Daniel 8 · 27 verses
தானியேலாகிய எனக்கு முதலில் காண்பிக்கப்பட்ட தரிசனத்துக்குப்பின்பு, ராஜாவாகிய பெல்ஷாத்சார் ராஜ்யபாரம்பண்ணின மூன்றாம் வருஷத்திலே வேறொரு தரிசனம் எனக்குக் காண்பிக்கப்பட்டது.
thaaniyelaagiya enakku mudhalil kaanbikkappatta tharisanathukkuppinbu, raajaavaagiya pelshaathsaar raajyabaarambannina moondraam varushathilae veroru tharisanam enakkuk kaanbikkappattadhu.
தரிசனத்திலே நான் கண்டது என்னவென்றால்: நான் பார்க்கையில் ஏலாம் தேசத்திலுள்ள சூசான் அரமனையில் இருந்தேன்; அங்கே நான் ஊலாய் என்னும் ஆற்றங்கரையில் இருந்ததாகத் தரிசனத்திலே கண்டேன்.
tharisanathilae naan kandadhu ennavendraal: naan paarkkaiyil elaam thesathilulla soosaan aramanaiyil irundhen; angae naan oolaay ennum aatrangaraiyil irundhadhaagath tharisanathilae kanden.
நான் என் கண்களை ஏறெடுத்துப்பார்த்தேன்; இதோ, இரண்டு கொம்புகளுள்ள ஒரு ஆட்டுக்கடா ஆற்றிற்கு முன்பாக நின்றது; அதின் இரண்டு கொம்புகளும் உயர்ந்தவைகளாயிருந்தது; ஆகிலும் அவைகளில் ஒன்று மற்றதைப்பார்க்கிலும் உயர்ந்திருந்தது; உயர்ந்தகொம்பு பிந்தி முளைத்தெழும்பிற்று.
naan en kangalai ereduthuppaarthen; idho, irandu kombugalulla oru aattukkadaa aatrirku munbaaga nindradhu; adhin irandu kombugalum uyarndhavaigalaayirundhadhu; aagilum avaigalil ondru matradhaippaarkkilum uyarndhirundhadhu; uyarndhagombu pindhi mulaithezhumbitru.
அந்த ஆட்டுக்கடா மேற்கும் வடக்கும் தெற்கும் பாய்கிறதைக் கண்டேன்; ஒரு மிருகமும் அதின் முன்னே நிற்கக் கூடாதிருந்தது; அதின் கைக்குத் தப்புவிப்பாருமில்லை; அது தன் இஷ்டப்படியே செய்து வல்லமைகொண்டது.
andha aattukkadaa merkum vadakkum therkum paaygiradhaik kanden; oru mirugamum adhin munnae nirkak koodaadhirundhadhu; adhin kaikkuth thappuvippaarumillai; adhu than ishtappadiyae seydhu vallamaigondadhu.
நான் அதைக் கவனித்துக்கொண்டிருக்கையில், இதோ, மேற்கேயிருந்து ஒரு வெள்ளாட்டுக்கடா நிலத்திலே கால் பாவாமல் தேசத்தின்மீதெங்கும் சென்றது; அந்த வெள்ளாட்டுக்கடாவின் கண்களுக்கு நடுவே விசேஷித்த ஒரு கொம்பு இருந்தது.
naan adhaik kavanithukkondirukkaiyil, idho, merkeyirundhu oru vellaattukkadaa nilathilae kaal paavaamal thesathinmeedhengum sendradhu; andha vellaattukkadaavin kangalukku naduvae viseshitha oru kombu irundhadhu.
நான் ஆற்றின் முன்பாக நிற்கக்கண்ட இரண்டு கொம்புகளுள்ள ஆட்டுக்கடாவினிடமட்டும் அதுவந்து, தன்பலத்தின் உக்கிரத்தோடே அதற்கு எதிராகப் பாய்ந்தது.
naan aatrin munbaaga nirkakkanda irandu kombugalulla aattukkadaavinidamattum adhuvandhu, thanbalathin ukkirathodae adharku edhiraagap paayndhadhu.
