Genesis 17 · 27 verses
ஆபிராம் தொண்ணூற்றொன்பது வயதானபோது, கர்த்தர் ஆபிராமுக்குத் தரிசனமாகி: நான் சர்வவல்லமையுள்ள தேவன்; நீ எனக்கு முன்பாக நடந்துகொண்டு உத்தமனாயிரு.
aabiraam thonnootronbadhu vayadhaanabodhu, karthar aabiraamukkuth tharisanamaagi: naan sarvavallamaiyulla thevan; nee enakku munbaaga nadandhugondu uthamanaayiru.
நான் உனக்கும் எனக்கும் நடுவாக என் உடன்படிக்கையை ஏற்படுத்தி, உன்னை மிகவும் திரளாய்ப் பெருகப்பண்ணுவேன் என்றார்.
naan unakkum enakkum naduvaaga en udanbadikkaiyai erpaduthi, unnai migavum thiralaayp perugappannuven endraar.
அப்பொழுது ஆபிராம் முகங்குப்புற விழுந்து வணங்கினான். தேவன் அவனோடே பேசி:
appozhudhu aabiraam muganguppura vizhundhu vananginaan. thevan avanodae pesi:
நான் உன்னோடே பண்ணுகிற என் உடன்படிக்கை என்னவென்றால், நீ திரளான ஜாதிகளுக்குத் தகப்பனாவாய்.
naan unnodae pannugira en udanbadikkai ennavendraal, nee thiralaana jaadhigalukkuth thagappanaavaay.
இனி உன் பேர் ஆபிராம் என்னப்படாமல், நான் உன்னைத் திரளான ஜாதிகளுக்குத் தகப்பனாக ஏற்படுத்தினபடியால், உன் பேர் ஆபிரகாம் என்னப்படும்.
ini un per aabiraam ennappadaamal, naan unnaith thiralaana jaadhigalukkuth thagappanaaga erpaduthinabadiyaal, un per aabiragaam ennappadum.
உன்னை மிகவும் அதிகமாய்ப் பலுகப்பண்ணி, உன்னிலே ஜாதிகளை உண்டாக்குவேன்; உன்னிடத்திலிருந்து ராஜாக்கள் தோன்றுவார்கள்.
unnai migavum adhigamaayp palugappanni, unnilae jaadhigalai undaakkuven; unnidathilirundhu raajaakkal thondruvaargal.
உனக்கும் உனக்குப் பின்வரும் உன் சந்ததிக்கும் நான் தேவனாயிருக்கும்படி எனக்கும் உனக்கும், உனக்குப்பின் தலைமுறை தலைமுறையாக வரும் உன் சந்ததிக்கும் நடுவே, என் உடன்படிக்கையை நித்திய உடன்படிக்கையாக ஸ்தாபிப்பேன்.
unakkum unakkup pinvarum un sandhadhikkum naan thevanaayirukkumbadi enakkum unakkum, unakkuppin thalaimurai thalaimuraiyaaga varum un sandhadhikkum naduvae, en udanbadikkaiyai nithiya udanbadikkaiyaaga sthaabippen.
நீ பரதேசியாய்த் தங்கிவருகிற கானான் தேசமுழுவதையும், உனக்கும் உனக்குப் பின்வரும் உன் சந்ததிக்கும் நித்திய சுதந்தரமாகக் கொடுத்து, நான் அவர்களுக்குத் தேவனாயிருப்பேன் என்றார்.
nee paradhesiyaayth thangivarugira kaanaan thesamuzhuvadhaiyum, unakkum unakkup pinvarum un sandhadhikkum nithiya sudhandharamaagak koduthu, naan avargalukkuth thevanaayiruppen endraar.
பின்னும் தேவன் ஆபிரகாமை நோக்கி: இப்பொழுது நீயும், உனக்குப் பின் தலைமுறை தலைமுறையாக வரும் உன் சந்ததியும், என் உடன்படிக்கையைக் கைக்கொள்ளுங்கள்.
pinnum thevan aabiragaamai nokki: ippozhudhu neeyum, unakkup pin thalaimurai thalaimuraiyaaga varum un sandhadhiyum, en udanbadikkaiyaik kaikkollungal.
