1 இராஜாக்கள் 3 1 Kings 3 in Tamil and Tanglish

சாலொமோன் எகிப்தின் ராஜாவாகிய பார்வோனோடே சம்பந்தங்கலந்து, பார்வோனின் குமாரத்தியை விவாகம்பண்ணி, தன்னுடைய அரமனையையும் கர்த்தருடைய ஆலயத்தையும் எருசலேமின் சுற்றுமதிலையும் கட்டித் தீருமட்டும் அவன் அவளைத் தாவீதின் நகரத்தில் கொண்டுவந்து வைத்தான்.

saalomon egipthin raajaavaagiya paarvonodae sambandhangalandhu, paarvonin kumaarathiyai vivaagambanni, thannudaiya aramanaiyaiyum kartharudaiya aalayathaiyum erusalemin sutrumadhilaiyum kattith theerumattum avan avalaith thaaveedhin nagarathil konduvandhu vaithaan.

அந்நாட்கள்மட்டும் கர்த்தருடைய நாமத்திற்கு ஒரு ஆலயம் கட்டப்படாதிருந்ததினால், ஜனங்கள் மேடைகளிலே பலியிட்டுவந்தார்கள்.

annaatkalmattum kartharudaiya naamathirku oru aalayam kattappadaadhirundhadhinaal, janangal medaigalilae paliyittuvandhaargal.

சாலொமோன் கர்த்தரிடத்தில் அன்புகூர்ந்து, தன் தகப்பனாகிய தாவீதின் கட்டளைகளில் நடந்தான்; ஆனாலும் அவன் மேடைகளிலே பலியிட்டுத் தூபங்காட்டி வந்தான்.

saalomon kartharidathil anbugoorndhu, than thagappanaagiya thaaveedhin kattalaigalil nadandhaan; aanaalum avan medaigalilae paliyittuth thoobangaatti vandhaan.

அப்படியே ராஜா பலியிட கிபியோனுக்குப் போனான்; அது பெரிய மேடையாயிருந்தது; அந்தப் பலிபீடத்தின்மேல் சாலொமோன் ஆயிரம் சர்வாங்க தகன பலிகளைச் செலுத்தினான்.

appadiyae raajaa paliyida kibiyonukkup ponaan; adhu periya medaiyaayirundhadhu; andhap palibeedathinmel saalomon aayiram sarvaanga thagana paligalaich seluthinaan.

கிபியோனிலே கர்த்தர் சாலொமோனுக்கு இராத்திரியில் சொப்பனத்திலே தரிசனமாகி: நீ விரும்புகிறதை என்னிடத்தில் கேள் என்று தேவன் சொன்னார்.

kibiyonilae karthar saalomonukku iraathiriyil soppanathilae tharisanamaagi: nee virumbugiradhai ennidathil kel endru thevan sonnaar.

அதற்குச் சாலொமோன் என் தகப்பனாகிய தாவீது என்னும் உமது அடியான் உம்மைப்பற்றி உண்மையும் நீதியும் மன நேர்மையுமாய் உமக்கு முன்பாக நடந்தபடியே தேவரீர் அவருக்குப் பெரிய கிருபைசெய்து, அந்தப் பெரிய கிருபையை அவருக்குக் காத்து, இந்நாளில் இருக்கிறபடியே அவருடைய சிங்காசனத்தில் வீற்றிருக்கிற ஒரு குமாரனை அவருக்குத் தந்தீர்.

adharkuch saalomon en thagappanaagiya thaaveedhu ennum umadhu adiyaan ummaippatri unmaiyum needhiyum mana nermaiyumaay umakku munbaaga nadandhabadiyae thevareer avarukkup periya kirubaiseydhu, andhap periya kirubaiyai avarukkuk kaathu, innaalil irukkirabadiyae avarudaiya singaasanathil veetrirukkira oru kumaaranai avarukkuth thandheer.