அது ஆட்டுக்கடாவின் கிட்டச் சேரக்கண்டேன்; அது ஆட்டுக்கடாவின்மேல் கடுங்கோபங்கொண்டு அதை முட்டி, அதின் இரண்டு கொம்புகளையும் முறித்துப்போட்டது, அதின்முன் நிற்க ஆட்டுக்கடாவுக்குப் பலமில்மையால், வெள்ளாட்டுக்கடா அதைத் தரையிலே தள்ளி மிதித்துப்போட்டது, அதின் கைக்கு ஆட்டுக்கடாவைத் தப்புவிப்பார் இல்லை.
adhu aattukkadaavin kittach serakkanden; adhu aattukkadaavinmel kadungobangondu adhai mutti, adhin irandu kombugalaiyum murithuppottadhu, adhinmun nirka aattukkadaavukkup palamilmaiyaal, vellaattukkadaa adhaith tharaiyilae thalli midhithuppottadhu, adhin kaikku aattukkadaavaith thappuvippaar illai.
அப்பொழுது வெள்ளாட்டுக்கடா மிகுதியும் வல்லமைகொண்டது; அது பலங்கொண்டிருக்கையில், அந்தப் பெரிய கொம்பு முறிந்துபோயிற்று; அதற்குப் பதிலாக ஆகாயத்தின் நாலுதிசைகளுக்கும் எதிராய் விசேஷித்த நாலுகொம்புகள் முளைத்தெழும்பினது.
appozhudhu vellaattukkadaa migudhiyum vallamaigondadhu; adhu palangondirukkaiyil, andhap periya kombu murindhuboyitru; adharkup padhilaaga aagaayathin naaludhisaigalukkum edhiraay viseshitha naalugombugal mulaithezhumbinadhu.
அவைகளில் ஒன்றிலிருந்து சின்னதான ஒரு கொம்பு புறப்பட்டு தெற்குக்கும், கிழக்குக்கும் எதிராகவும், சிங்காரமான தேசத்துக்கு நேராகவும் மிகவும் பெரியதாயிற்று.
avaigalil ondrilirundhu sinnadhaana oru kombu purappattu therkukkum, kizhakkukkum edhiraagavum, singaaramaana thesathukku neraagavum migavum periyadhaayitru.
அது வானத்தின் சேனைபரியந்தம் வளர்ந்து, அதின் சேனையாகிய நட்சத்திரங்களில் சிலவற்றை பூமியிலே விழப்பண்ணி, அவைகளை மிதித்தது.
adhu vaanathin senaibariyandham valarndhu, adhin senaiyaagiya natsathirangalil silavatrai poomiyilae vizhappanni, avaigalai midhithadhu.
அது சேனையினுடைய அதிபதி பரியந்தமும் தன்னை உயர்த்தி, அவரிடத்திலிருந்து அன்றாட பலியை நீக்கிற்று; அவருடைய பரிசுத்த ஸ்தானம் தள்ளுண்டது.
adhu senaiyinudaiya adhibadhi pariyandhamum thannai uyarthi, avaridathilirundhu andraada paliyai neekkitru; avarudaiya parisutha sthaanam thallundadhu.
பாதகத்தினிமித்தம் அன்றாட பலியோடுங்கூடச் சேனையும் அதற்கு ஒப்புக்கொடுக்கப்பட்டது; அது சத்தியத்தைத் தரையிலே தள்ளிற்று; அது கிரியைசெய்து அநுகூலமடைந்தது.
paadhagathinimitham andraada paliyodungoodach senaiyum adharku oppukkodukkappattadhu; adhu sathiyathaith tharaiyilae thallitru; adhu kiriyaiseydhu anugoolamadaindhadhu.