எனக்கும் உங்களுக்கும், உனக்குப் பின்வரும் உன் சந்ததிக்கும் நடுவே உண்டாகிறதும், நீங்கள் கைக்கொள்ள வேண்டியதுமான என் உடன்படிக்கை என்னவென்றால், உங்களுக்குள் பிறக்கும் சகல ஆண்பிள்ளைகளும் விருத்தசேதனம் பண்ணப்படவேண்டும்;
enakkum ungalukkum, unakkup pinvarum un sandhadhikkum naduvae undaagiradhum, neengal kaikkolla vendiyadhumaana en udanbadikkai ennavendraal, ungalukkul pirakkum sagala aanbillaigalum viruthasedhanam pannappadavendum;
உங்கள் நுனித்தோலின் மாம்சத்தை விருத்தசேதனம்பண்ணக்கடவீர்கள்; அது எனக்கும் உங்களுக்குமுள்ள உடன்படிக்கைக்கு அடையாளமாயிருக்கும்.
ungal nunitholin maamsathai viruthasedhanambannakkadaveergal; adhu enakkum ungalukkumulla udanbadikkaikku adaiyaalamaayirukkum.
உங்களில் தலைமுறை தலைமுறையாகப் பிறக்கும் ஆண்பிள்ளைகளையெல்லாம் எட்டாம் நாளிலே விருத்தசேதனம்பண்ணப்படவேண்டும்; வீட்டிலே பிறந்த பிள்ளையும் உன் வித்தல்லாத அந்நியனிடத்தில் பணத்திற்குக் கொள்ளப்பட்ட எந்தப் பிள்ளையும், அப்படியே விருத்தசேதனம்பண்ணப்படவேண்டும்.
ungalil thalaimurai thalaimuraiyaagap pirakkum aanbillaigalaiyellaam ettaam naalilae viruthasedhanambannappadavendum; veettilae pirandha pillaiyum un vithallaadha anniyanidathil panathirkuk kollappatta endhap pillaiyum, appadiyae viruthasedhanambannappadavendum.
உன் வீட்டிலே பிறந்த பிள்ளையும், உன் பணத்திற்குக் கொள்ளப்பட்டவனும், விருத்தசேதனம்பண்ணப்படுவது அவசியம்; இப்படி என் உடன்படிக்கை உங்கள் மாம்சத்திலே நித்திய உடன்படிக்கையாக இருக்கக் கடவது.
un veettilae pirandha pillaiyum, un panathirkuk kollappattavanum, viruthasedhanambannappaduvadhu avasiyam; ippadi en udanbadikkai ungal maamsathilae nithiya udanbadikkaiyaaga irukkak kadavadhu.
நுனித்தோலின் மாம்சம் விருத்தசேதனம்பண்ணப்படாதிருக்கிற நுனித்தோலுள்ள ஆண்பிள்ளையிருந்தால், அந்த ஆத்துமா என் உடன்படிக்கையை மீறினபடியால், தன் ஜனத்தில் இராதபடிக்கு அறுப்புண்டுபோவான் என்றார்.
nunitholin maamsam viruthasedhanambannappadaadhirukkira nunitholulla aanbillaiyirundhaal, andha aathumaa en udanbadikkaiyai meerinabadiyaal, than janathil iraadhabadikku aruppundubovaan endraar.
பின்னும் தேவன் ஆபிரகாமை நோக்கி: உன் மனைவி சாராயை இனி சாராய் என்று அழையாதிருப்பாயாக; சாராள் என்பது அவளுக்குப் பேராயிருக்கும்.
pinnum thevan aabiragaamai nokki: un manaivi saaraayai ini saaraay endru azhaiyaadhiruppaayaaga; saaraal enbadhu avalukkup peraayirukkum.
நான் அவளை ஆசீர்வதித்து, அவளாலே உனக்கு ஒரு குமாரனையும் தருவேன்; அவள் ஜாதிகளுக்குத் தாயாகவும், அவளாலே ஜாதிகளின் ராஜாக்கள் உண்டாகவும், அவளை ஆசீர்வதிப்பேன் என்றார்.
naan avalai aaseervadhithu, avalaalae unakku oru kumaaranaiyum tharuven; aval jaadhigalukkuth thaayaagavum, avalaalae jaadhigalin raajaakkal undaagavum, avalai aaseervadhippen endraar.
அப்பொழுது ஆபிரகாம் முகங்குப்புற விழுந்து நகைத்து: நூறுவயதானவனுக்குப் பிள்ளை பிறக்குமோ? தொண்ணூறு வயதான சாராள் பிள்ளை பெறுவாளோ? என்று தன் இருதயத்திலே சொல்லிக்கொண்டு,
appozhudhu aabiragaam muganguppura vizhundhu nagaithu: nooruvayadhaanavanukkup pillai pirakkumo? thonnooru vayadhaana saaraal pillai peruvaalo? endru than irudhayathilae sollikkondu,
இஸ்மவேல் உமக்கு முன்பாகப் பிழைப்பானாக! என்று ஆபிரகாம் தேவனிடத்தில் விண்ணப்பம் பண்ணினான்.
ismavel umakku munbaagap pizhaippaanaaga! endru aabiragaam thevanidathil vinnappam panninaan.
