1 இராஜாக்கள் 2 1 Kings 2 in Tamil and Tanglish

தாவீது மரணமடையும் காலம் சமீபத்தபோது, அவன் தன் குமாரனாகிய சாலொமோனுக்குக் கட்டளையிட்டுச் சொன்னது:

thaaveedhu maranamadaiyum kaalam sameebathabodhu, avan than kumaaranaagiya saalomonukkuk kattalaiyittuch sonnadhu:

நான் பூலோகத்தார் யாவரும் போகிற வழியே போகிறேன்; நீ திடன் கொண்டு புருஷனாயிரு.

naan poologathaar yaavarum pogira vazhiyae pogiren; nee thidan kondu purushanaayiru.

நீ என்ன செய்தாலும், நீ எங்கே போனாலும், எல்லாவற்றிலும் புத்திமானாயிருக்கிறதற்கும், கர்த்தர் என்னைக் குறித்து: உன் பிள்ளைகள் தங்கள் முழு இருதயத்தோடும் தங்கள் முழு ஆத்துமாவோடும் எனக்கு முன்பாக உண்மையாய் நடக்கும்படிக்குத் தங்கள் வழியைக் காத்துக்கொண்டால், இஸ்ரவேலின் சிங்காசனத்தின்மேல் வீற்றிருக்கத்தக்க புருஷன் உனக்கு இல்லாமற்போவதில்லை என்று சொன்ன தம்முடைய வார்த்தையைத் திடப்படுத்துகிறதற்கும்,

nee enna seydhaalum, nee engae ponaalum, ellaavatrilum puthimaanaayirukkiradharkum, karthar ennaik kurithu: un pillaigal thangal muzhu irudhayathodum thangal muzhu aathumaavodum enakku munbaaga unmaiyaay nadakkumbadikkuth thangal vazhiyaik kaathukkondaal, isravelin singaasanathinmel veetrirukkathakka purushan unakku illaamarpovadhillai endru sonna thammudaiya vaarthaiyaith thidappaduthugiradharkum,

மோசேயின் நியாயப்பிரமாணத்தில் எழுதியிருக்கிறபடி, நீ உன் தேவனாகிய கர்த்தருடைய கட்டளைகளையும், கற்பனைகளையும், நியாயங்களையும், சாட்சிகளையும் கைக்கொள்ள, அவர் வழிகளில் நடக்கும் படிக்கு அவருடைய காவலைக் காப்பாயாக.

moseyin niyaayappiramaanathil ezhudhiyirukkirabadi, nee un thevanaagiya kartharudaiya kattalaigalaiyum, karpanaigalaiyum, niyaayangalaiyum, saatsigalaiyum kaikkolla, avar vazhigalil nadakkum padikku avarudaiya kaavalaik kaappaayaaga.

செருயாவின் குமாரனாகிய யோவாப், இஸ்ரவேலின் இரண்டு சேனாபதிகளாகிய நேரின் குமாரன் அப்னேருக்கும், ஏத்தேரின் குமாரன் அமாசாவுக்கும் செய்தகாரியத்தினால் எனக்குச் செய்த குற்றத்தை நீ அறிந்திருக்கிறாயே; அவன் அவர்களைக் கொன்று, சமாதானகாலத்திலே யுத்தகாலத்து இரத்தத்தைச் சிந்தி, யுத்தகாலத்து இரத்தத்தைத் தன் அரையிலுள்ள தன் கால்களில் இருந்த பாதரட்சையிலும் வடியவிட்டானே.

seruyaavin kumaaranaagiya yovaap, isravelin irandu senaabadhigalaagiya nerin kumaaran apnerukkum, etherin kumaaran amaasaavukkum seydhagaariyathinaal enakkuch seydha kutrathai nee arindhirukkiraayae; avan avargalaik kondru, samaadhaanagaalathilae yuthagaalathu irathathaich sindhi, yuthagaalathu irathathaith than araiyilulla than kaalgalil irundha paadharatsaiyilum vadiyavittaanae.

ஆகையால் உன் யுக்தியின்படியே நீ செய்து, அவனுடைய நரைமயிர் சமாதானமாய்ப் பாதாளத்தில் இறங்கவொட்டாதிரு.

aagaiyaal un yukthiyinbadiyae nee seydhu, avanudaiya naraimayir samaadhaanamaayp paadhaalathil irangavottaadhiru.