பரிசுத்தவானாகிய ஒருவன் பேசக்கேட்டேன்; அப்பொழுது வேறொரு பரிசுத்தவான் பேசினவரை நோக்கி: அன்றாட பலியைக்குறித்தும், பாழ்க்கடிப்பை உண்டாக்கும் பாதகத்தைக்குறித்தும், பரிசுத்த ஸ்தலமும் சேனையும் மிதிபட ஒப்புக்கொடுக்கப்படுவதைக்குறித்தும், உண்டான தரிசனம் எதுவரைக்கும் இருக்கும் என்று கேட்டான்.
parisuthavaanaagiya oruvan pesakketten; appozhudhu veroru parisuthavaan pesinavarai nokki: andraada paliyaikkurithum, paazhkkadippai undaakkum paadhagathaikkurithum, parisutha sthalamum senaiyum midhibada oppukkodukkappaduvadhaikkurithum, undaana tharisanam edhuvaraikkum irukkum endru kettaan.
அவன் என்னை நோக்கி: இரண்டாயிரத்து முந்நூறு இராப்பகல் செல்லும்வரைக்கும் இருக்கும், பின்பு பரிசுத்தஸ்தலம் சுத்திகரிக்கப்படும் என்றான்.
avan ennai nokki: irandaayirathu munnooru iraappagal sellumvaraikkum irukkum, pinbu parisuthasthalam suthigarikkappadum endraan.
தானியேலாகிய நான் இந்தத் தரிசனத்தைக்கண்டு, அதின் பொருளை அறிய வகைதேடுகையில், இதோ, மனுஷசாயலான ஒருவன் எனக்கு எதிரே நின்றான்.
thaaniyelaagiya naan indhath tharisanathaikkandu, adhin porulai ariya vagaidhedugaiyil, idho, manushasaayalaana oruvan enakku edhirae nindraan.
அன்றியும் காபிரியேலே, இவனுக்குத் தரிசனத்தை விளங்கப்பண்ணென்று ஊலாயின் மத்தியிலே கூப்பிட்டுச் சொல்லுகிற ஒரு மனுஷ சத்தத்தையும் கேட்டேன்.
andriyum kaabiriyelae, ivanukkuth tharisanathai vilangappannendru oolaayin mathiyilae kooppittuch sollugira oru manusha sathathaiyum ketten.
அப்பொழுது அவன் நான் நின்ற இடத்துக்கு வந்தான்; அவன் வருகையில் நான் திடுக்கிட்டு முகங்குப்புற விழுந்தேன்; அவன் என்னை நோக்கி: மனுபுத்திரனே கவனி; இந்தத் தரிசனம் முடிவுகாலத்துக்கு அடுத்தது என்றான்.
appozhudhu avan naan nindra idathukku vandhaan; avan varugaiyil naan thidukkittu muganguppura vizhundhen; avan ennai nokki: manubuthiranae kavani; indhath tharisanam mudivugaalathukku aduthadhu endraan.
அவன் என்னோடே பேசுகையில், நான் தரையில் முகங்குப்புறக்கிடந்து, அயர்ந்த நித்திரைகொண்டேன்; அவனோ என்னைத் தொட்டு, நான் காலூன்றி நிற்கும்படி செய்து:
avan ennodae pesugaiyil, naan tharaiyil muganguppurakkidandhu, ayarndha nithiraigonden; avano ennaith thottu, naan kaaloondri nirkumbadi seydhu:
இதோ, கோபத்தின் முடிவுகாலத்திலே சம்பவிப்பதை உனக்குத் தெரிவிப்பேன்; இது குறிக்கப்பட்ட முடிவுகாலத்துக்கு அடுத்தது.
idho, kobathin mudivugaalathilae sambavippadhai unakkuth therivippen; idhu kurikkappatta mudivugaalathukku aduthadhu.