இப்போதும் என் தேவனாகிய கர்த்தாவே, தேவரீர் உமது அடியேனை என் தகப்பனாகிய தாவீதின் ஸ்தானத்திலே ராஜாவாக்கினீரே, நானோவென்றால் போக்கு வரவு அறியாத சிறுபிள்ளையாயிருக்கிறேன்.

ippodhum en thevanaagiya karthaavae, thevareer umadhu adiyenai en thagappanaagiya thaaveedhin sthaanathilae raajaavaakkineerae, naanovendraal pokku varavu ariyaadha sirubillaiyaayirukkiren.

நீர் தெரிந்துகொண்டதும் ஏராளத்தினால் எண்ணிக்கைக்கு அடங்காததும் இலக்கத்திற்கு உட்படாததுமான திரளான ஜனங்களாகிய உமது ஜனத்தின் நடுவில் அடியேன் இருக்கிறேன்.

neer therindhugondadhum eraalathinaal ennikkaikku adangaadhadhum ilakkathirku utpadaadhadhumaana thiralaana janangalaagiya umadhu janathin naduvil adiyen irukkiren.

ஆகையால் உமது ஜனங்களை நியாயம் விசாரிக்கவும், நன்மைதீமை இன்னதென்று வகையறுக்கவும், அடியேனுக்கு ஞானமுள்ள இருதயத்தைத் தந்தருளும்; ஏராளமாயிருக்கிற இந்த உமது ஜனங்களை நியாயம் விசாரிக்க யாராலே ஆகும் என்றான்.

aagaiyaal umadhu janangalai niyaayam visaarikkavum, nanmaidheemai innadhendru vagaiyarukkavum, adiyenukku njaanamulla irudhayathaith thandharulum; eraalamaayirukkira indha umadhu janangalai niyaayam visaarikka yaaraalae aagum endraan.

சாலொமோன் இந்தக் காரியத்தைக் கேட்டது ஆண்டவருடைய பார்வைக்கு உகந்த விண்ணப்பமாயிருந்தது.

saalomon indhak kaariyathaik kettadhu aandavarudaiya paarvaikku ugandha vinnappamaayirundhadhu.

ஆகையினால் தேவன் அவனை நோக்கி: நீ உனக்கு நீடித்த நாட்களைக் கேளாமலும், ஐசுவரியத்தைக் கேளாமலும், உன் சத்துருக்களின் பிராணனைக் கேளாமலும், நீ இந்தக் காரியத்தையே கேட்டு, நியாயம் விசாரிக்கிறதற்கு ஏற்ற ஞானத்தை உனக்கு வேண்டிக்கொண்டபடியினால்,

aagaiyinaal thevan avanai nokki: nee unakku needitha naatkalaik kelaamalum, aisuvariyathaik kelaamalum, un sathurukkalin piraananaik kelaamalum, nee indhak kaariyathaiyae kettu, niyaayam visaarikkiradharku etra njaanathai unakku vendikkondabadiyinaal,

உன் வார்த்தைகளின்படி செய்தேன்; ஞானமும் உணர்வுமுள்ள இருதயத்தை உனக்குத் தந்தேன்; இதிலே உனக்குச் சரியானவன் உனக்குமுன் இருந்ததுமில்லை, உனக்குச் சரியானவன் உனக்குப்பின் எழும்புவதுமில்லை.

un vaarthaigalinbadi seydhen; njaanamum unarvumulla irudhayathai unakkuth thandhen; idhilae unakkuch sariyaanavan unakkumun irundhadhumillai, unakkuch sariyaanavan unakkuppin ezhumbuvadhumillai.

இதுவுமன்றி, நீ கேளாத ஐசுவரியத்தையும் மகிமையையும் உனக்குத் தந்தேன்; உன் நாட்களில் இருக்கிற ராஜாக்களில் ஒருவனும் உனக்குச் சரியானவன் இருப்பதில்லை.

idhuvumandri, nee kelaadha aisuvariyathaiyum magimaiyaiyum unakkuth thandhen; un naatkalil irukkira raajaakkalil oruvanum unakkuch sariyaanavan iruppadhillai.