கீலேயாத்தியனான பர்சிலாயின் குமாரருக்குத் தயைசெய்வாயாக; அவர்கள் உன் பந்தியிலே சாப்பிடுகிறவர்களுடன் இருப்பார்களாக; உன் சகோதரனாகிய அப்சலோமுக்கு முன்பாக நான் ஓடிப்போகையில், அவர்கள் என்னை ஆதரித்தார்கள்.

keeleyaathiyanaana parsilaayin kumaararukkuth thayaiseyvaayaaga; avargal un pandhiyilae saappidugiravargaludan iruppaargalaaga; un sagodharanaagiya apsalomukku munbaaga naan odippogaiyil, avargal ennai aadharithaargal.

மேலும் பகூரிம் ஊரானான பென்யமீனனாகிய கேராவின் மகன் சீமேயி உன்னிடத்தில் இருக்கிறான்; நான் மக்னாயீமுக்குப் போகிற நாளிலே, அவன் என்னைக் கொடிய தூஷணமாய்த் தூஷித்தான்; ஆனாலும் அவன் யோர்தானிலே எனக்கு எதிர்கொண்டுவந்தபடியினால்: நான் உன்னைப் பட்டயத்தாலே கொன்றுபோடுவதில்லை என்று கர்த்தர்மேல் அவனுக்கு ஆணையிட்டுக்கொடுத்தேன்.

melum pagoorim ooraanaana penyameenanaagiya keraavin magan seemeyi unnidathil irukkiraan; naan maknaayeemukkup pogira naalilae, avan ennaik kodiya thooshanamaayth thooshithaan; aanaalum avan yordhaanilae enakku edhirgonduvandhabadiyinaal: naan unnaip pattayathaalae kondruboduvadhillai endru kartharmel avanukku aanaiyittukkoduthen.

ஆகிலும் நீ அவனைக் குற்றமற்றவன் என்று எண்ணாதே; நீ புத்திமான்; அவனுடைய நரைமயிரை இரத்தத்துடன் பாதாளத்தில் இறங்கப்பண்ண, நீ அவனுக்குச் செய்யவேண்டியதை அறிவாய் என்றான்.

aagilum nee avanaik kutramatravan endru ennaadhae; nee puthimaan; avanudaiya naraimayirai irathathudan paadhaalathil irangappanna, nee avanukkuch seyyavendiyadhai arivaay endraan.

பின்பு தாவீது தன் பிதாக்களோடே நித்திரையடைந்து, தாவீதின் நகரத்தில் அடக்கம்பண்ணப்பட்டான்.

pinbu thaaveedhu than pidhaakkalodae nithiraiyadaindhu, thaaveedhin nagarathil adakkambannappattaan.

தாவீது இஸ்ரவேலை அரசாண்ட நாட்கள் நாற்பது வருஷம்; அவன் எப்ரோனில் ஏழு வருஷமும், எருசலேமில் முப்பத்துமூன்று வருஷமும் அரசாண்டான்.

thaaveedhu isravelai arasaanda naatkal naarpadhu varusham; avan epronil ezhu varushamum, erusalemil muppathumoondru varushamum arasaandaan.

சாலொமோன் தன் தகப்பனாகிய தாவீதுடைய சிங்காசனத்தின்மேல் வீற்றிருந்தான்; அவன் ராஜ்யபாரம் மிகவும் ஸ்திரப்பட்டது.

saalomon than thagappanaagiya thaaveedhudaiya singaasanathinmel veetrirundhaan; avan raajyabaaram migavum sthirappattadhu.

ஆகித்தின் குமாரனாகிய அதோனியா சாலொமோனின் தாயாகிய பத்சேபாளிடத்தில் வந்தான். நீ சமாதானமாய் வருகிறாயா என்று அவள் கேட்டதற்கு: சமாதானமாய்த் தான் வருகிறேன் என்றான்.

aagithin kumaaranaagiya adhoniyaa saalomonin thaayaagiya pathsebaalidathil vandhaan. nee samaadhaanamaay varugiraayaa endru aval kettadharku: samaadhaanamaayth thaan varugiren endraan.

பின்பு அவன்: உம்மோடே நான் பேசவேண்டிய ஒரு காரியம் இருக்கிறது என்றான். அதற்கு அவள்: சொல் என்றாள்.

pinbu avan: ummodae naan pesavendiya oru kaariyam irukkiradhu endraan. adharku aval: sol endraal.