நீ கண்ட இரண்டு கொம்புள்ள ஆட்டுக்கடா மேதியா பெர்சியா தேசங்களின் ராஜாக்கள்;
nee kanda irandu kombulla aattukkadaa medhiyaa persiyaa thesangalin raajaakkal;
ரோமமுள்ள அந்த வெள்ளாட்டுக்கடா கிரேக்கு தேசத்தின் ராஜா; அதின் கண்களுக்கு நடுவே இருந்த பெரிய கொம்பு அதின் முதலாம் ராஜா;
romamulla andha vellaattukkadaa kirekku thesathin raajaa; adhin kangalukku naduvae irundha periya kombu adhin mudhalaam raajaa;
அது முறிந்துபோனபின்பு அதற்குப் பதிலாக நாலு கொம்புகள் எழும்பினது என்னவென்றால், அந்த ஜாதியிலே நாலு ராஜ்யங்கள் எழும்பும்; ஆனாலும் அவனுக்கு இருந்த வல்லமை அவைகளுக்கு இராது.
adhu murindhubonabinbu adharkup padhilaaga naalu kombugal ezhumbinadhu ennavendraal, andha jaadhiyilae naalu raajyangal ezhumbum; aanaalum avanukku irundha vallamai avaigalukku iraadhu.
அவர்களுடைய ராஜ்யபாரத்தின் கடைசிக்காலத்திலோவென்றால், பாதகருடைய பாதகம் நிறைவேறும்போது, மூர்க்க முகமும் சூதான பேச்சுமுள்ள சாமர்த்தியமான ஒரு ராஜா எழும்புவான்.
avargaludaiya raajyabaarathin kadaisikkaalathilovendraal, paadhagarudaiya paadhagam niraiverumbodhu, moorkka mugamum soodhaana pechumulla saamarthiyamaana oru raajaa ezhumbuvaan.
அவனுடைய வல்லமை பெருகும்; ஆனாலும் அவனுடைய சுயபலத்தினாலல்ல, அவன் அதிசயமானவிதமாக அழிம்புண்டாக்கி, அநுகூலம் பெற்றுக்கிரியைசெய்து, பலவான்களையும் பரிசுத்த ஜனங்களையும் அழிப்பான்.
avanudaiya vallamai perugum; aanaalum avanudaiya suyabalathinaalalla, avan adhisayamaanavidhamaaga azhimbundaakki, anugoolam petrukkiriyaiseydhu, palavaangalaiyum parisutha janangalaiyum azhippaan.
அவன் தன் உபாயத்தினால் வஞ்சகத்தைக் கைகூடிவரப்பண்ணி, தன் இருதயத்தில் பெருமைகொண்டு, நிர்விசாரத்தோடிருக்கிற அநேகரை அழித்து, அதிபதிகளுக்கு அதிபதியாயிருக்கிறவருக்கு விரோதமாய் எழும்புவான், ஆனாலும் அவன் கையினாலல்ல வேறுவிதமாய் முறித்துப்போடப்படுவான்.
avan than ubaayathinaal vanjagathaik kaigoodivarappanni, than irudhayathil perumaigondu, nirvisaarathodirukkira anegarai azhithu, adhibadhigalukku adhibadhiyaayirukkiravarukku virodhamaay ezhumbuvaan, aanaalum avan kaiyinaalalla veruvidhamaay murithuppodappaduvaan.
சொல்லப்பட்ட இராப்பகல்களின்தரிசனம் சத்தியமாயிருக்கிறது; ஆதலால் இந்தத் தரிசனத்தை நீ மறைத்துவை; அதற்கு இன்னும் அநேகநாள் செல்லும் என்றான்.
sollappatta iraappagalgalindharisanam sathiyamaayirukkiradhu; aadhalaal indhath tharisanathai nee maraithuvai; adharku innum aneganaal sellum endraan.
தானியேலாகிய நான் சோர்வடைந்து, சிலநாள் வியாதிப்பட்டிருந்தேன்; பின்பு நான் எழுந்திருந்து, ராஜாவின் வேலையைச் செய்து, அந்தத் தரிசனத்தினால் திகைத்துக்கொண்டிருந்தேன்; ஒருவரும் அதை அறியவில்லை.
thaaniyelaagiya naan sorvadaindhu, silanaal viyaadhippattirundhen; pinbu naan ezhundhirundhu, raajaavin velaiyaich seydhu, andhath tharisanathinaal thigaithukkondirundhen; oruvarum adhai ariyavillai.