உன் தகப்பனாகிய தாவீது நடந்தது போல, நீயும் என் கட்டளைகளையும் என் நியமங்களையும் கைக்கொண்டு, என் வழிகளில் நடப்பாயாகில், உன் நாட்களையும் நீடித்திருக்கப்பண்ணுவேன் என்றார்.

un thagappanaagiya thaaveedhu nadandhadhu pola, neeyum en kattalaigalaiyum en niyamangalaiyum kaikkondu, en vazhigalil nadappaayaagil, un naatkalaiyum needithirukkappannuven endraar.

சாலொமோனுக்கு நித்திரை தெளிந்தபோது, அது சொப்பனம் என்று அறிந்தான்; அவன் எருசலேமுக்கு வந்து, கர்த்தருடைய உடன்படிக்கைப் பெட்டிக்கு முன்பாக நின்று, சர்வாங்க தகனபலிகளையிட்டு, சமாதானபலிகளைச் செலுத்தி, தன் ஊழியக்காரர் எல்லாருக்கும் விருந்துசெய்தான்.

saalomonukku nithirai thelindhabodhu, adhu soppanam endru arindhaan; avan erusalemukku vandhu, kartharudaiya udanbadikkaip pettikku munbaaga nindru, sarvaanga thaganabaligalaiyittu, samaadhaanabaligalaich seluthi, than oozhiyakkaarar ellaarukkum virundhuseydhaan.

அப்பொழுது வேசிகளான இரண்டு ஸ்திரீகள் ராஜாவினிடத்தில் வந்து, அவனுக்கு முன்பாக நின்றார்கள்.

appozhudhu vesigalaana irandu sthireegal raajaavinidathil vandhu, avanukku munbaaga nindraargal.

அவர்களில் ஒருத்தி: என் ஆண்டவனே, நானும் இந்த ஸ்திரீயும் ஒரே வீட்டிலே குடியிருக்கிறோம்; நான் இவளோடே வீட்டிலிருக்கையில் ஆண்பிள்ளை பெற்றேன்.

avargalil oruthi: en aandavanae, naanum indha sthireeyum orae veettilae kudiyirukkirom; naan ivalodae veettilirukkaiyil aanbillai petren.

நான் பிள்ளைபெற்ற மூன்றாம் நாளிலே, இந்த ஸ்திரீயும் ஆண்பிள்ளை பெற்றாள்; நாங்கள் ஒருமித்திருந்தோம், எங்கள் இருவரையும் தவிர, வீட்டுக்குள்ளே வேறொருவரும் இல்லை.

naan pillaibetra moondraam naalilae, indha sthireeyum aanbillai petraal; naangal orumithirundhom, engal iruvaraiyum thavira, veettukkullae veroruvarum illai.

இராத்திரி தூக்கத்திலே இந்த ஸ்திரீ தன் பிள்ளையின்மேல் புரண்டுபடுத்ததினால் அது செத்துப்போயிற்று.

iraathiri thookkathilae indha sthiree than pillaiyinmel purandubaduthadhinaal adhu sethuppoyitru.

அப்பொழுது, உமது அடியாள் நித்திரைபண்ணுகையில், இவள் நடுஜாமத்தில் எழுந்து, என் பக்கத்திலே கிடக்கிற என் பிள்ளையை எடுத்து, தன் மார்பிலே கிடத்திக்கொண்டு, செத்த தன் பிள்ளையை எடுத்து, என் மார்பிலே கிடத்திவிட்டாள்;

appozhudhu, umadhu adiyaal nithiraibannugaiyil, ival nadujaamathil ezhundhu, en pakkathilae kidakkira en pillaiyai eduthu, than maarbilae kidathikkondu, setha than pillaiyai eduthu, en maarbilae kidathivittaal;

என் பிள்ளைக்குப் பால்கொடுக்கக் காலமே நான் எழுந்திருந்த போது, அது செத்துக்கிடந்தது; பொழுது விடிந்தபின் நான் அதை உற்று பார்க்கும் போது, அது நான் பெற்றபிள்ளை அல்லவென்று கண்டேன் என்றாள்.

en pillaikkup paalgodukkak kaalamae naan ezhundhirundha podhu, adhu sethukkidandhadhu; pozhudhu vidindhabin naan adhai utru paarkkum podhu, adhu naan petrabillai allavendru kanden endraal.

