Ecclesiastes 8 · 17 verses
ஞானமுள்ளவனுக்கு ஒப்பானவன் யார்? காரியத்தின் தாற்பரியத்தை அறிந்தவன் யார்? மனுஷனுடைய ஞானம் அவன் முகத்தைப் பிரகாசிக்கப்பண்ணும், அவன் முகத்தின் மூர்க்கம் மாறும்.
njaanamullavanukku oppaanavan yaar? kaariyathin thaarpariyathai arindhavan yaar? manushanudaiya njaanam avan mugathaip piragaasikkappannum, avan mugathin moorkkam maarum.
ராஜாவின் கட்டளையைக் கைக்கொண்டு நட என்று நான் உனக்கு எச்சரிக்கிறேன், நீ தேவனுக்கு இட்ட ஆணையின்படியே இதைச் செய்.
raajaavin kattalaiyaik kaikkondu nada endru naan unakku echarikkiren, nee thevanukku itta aanaiyinbadiyae idhaich sey.
நீ அவன் சமுகத்தை விட்டுவிலகத் துரிதப்படாதே, பொல்லாதகாரியத்திலே பிடிவாதமாய் நில்லாதே; அவன் தனக்கு இஷ்டமானதெல்லாம் செய்வான்.
nee avan samugathai vittuvilagath thuridhappadaadhae, pollaadhagaariyathilae pidivaadhamaay nillaadhae; avan thanakku ishtamaanadhellaam seyvaan.
ராஜாவின் வார்த்தை எங்கேயோ அங்கே அதிகாரம் உண்டு; நீர் என்ன செய்கிறீர் என்று அவனுக்குச் சொல்லத்தக்கவன் யார்?
raajaavin vaarthai engeyo angae adhigaaram undu; neer enna seygireer endru avanukkuch sollathakkavan yaar?
கற்பனையைக் கைக்கொள்ளுகிறவன் ஒரு தீங்கையும் அறியான்; ஞானியின் இருதயம் காலத்தையும் நியாயத்தையும் அறியும்.
karpanaiyaik kaikkollugiravan oru theengaiyum ariyaan; njaaniyin irudhayam kaalathaiyum niyaayathaiyum ariyum.
எல்லாக்காரியத்துக்கும் காலமும் நியாயமும் உண்டு; ஆதலால் மனுஷனுக்கு நேரிடும் சஞ்சலம் மிகுதி.
ellaakkaariyathukkum kaalamum niyaayamum undu; aadhalaal manushanukku neridum sanjalam migudhi.
இன்னது சம்பவிக்கும் என்று அவன் அறியானே; அது இன்னவிதமாய்ச் சம்பவிக்கும் என்று அவனுக்குச் சொல்லத்தக்கவன் யார்?
innadhu sambavikkum endru avan ariyaanae; adhu innavidhamaaych sambavikkum endru avanukkuch sollathakkavan yaar?
ஆவியை விடாதிருக்கிறதற்கு ஆவியின்மேல் ஒரு மனுஷனுக்கும் அதிகாரமில்லை; மரணநாளின்மேலும் அவனுக்கு அதிகாரமில்லை; அந்தப் போருக்கு நீங்கிப்போவதுமில்லை; துன்மார்க்கரைத் துன்மார்க்கம் விடுவிக்கவுமாட்டாது.
aaviyai vidaadhirukkiradharku aaviyinmel oru manushanukkum adhigaaramillai; marananaalinmelum avanukku adhigaaramillai; andhap porukku neengippovadhumillai; thunmaarkkaraith thunmaarkkam viduvikkavumaattaadhu.
இவையெல்லாவற்றையும் நான் பார்த்து, சூரியனுக்குக் கீழே செய்யப்படும் எல்லாக் கிரியைகளையும் சிந்தித்தேன், ஒரு மனுஷன் தனக்கே கேடுண்டாக வேறொரு மனுஷனை ஆளுகிற காலமுமுண்டு.
ivaiyellaavatraiyum naan paarthu, sooriyanukkuk keezhae seyyappadum ellaak kiriyaigalaiyum sindhithen, oru manushan thanakkae kedundaaga veroru manushanai aalugira kaalamumundu.
பரிசுத்த ஸ்தலத்துக்குப் போக்குவரவு செய்த துன்மார்க்கர் அடக்கம்பண்ணப்பட்டதைக் கண்டேன். அவர்கள் அப்படிச் செய்து வந்த பட்டணத்திலேயே மறக்கப்பட்டுப்போனார்கள்; இதுவும் மாயையே.
parisutha sthalathukkup pokkuvaravu seydha thunmaarkkar adakkambannappattadhaik kanden. avargal appadich seydhu vandha pattanathileyae marakkappattupponaargal; idhuvum maayaiyae.