அப்பொழுது அவன்: ராஜ்யம் என்னுடையதாயிருந்தது என்றும், நான் அரசாளுகிறதற்கு இஸ்ரவேலரெல்லாரும் என்மேல் நோக்கமாய் இருந்தார்கள் என்றும் நீர் அறிவீர்; ஆனாலும் ராஜ்யபாரம் என்னைவிட்டுத் தாண்டி, என் சகோதரனுக்கு ஆயிற்று; கர்த்தரால் அது அவருக்குக் கிடைத்தது.

appozhudhu avan: raajyam ennudaiyadhaayirundhadhu endrum, naan arasaalugiradharku isravelarellaarum enmel nokkamaay irundhaargal endrum neer ariveer; aanaalum raajyabaaram ennaivittuth thaandi, en sagodharanukku aayitru; kartharaal adhu avarukkuk kidaithadhu.

இப்பொழுது நான் உம்மிடத்தில் ஒரு மன்றாட்டைக் கேட்கிறேன்; அதை எனக்கு மறுக்கவேண்டாம் என்றான். அவள்: சொல் என்றாள்.

ippozhudhu naan ummidathil oru mandraattaik ketkiren; adhai enakku marukkavendaam endraan. aval: sol endraal.

அப்பொழுது அவன்: ராஜாவாகிய சாலொமோன் உம்முடைய சொல்லை மறுப்பதில்லை; சூனேம் ஊராளாகிய அபிஷாகை எனக்கு அவர் விவாகம் பண்ணிக்கொடுக்க, அவரோடே பேசும்படி வேண்டுகிறேன் என்றான்.

appozhudhu avan: raajaavaagiya saalomon ummudaiya sollai maruppadhillai; soonem ooraalaagiya abishaagai enakku avar vivaagam pannikkodukka, avarodae pesumbadi vendugiren endraan.

அதற்குப் பத்சேபாள்: நல்லது, நான் உனக்காக ராஜாவிடத்தில் பேசுவேன் என்றாள்.

adharkup pathsebaal: nalladhu, naan unakkaaga raajaavidathil pesuven endraal.

பத்சேபாள் அதோனியாவுக்காக ராஜாவாகிய சாலொமோனிடத்தில் பேசும்படி போனாள்; அப்பொழுது ராஜா எழுந்திருந்து, அவளுக்கு எதிர்கொண்டு வந்து அவளை வணங்கி, தன் சிங்காசனத்தின்மேல் உட்கார்ந்து, ராஜாவின் தாயார் தன் வலதுபுறமாக உட்கார, அவளுக்கு ஒரு ஆசனத்தை வைத்தான்.

pathsebaal adhoniyaavukkaaga raajaavaagiya saalomonidathil pesumbadi ponaal; appozhudhu raajaa ezhundhirundhu, avalukku edhirgondu vandhu avalai vanangi, than singaasanathinmel utkaarndhu, raajaavin thaayaar than valadhuburamaaga utkaara, avalukku oru aasanathai vaithaan.

அப்பொழுது அவள்: நான் உம்மை ஒரு சிறிய மன்றாட்டைக் கேட்க விரும்புகிறேன்; எனக்கு அதை மறுக்கவேண்டாம் என்றாள். அதற்கு ராஜா: என் தாயாரே, கேளும்; நான் உமக்கு மறுப்பதில்லை என்றான்.

appozhudhu aval: naan ummai oru siriya mandraattaik ketka virumbugiren; enakku adhai marukkavendaam endraal. adharku raajaa: en thaayaarae, kelum; naan umakku maruppadhillai endraan.

அப்பொழுது அவள்: சூனேம் ஊராளாகிய அபிஷாகை உம்முடைய சகோதரனாகிய அதோனியாவுக்கு விவாகம்பண்ணிக்கொடுக்கவேண்டும் என்றாள்.

appozhudhu aval: soonem ooraalaagiya abishaagai ummudaiya sagodharanaagiya adhoniyaavukku vivaagambannikkodukkavendum endraal.