அதற்கு மற்ற ஸ்திரீ: அப்படியல்ல, உயிரோடிருக்கிறது என் பிள்ளை, செத்தது உன் பிள்ளை என்றாள். இவளோ: இல்லை, செத்தது உன் பிள்ளை, உயிரோடிருக்கிறது என் பிள்ளை என்றாள்; இப்படி ராஜாவுக்கு முன்பாக வாதாடினார்கள்.

adharku matra sthiree: appadiyalla, uyirodirukkiradhu en pillai, sethadhu un pillai endraal. ivalo: illai, sethadhu un pillai, uyirodirukkiradhu en pillai endraal; ippadi raajaavukku munbaaga vaadhaadinaargal.

அப்பொழுது ராஜா: உயிரோடிருக்கிறது என் பிள்ளை, செத்தது உன் பிள்ளை என்று இவள் சொல்லுகிறாள்; அப்படியல்ல, செத்தது உன் பிள்ளை, உயிரோடிருக்கிறது என் பிள்ளை என்று அவள் சொல்லுகிறாள் என்று சொல்லி,

appozhudhu raajaa: uyirodirukkiradhu en pillai, sethadhu un pillai endru ival sollugiraal; appadiyalla, sethadhu un pillai, uyirodirukkiradhu en pillai endru aval sollugiraal endru solli,

ஒரு பட்டயத்தைக் கொண்டுவாருங்கள் என்றான்; அவர்கள் ஒரு பட்டயத்தை ராஜாவினிடத்தில் கொண்டுவந்தார்கள்.

oru pattayathaik konduvaarungal endraan; avargal oru pattayathai raajaavinidathil konduvandhaargal.

ராஜா உயிரோடிருக்கிற பிள்ளையை இரண்டாகப் பிளந்து, பாதியை இவளுக்கும் பாதியை அவளுக்கும் கொடுங்கள் என்றான்.

raajaa uyirodirukkira pillaiyai irandaagap pilandhu, paadhiyai ivalukkum paadhiyai avalukkum kodungal endraan.

அப்பொழுது உயிரோடிருக்கிற பிள்ளையின் தாய், தன் பிள்ளைக்காக அவள் குடல் துடித்ததினால், ராஜாவை நோக்கி: ஐயோ, என் ஆண்டவனே, உயிரோடிருக்கிற பிள்ளையைக் கொல்லவேண்டாம்; அதை அவளுக்கே கொடுத்துவிடும் என்றாள்; மற்றவள் அது எனக்கும் வேண்டாம், உனக்கும் வேண்டாம், பிளந்து போடுங்கள் என்றாள்.

appozhudhu uyirodirukkira pillaiyin thaay, than pillaikkaaga aval kudal thudithadhinaal, raajaavai nokki: aiyo, en aandavanae, uyirodirukkira pillaiyaik kollavendaam; adhai avalukkae koduthuvidum endraal; matraval adhu enakkum vendaam, unakkum vendaam, pilandhu podungal endraal.

அப்பொழுது ராஜா உயிரோடிருக்கிற பிள்ளையைக் கொல்லாமல், அவளுக்குக் கொடுத்துவிடுங்கள்; அவளே அதின் தாய் என்றான்.

appozhudhu raajaa uyirodirukkira pillaiyaik kollaamal, avalukkuk koduthuvidungal; avalae adhin thaay endraan.

ராஜா தீர்த்த இந்த நியாயத்தை இஸ்ரவேலர் எல்லாரும் கேள்விப்பட்டு, நியாயம் விசாரிக்கிறதற்கு தேவன் அருளின ஞானம் ராஜாவுக்கு உண்டென்று கண்டு, அவனுக்குப் பயந்தார்கள்.

raajaa theertha indha niyaayathai isravelar ellaarum kelvippattu, niyaayam visaarikkiradharku thevan arulina njaanam raajaavukku undendru kandu, avanukkup payandhaargal.