களில் நடந்துவருவார்கள்.

idho naan kaldheyarennum kodidhum vegamumaana jaadhiyaarai ezhuppuven; avargal thangaludaiyadhallaadha vaasasthalangalaik kattikkolla thesathin visaalangalil nadandhuvaruvaargal.

அவர்கள் கெடியும் பயங்கரமுமானவர்கள்; அவர்களுடைய நியாயமும் அவர்களுடைய மேன்மையும் அவர்களாலேயே உண்டாகும்.

avargal kediyum payangaramumaanavargal; avargaludaiya niyaayamum avargaludaiya menmaiyum avargalaaleyae undaagum.

அவர்களுடைய குதிரைகள் சிவிங்கிகளிலும் வேகமும், சாயங்காலத்தில் திரிகிற ஓநாய்களிலும் தீவிரமுமாயிருக்கும்; அவர்களுடைய குதிரைவீரர் பரவுவார்கள்; அவர்களுடைய குதிரைவீரர் தூரத்திலிருந்து வருவார்கள்; இரைக்குத் தீவிரிக்கிற கழுகுகளைப்போல் பறந்துவருவார்கள்.

avargaludaiya kudhiraigal sivingigalilum vegamum, saayangaalathil thirigira onaaygalilum theeviramumaayirukkum; avargaludaiya kudhiraiveerar paravuvaargal; avargaludaiya kudhiraiveerar thoorathilirundhu varuvaargal; iraikkuth theevirikkira kazhugugalaippol parandhuvaruvaargal.

அவர்களெல்லாரும் கொடுமை செய்யவருவார்கள்; அவர்களுடைய முகங்கள் சுவறச் செய்யும் கீழ்க்காற்றைப்போலிருக்கும்; அவர்கள் மணலத்தனை ஜனங்களைச் சிறைபிடித்துச் சேர்ப்பார்கள்.

avargalellaarum kodumai seyyavaruvaargal; avargaludaiya mugangal suvarach seyyum keezhkkaatraippolirukkum; avargal manalathanai janangalaich siraibidithuch serppaargal.

அவர்கள் ராஜாக்களை ஆகடியம்பண்ணுவார்கள்; அதிபதிகள் அவர்களுக்குப் பரியாசமாயிருப்பார்கள்; அவர்கள் அரண்களையெல்லாம் பார்த்து நகைத்து, மண்மேடுகளைக் குவித்து அவைகளைப் பிடிப்பார்கள்.

avargal raajaakkalai aagadiyambannuvaargal; adhibadhigal avargalukkup pariyaasamaayiruppaargal; avargal arangalaiyellaam paarthu nagaithu, manmedugalaik kuvithu avaigalaip pidippaargal.

அப்பொழுது அவனுடைய மனம்மாற, அவன் தன் பெலன் தன் தேவனாலே உண்டானதென்று சொல்லி மிஞ்சிப்போய்க் குற்றவாளியாவான்.

appozhudhu avanudaiya manammaara, avan than pelan than thevanaalae undaanadhendru solli minjippoyk kutravaaliyaavaan.

கர்த்தாவே, நீர் பூர்வகாலமுதல் என் தேவனும் என் பரிசுத்தருமானவர் அல்லவா? நாங்கள் சாவதில்லை, கர்த்தாவே, நியாயத்தீர்ப்பு செய்ய அவனை வைத்தீர்; கன்மலையே, தண்டனை செய்ய அவனை நியமித்தீர்.

karthaavae, neer poorvagaalamudhal en thevanum en parisutharumaanavar allavaa? naangal saavadhillai, karthaavae, niyaayatheerppu seyya avanai vaitheer; kanmalaiyae, thandanai seyya avanai niyamitheer.

தீமையைப் பார்க்கமாட்டாத சுத்தக்கண்ணனே, அநியாயத்தை நோக்கிக்கொண்டிருக்கமாட்டீரே; பின்னை துரோகிகளை நீர் நோக்கிக்கொண்டிருக்கிறதென்ன? துன்மார்க்கன் தன்னைப் பார்க்கிலும் நீதிமானை விழுங்கும்போது நீர் மெளனமாயிருக்கிறதென்ன?

theemaiyaip paarkkamaattaadha suthakkannanae, aniyaayathai nokkikkondirukkamaatteerae; pinnai thurogigalai neer nokkikkondirukkiradhenna? thunmaarkkan thannaip paarkkilum needhimaanai vizhungumbodhu neer melanamaayirukkiradhenna?

மனுஷரைச் சமுத்திரத்து மச்சங்களுக்கும், அதிகாரியில்லாத ஊர்வனவற்றிற்கும் சமானமாக்குகிறதென்ன?

manusharaich samuthirathu machangalukkum, adhigaariyillaadha oorvanavatrirkum samaanamaakkugiradhenna?

அவர்களெல்லாரையும் தூண்டிலினால் இழுத்துக்கொள்ளுகிறான்; அவர்களைத் தன் வலையினால் பிடித்து, தன்பறியிலே சேர்த்துக்கொள்ளுகிறான்; அதினால் சந்தோஷப்பட்டுக் களிகூருகிறான்.

avargalellaaraiyum thoondilinaal izhuthukkollugiraan; avargalaith than valaiyinaal pidithu, thanbariyilae serthukkollugiraan; adhinaal sandhoshappattuk kaligoorugiraan.

ஆகையால் அவைகளினால் தன்பங்கு கொழுப்புள்ளதும், தன் போஜனம் ருசிகரமுள்ளதுமாயிற்று என்று சொல்லி அவன் தன் வலைக்குப் பலியிட்டுத் தன் பறிக்குத் தூபங்காட்டுகிறான்.

aagaiyaal avaigalinaal thanbangu kozhuppulladhum, than pojanam rusigaramulladhumaayitru endru solli avan than valaikkup paliyittuth than parikkuth thoobangaattugiraan.

இதற்காக அவன் தன் வலையை இழுத்து அதிலுள்ளவைகளைக் கொட்டிக்கொண்டிருந்து, இரக்கமில்லாமல் ஜாதிகளை எப்போதும் கொன்றுபோடவேண்டுமோ?

idharkaaga avan than valaiyai izhuthu adhilullavaigalaik kottikkondirundhu, irakkamillaamal jaadhigalai eppodhum kondrubodavendumo?