ராஜாவாகிய சாலொமோன் தன் தாயாருக்குப் பிரதியுத்தரமாக: நீர் சூனேம் ஊராளாகிய அபிஷாகை அதோனியாவுக்குக் கேட்பானேன்? அப்படியானால் ராஜ்யபாரத்தையும் அவனுக்குக் கேளும்; அவன் எனக்கு மூத்த சகோதரன்; அவனுக்கும் ஆசாரியனாகிய அபியத்தாருக்கும் செருயாவின் குமாரன் யோவாபுக்குமே அதைக் கேளும் என்றான்.

raajaavaagiya saalomon than thaayaarukkup piradhiyutharamaaga: neer soonem ooraalaagiya abishaagai adhoniyaavukkuk ketpaanen? appadiyaanaal raajyabaarathaiyum avanukkuk kelum; avan enakku mootha sagodharan; avanukkum aasaariyanaagiya abiyathaarukkum seruyaavin kumaaran yovaabukkumae adhaik kelum endraan.

பின்பு சாலொமோன் ராஜா: அதோனியா இந்த வார்த்தையைத் தன் பிராணனுக்குச் சேதமாகச் சொல்லாதிருந்தால், தேவன் அதற்குச் சரியாகவும் அதற்கு அதிகமாகவும் எனக்குச் செய்யக்கடவர் என்று கர்த்தர்மேல் ஆணையிட்டு,

pinbu saalomon raajaa: adhoniyaa indha vaarthaiyaith than piraananukkuch sedhamaagach sollaadhirundhaal, thevan adharkuch sariyaagavum adharku adhigamaagavum enakkuch seyyakkadavar endru kartharmel aanaiyittu,

இப்போதும் இன்றைக்கு அதோனியா கொலையுண்பான் என்று என்னைத் திடப்படுத்தினவரும், என்னை என் தகப்பனாகிய தாவீதின் சிங்காசனத்தில் வீற்றிருக்கப்பண்ணி, தாம் சொன்னபடி எனக்கு வீட்டைக் கட்டுவித்தவருமாகிய கர்த்தருடைய ஜீவனைக் கொண்டு சொல்லுகிறேன் என்று சொல்லி,

ippodhum indraikku adhoniyaa kolaiyunbaan endru ennaith thidappaduthinavarum, ennai en thagappanaagiya thaaveedhin singaasanathil veetrirukkappanni, thaam sonnabadi enakku veettaik kattuvithavarumaagiya kartharudaiya jeevanaik kondu sollugiren endru solli,

ராஜாவாகிய சாலொமோன் யோய்தாவின் குமாரன் பெனாயாவுக்குக் கட்டளைகொடுத்து அவனை அனுப்பினான்; இவன் அவன்மேல் விழுந்து அவனைக் கொன்றுபோட்டான்.

raajaavaagiya saalomon yoydhaavin kumaaran penaayaavukkuk kattalaigoduthu avanai anuppinaan; ivan avanmel vizhundhu avanaik kondrubottaan.

ராஜா: ஆசாரியனாகிய அபியத்தாரை நோக்கி: நீ உன் நிலங்கள் இருக்கிற ஆனதோத்திற்குப் போய்விடு; நீ மரணத்திற்குப் பாத்திரவானாயிருந்தும், நீ என் தகப்பனாகிய தாவீதுக்கு முன்பாகக் கர்த்தராகிய ஆண்டவருடைய பெட்டியைச் சுமந்தபடியினாலும், என் தகப்பன் அநுபவித்த உபத்திரவத்தையெல்லாம் நீகூட அநுபவித்தபடியினாலும், இன்றைய தினம் நான் உன்னைக் கொலைசெய்யமாட்டேன் என்றான்.

raajaa: aasaariyanaagiya abiyathaarai nokki: nee un nilangal irukkira aanadhothirkup poyvidu; nee maranathirkup paathiravaanaayirundhum, nee en thagappanaagiya thaaveedhukku munbaagak kartharaagiya aandavarudaiya pettiyaich sumandhabadiyinaalum, en thagappan anubavitha ubathiravathaiyellaam neegooda anubavithabadiyinaalum, indraiya thinam naan unnaik kolaiseyyamaatten endraan.