துர்க்கிரியைக்குத் தக்க தண்டனை சீக்கிரமாய் நடவாதபடியால், மனுபுத்திரரின் இருதயம் பொல்லாப்பைச் செய்ய அவர்களுக்குள்ளே துணிகரங்கொண்டிருக்கிறது.
thurkkiriyaikkuth thakka thandanai seekkiramaay nadavaadhabadiyaal, manubuthirarin irudhayam pollaappaich seyya avargalukkullae thunigarangondirukkiradhu.
பாவி நூறுதரம் பொல்லாப்பை செய்து நீடித்து வாழ்ந்தாலும் என்ன? தேவனுக்கு அஞ்சி அவருக்கு முன்பாகப் பயந்திருப்பவர்களே நன்றாயிருப்பார்கள் என்று அறிந்திருக்கிறேன்.
paavi noorudharam pollaappai seydhu needithu vaazhndhaalum enna? thevanukku anji avarukku munbaagap payandhiruppavargalae nandraayiruppaargal endru arindhirukkiren.
துன்மார்க்கனோ நன்றாயிருப்பதில்லை; அவன் தேவனுக்கு முன்பாகப் பயப்படாதிருக்கிறபடியால் நிழலைப்போலிருக்கிற அவனுடைய வாழ்நாள் நீடித்திருப்பதுமில்லை.
thunmaarkkano nandraayiruppadhillai; avan thevanukku munbaagap payappadaadhirukkirabadiyaal nizhalaippolirukkira avanudaiya vaazhnaal needithiruppadhumillai.
பூமியின்மேல் நடக்கிற வேறொரு மாயையான காரியமுமுண்டு; அதாவது, துன்மார்க்கரின் கிரியைக்கு வருவதுபோல, நீதிமான்களுக்கும் வரும்; நீதிமான்களின் கிரியைக்கு வருவதுபோல, துன்மார்க்கருக்கும் வரும்; இதுவும் மாயை என்றேன்.
poomiyinmel nadakkira veroru maayaiyaana kaariyamumundu; adhaavadhu, thunmaarkkarin kiriyaikku varuvadhubola, needhimaangalukkum varum; needhimaangalin kiriyaikku varuvadhubola, thunmaarkkarukkum varum; idhuvum maayai endren.
ஆகையால் நான் களிப்பைப் புகழ்ந்தேன்; புசிப்பதும் குடிப்பதும் மகிழ்வதுமேயல்லாமல் சூரியனுக்குக்கீழே மனுஷனுக்கு வேறொரு நன்மையும் இல்லை; சூரியனுக்குக்கீழே தேவன் அவனுக்குத் தந்த ஜீவகாலத்தில் அவன் பிரயாசத்தினால் அவனுக்கு நிலைக்கும் பலன் இதுவே.
aagaiyaal naan kalippaip pugazhndhen; pusippadhum kudippadhum magizhvadhumeyallaamal sooriyanukkukkeezhae manushanukku veroru nanmaiyum illai; sooriyanukkukkeezhae thevan avanukkuth thandha jeevagaalathil avan pirayaasathinaal avanukku nilaikkum palan idhuvae.
நான் ஞானத்தை அறியவும், மனுஷன் இரவும் பகலும் கண்ணுறக்கமில்லாமல் பூமியிலே செய்யும் வேலைகளைப் பார்க்கவும் என் மனதைச் செலுத்தினபோது,
naan njaanathai ariyavum, manushan iravum pagalum kannurakkamillaamal poomiyilae seyyum velaigalaip paarkkavum en manadhaich seluthinabodhu,
தேவன் செய்யும் சகல கிரியைகளையும் நான் கவனித்துப்பார்த்து, சூரியனுக்குக் கீழே செய்யப்படும் கிரியையை மனுஷன் கண்டுபிடிக்கக் கூடாதென்று கண்டேன். அதை அறியும்படி மனுஷன் பிரயாசப்பட்டாலும் அறியமாட்டான்; அதை அறியலாம் என்று ஞானி எண்ணினாலும் அவனும் அதை அறிந்துகொள்ளமாட்டான்.
thevan seyyum sagala kiriyaigalaiyum naan kavanithuppaarthu, sooriyanukkuk keezhae seyyappadum kiriyaiyai manushan kandubidikkak koodaadhendru kanden. adhai ariyumbadi manushan pirayaasappattaalum ariyamaattaan; adhai ariyalaam endru njaani enninaalum avanum adhai arindhugollamaattaan.