அப்பொழுது தேவன்: உன் மனைவியாகிய சாராள் நிச்சயமாய் உனக்கு ஒரு குமாரனைப் பெறுவாள், அவனுக்கு ஈசாக்கு என்று பேரிடுவாயாக; என் உடன்படிக்கையை அவனுக்கும் அவனுக்குப் பின்வரும் அவன் சந்ததிக்கும் நித்திய உடன்படிக்கையாக ஸ்தாபிப்பேன்.
appozhudhu thevan: un manaiviyaagiya saaraal nichayamaay unakku oru kumaaranaip peruvaal, avanukku eesaakku endru periduvaayaaga; en udanbadikkaiyai avanukkum avanukkup pinvarum avan sandhadhikkum nithiya udanbadikkaiyaaga sthaabippen.
இஸ்மவேலுக்காகவும் நீ செய்த விண்ணப்பத்தைக் கேட்டேன்; நான் அவனை ஆசீர்வதித்து, அவனை மிகவும் அதிகமாகப் பலுகவும் பெருகவும் பண்ணுவேன்; அவன் பன்னிரண்டு பிரபுக்களைப் பெறுவான்; அவனைப் பெரிய ஜாதியாக்குவேன்.
ismavelukkaagavum nee seydha vinnappathaik ketten; naan avanai aaseervadhithu, avanai migavum adhigamaagap palugavum perugavum pannuven; avan pannirandu pirabukkalaip peruvaan; avanaip periya jaadhiyaakkuven.
வருகிற வருஷத்தில் குறித்தகாலத்திலே சாராள் உனக்குப் பெறப்போகிற ஈசாக்கோடே நான் என் உடன்படிக்கையை ஏற்படுத்துவேன் என்றார்.
varugira varushathil kurithagaalathilae saaraal unakkup perappogira eesaakkodae naan en udanbadikkaiyai erpaduthuven endraar.
தேவன் ஆபிரகாமோடே பேசி முடிந்த பின்பு, அவர் அவனைவிட்டு எழுந்தருளினார்.
thevan aabiragaamodae pesi mudindha pinbu, avar avanaivittu ezhundharulinaar.
அப்பொழுது ஆபிரகாம் தன் குமாரனாகிய இஸ்மவேலையும், தன் வீட்டிலே பிறந்த யாவரையும், தான் பணத்திற்குக் கொண்ட அனைவருமாகிய தன் வீட்டிலுள்ள ஆண்பிள்ளைகள் எல்லாரையும் சேர்த்து. தேவன் தனக்குச் சொன்னபடி, அவர்கள் நுனித்தோலின் மாம்சத்தை அந்நாளிலேதானே விருத்தசேதனம் பண்ணினான்.
appozhudhu aabiragaam than kumaaranaagiya ismavelaiyum, than veettilae pirandha yaavaraiyum, thaan panathirkuk konda anaivarumaagiya than veettilulla aanbillaigal ellaaraiyum serthu. thevan thanakkuch sonnabadi, avargal nunitholin maamsathai annaaliledhaanae viruthasedhanam panninaan.
ஆபிரகாமின் நுனித்தோலின் மாம்சம் விருத்தசேதனம் பண்ணப்படும்போது, அவன் தொண்ணூற்றொன்பது வயதாயிருந்தான்.
aabiragaamin nunitholin maamsam viruthasedhanam pannappadumbodhu, avan thonnootronbadhu vayadhaayirundhaan.
அவனுடைய குமாரன் இஸ்மவேலுடைய நுனித்தோலின் மாம்சம் விருத்தசேதனம்பண்ணப்படும்போது, அவன் பதின்மூன்று வயதாயிருந்தான்.
avanudaiya kumaaran ismaveludaiya nunitholin maamsam viruthasedhanambannappadumbodhu, avan padhinmoondru vayadhaayirundhaan.
ஒரேநாளில் ஆபிரகாமும் அவன் குமாரன் இஸ்மவேலும் விருத்தசேதனம்பண்ணப்பட்டார்கள்.
orenaalil aabiragaamum avan kumaaran ismavelum viruthasedhanambannappattaargal.
வீட்டிலே பிறந்தவர்களும் அந்நியரிடத்திலே பணத்திற்குக் கொள்ளப்பட்டவர்களுமாகிய அவன் வீட்டு மனுஷர்கள் எல்லாரும் அவனோடேகூட விருத்தசேதனம்பண்ணப்பட்டார்கள்.
veettilae pirandhavargalum anniyaridathilae panathirkuk kollappattavargalumaagiya avan veettu manushargal ellaarum avanodegooda viruthasedhanambannappattaargal.