அப்படியே கர்த்தர் சீலோவிலே ஏலியின் வீட்டாரைக்குறித்துச் சொன்ன வார்த்தையை நிறைவேற்றும்படியாக, சாலொமோன் அபியத்தாரைக் கர்த்தருடைய ஆசாரியனாயிராதபடிக்குத் தள்ளிப்போட்டான்.

appadiyae karthar seelovilae eliyin veettaaraikkurithuch sonna vaarthaiyai niraivetrumbadiyaaga, saalomon abiyathaaraik kartharudaiya aasaariyanaayiraadhabadikkuth thallippottaan.

நடந்த இந்தச் செய்தி யோவாபுக்கு வந்தபோது, அவன் கர்த்தருடைய கூடாரத்திற்கு ஓடிப்போய், பலிபீடத்தின் கொம்புகளைப் பிடித்துக்கொண்டான்; யோவாப் அப்சலோமின் பட்சம் சாயாதவனாயிருந்தும், அதோனியாவின் பட்சம் சாய்ந்திருந்தான்.

nadandha indhach seydhi yovaabukku vandhabodhu, avan kartharudaiya koodaarathirku odippoy, palibeedathin kombugalaip pidithukkondaan; yovaap apsalomin patsam saayaadhavanaayirundhum, adhoniyaavin patsam saayndhirundhaan.

யோவாப் கர்த்தரின் கூடாரத்திற்கு ஓடிப்போனான் என்றும், இதோ, பலி பீடத்தண்டையில் நிற்கிறான் என்றும், ராஜாவாகிய சாலொமோனுக்கு அறிவிக்கப்பட்டபோது, சாலொமோன் யோய்தாவின் குமாரனாகிய பெனாயாவை அனுப்பி, நீ போய் அவன்மேல் விழு என்றான்.

yovaap kartharin koodaarathirku odipponaan endrum, idho, pali peedathandaiyil nirkiraan endrum, raajaavaagiya saalomonukku arivikkappattabodhu, saalomon yoydhaavin kumaaranaagiya penaayaavai anuppi, nee poy avanmel vizhu endraan.

பெனாயா கர்த்தரின் கூடாரத்திற்குப் போய், அவனைப்பார்த்து: வெளியே வா என்று ராஜா சொல்லுகிறார் என்றான். அதற்கு அவன்: நான் வரமாட்டேன்; இங்கேயே சாவேன் என்றான்; ஆகையால் பெனாயா ராஜாவினிடத்தில் போய், யோவாப் இன்னபடி சொல்லி, இன்னபடி எனக்கு மறுஉத்தரவு கொடுத்தான் என்று மறுசெய்தி சொன்னான்.

penaayaa kartharin koodaarathirkup poy, avanaippaarthu: veliyae vaa endru raajaa sollugiraar endraan. adharku avan: naan varamaatten; ingeyae saaven endraan; aagaiyaal penaayaa raajaavinidathil poy, yovaap innabadi solli, innabadi enakku maruutharavu koduthaan endru maruseydhi sonnaan.

அப்பொழுது ராஜா அவனை நோக்கி: அவன் சொன்னபடியே நீ செய்து, அவனைக் கொன்று, அடக்கம்பண்ணி, இவ்விதமாய் யோவாப் முகாந்தரமில்லாமல் சிந்தின இரத்தத்தை என்னைவிட்டும் என் பிதாவின் வீட்டைவிட்டும் விலக்கிப் போடு.

appozhudhu raajaa avanai nokki: avan sonnabadiyae nee seydhu, avanaik kondru, adakkambanni, ivvidhamaay yovaap mugaandharamillaamal sindhina irathathai ennaivittum en pidhaavin veettaivittum vilakkip podu.

அவன் தன்னைப்பார்க்கிலும் நீதியும் நற்குணமுமுள்ள இரண்டுபேராகிய நேரின் குமாரன் அப்னேர் என்னும் இஸ்ரவேலின் படைத்தலைவன் மேலும், ஏதேரின் குமாரன் அமாசா என்னும் யூதாவின் படைத்தலைவன்மேலும் விழுந்து, என் தகப்பனாகிய தாவீதுக்குத் தெரியாமல் அவர்களைப் பட்டயத்தால் கொன்ற அவனுடைய இரத்தப்பழியைக் கர்த்தர் அவனுடைய தலையின்மேல் திரும்பப்பண்ணுவாராக.

avan thannaippaarkkilum needhiyum narkunamumulla iranduberaagiya nerin kumaaran apner ennum isravelin padaithalaivan melum, edherin kumaaran amaasaa ennum yoodhaavin padaithalaivanmelum vizhundhu, en thagappanaagiya thaaveedhukkuth theriyaamal avargalaip pattayathaal kondra avanudaiya irathappazhiyaik karthar avanudaiya thalaiyinmel thirumbappannuvaaraaga.

இப்படியே அவர்களுடைய இரத்தப்பழி என்றும் யோவாபுடைய தலையின் மேலும், அவன் சந்ததியாரின் தலையின் மேலும் திரும்பவும், தாவீதுக்கும் அவர் சந்ததியாருக்கும் அவர் வீட்டாருக்கும் அவர் சிங்காசனத்திற்கும் என்றென்றைக்கும் கர்த்தராலே சமாதானம் உண்டாயிருக்கவும் கடவது என்றான்.

ippadiyae avargaludaiya irathappazhi endrum yovaabudaiya thalaiyin melum, avan sandhadhiyaarin thalaiyin melum thirumbavum, thaaveedhukkum avar sandhadhiyaarukkum avar veettaarukkum avar singaasanathirkum endrendraikkum kartharaalae samaadhaanam undaayirukkavum kadavadhu endraan.

அப்படியே யோய்தாவின் குமாரன் பெனாயா போய், அவன்மேல் விழுந்து அவனைக் கொன்றுபோட்டான்; அவன் வனாந்தரத்திலிருக்கிற தன்னுடைய வீட்டிலே அடக்கம்பண்ணப்பட்டான்.

appadiyae yoydhaavin kumaaran penaayaa poy, avanmel vizhundhu avanaik kondrubottaan; avan vanaandharathilirukkira thannudaiya veettilae adakkambannappattaan.

அவனுக்குப் பதிலாக ராஜா யோய்தாவின் குமாரன் பெனாயாவை இராணுவத்தின்மேலும், ஆசாரியனாகிய சாதோக்கை அபியத்தாரின் ஸ்தானத்திலும் வைத்தான்.

avanukkup padhilaaga raajaa yoydhaavin kumaaran penaayaavai iraanuvathinmelum, aasaariyanaagiya saadhokkai abiyathaarin sthaanathilum vaithaan.

பின்பு ராஜா சீமேயியை அழைப்பித்து, அவனை நோக்கி: நீ எருசலேமிலே உனக்கு ஒரு வீட்டைக் கட்டி, அங்கேயிருந்து எங்கேயாவது வெளியே போகாமல், அங்கேதானே குடியிரு.

pinbu raajaa seemeyiyai azhaippithu, avanai nokki: nee erusalemilae unakku oru veettaik katti, angeyirundhu engeyaavadhu veliyae pogaamal, angedhaanae kudiyiru.

நீ வெளியே போய்க் கீதரோன் ஆற்றைக் கடக்கும் நாளில், நீ சாகவே சாவாய்; அப்பொழுது உன் இரத்தப்பழி உன் தலையின்மேல் இருக்கும் என்பதை நீ நிச்சயமாய் அறிந்துகொள் என்றான்.

nee veliyae poyk keedharon aatraik kadakkum naalil, nee saagavae saavaay; appozhudhu un irathappazhi un thalaiyinmel irukkum enbadhai nee nichayamaay arindhugol endraan.

சீமேயி ராஜாவைப் பார்த்து: அது நல்ல வார்த்தை; ராஜாவாகிய என் ஆண்டவன் சொன்னபடியே, உமது அடியானாகிய நான் செய்வேன் என்று சொல்லி, சீமேயி அநேகநாள் எருசலேமிலே குடியிருந்தான்.

seemeyi raajaavaip paarthu: adhu nalla vaarthai; raajaavaagiya en aandavan sonnabadiyae, umadhu adiyaanaagiya naan seyven endru solli, seemeyi aneganaal erusalemilae kudiyirundhaan.

மூன்று வருஷம் சென்றபோது, சீமேயியின் வேலைக்காரர் இரண்டுபேர் மாக்காவின் குமாரனாகிய ஆகீஸ் என்னும் காத்தின் ராஜாவினிடத்துக்கு ஓடிப்போனார்கள்; உன் வேலைக்காரர் காத் ஊரில் இருக்கிறார்கள் என்று சீமேயிக்கு அறிவித்தார்கள்.

moondru varusham sendrabodhu, seemeyiyin velaikkaarar iranduber maakkaavin kumaaranaagiya aagees ennum kaathin raajaavinidathukku odipponaargal; un velaikkaarar kaath ooril irukkiraargal endru seemeyikku arivithaargal.

அப்பொழுது சீமேயி எழுந்து, தன் கழுதையின்மேல் சேணம்வைத்து, தன் வேலைக்காரரைத் தேட, காத் ஊரிலிருக்கிற ஆகீசிடத்துக்குப் புறப்பட்டுப் போனான்; இப்படிச் சீமேயி போய், தன் வேலைக்காரரைக் காத் ஊரிலிருந்து கொண்டுவந்தான்.

appozhudhu seemeyi ezhundhu, than kazhudhaiyinmel senamvaithu, than velaikkaararaith theda, kaath oorilirukkira aageesidathukkup purappattup ponaan; ippadich seemeyi poy, than velaikkaararaik kaath oorilirundhu konduvandhaan.

சீமேயி எருசலேமிலிருந்து காத் ஊருக்குப் போய், திரும்பிவந்தான் என்று சாலொமோனுக்கு அறிவிக்கப்பட்டபோது,

seemeyi erusalemilirundhu kaath oorukkup poy, thirumbivandhaan endru saalomonukku arivikkappattabodhu,

ராஜா சீமேயியை அழைப்பித்து: நீ வெளியே புறப்பட்டு எங்கேயாவது போகிறநாளிலே சாகவே சாவாய் என்பதை நீ நிச்சயமாய் அறிந்துகொள் என்று நான் உன்னைக் கர்த்தர்மேல் ஆணையிடச் செய்து, உனக்குத் திடச்சாட்சியாகச் சொல்லியிருக்க, அதற்கு நீ: நான் கேட்ட வார்த்தை நல்லதென்று சொல்லவில்லையா?

raajaa seemeyiyai azhaippithu: nee veliyae purappattu engeyaavadhu pogiranaalilae saagavae saavaay enbadhai nee nichayamaay arindhugol endru naan unnaik kartharmel aanaiyidach seydhu, unakkuth thidachaatsiyaagach solliyirukka, adharku nee: naan ketta vaarthai nalladhendru sollavillaiyaa?

நீ கர்த்தரின் ஆணையையும், நான் உனக்குக் கற்பித்த கட்டளையையும் கைக்கொள்ளாதே போனதென்ன? என்று சொல்லி,

nee kartharin aanaiyaiyum, naan unakkuk karpitha kattalaiyaiyum kaikkollaadhae ponadhenna? endru solli,

பின்னும் ராஜா சீமேயியைப் பார்த்து: நீ என் தகப்பனாகிய தாவீதுக்குச் செய்ததும் உன் மனதுக்குத் தெரிந்திருக்கிறதுமான எல்லாப் பொல்லாப்பையும் அறிந்திருக்கிறாய்; ஆகையால் கர்த்தர் உன் பொல்லாப்பை உன் தலையின் மேல் திரும்பப்பண்ணுவார்.

pinnum raajaa seemeyiyaip paarthu: nee en thagappanaagiya thaaveedhukkuch seydhadhum un manadhukkuth therindhirukkiradhumaana ellaap pollaappaiyum arindhirukkiraay; aagaiyaal karthar un pollaappai un thalaiyin mel thirumbappannuvaar.

ராஜாவாகிய சாலொமோனோ ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவனாயிருப்பான்; தாவீதின் சிங்காசனம் என்றைக்கும் கர்த்தருக்கு முன்பாக உறுதியாயிருக்கும் என்று சொல்லி,

raajaavaagiya saalomono aaseervadhikkappattavanaayiruppaan; thaaveedhin singaasanam endraikkum kartharukku munbaaga urudhiyaayirukkum endru solli,

ராஜா யோய்தாவின் குமாரனாகிய பெனாயாவுக்குக் கட்டளைகொடுத்தான்; அவன் வெளியே போய், அவன்மேல் விழுந்து அவனைக் கொன்றுபோட்டான். ராஜ்யபாரம் சாலொமோனின் கையிலே ஸ்திரப்பட்டது.

raajaa yoydhaavin kumaaranaagiya penaayaavukkuk kattalaigoduthaan; avan veliyae poy, avanmel vizhundhu avanaik kondrubottaan. raajyabaaram saalomonin kaiyilae sthirappattadhu.