1 இராஜாக்கள் 13 1 Kings 13 in Tamil and Tanglish

யெரொபெயாம் தூபங்காட்ட பலிபீடத்தண்டையிலே நிற்கையில், இதோ, தேவனுடைய மனுஷன் ஒருவன் கர்த்தருடைய வார்த்தையின்படியே, யூதாவிலிருந்து பெத்தேலுக்கு வந்து,

yerobeyaam thoobangaatta palibeedathandaiyilae nirkaiyil, idho, thevanudaiya manushan oruvan kartharudaiya vaarthaiyinbadiyae, yoodhaavilirundhu pethelukku vandhu,

அந்த பலிபீடத்தை நோக்கி: பலிபீடமே பலிபீடமே, இதோ, தாவீதின் வம்சத்தில் யோசியா என்னும் பேருள்ள ஒரு குமாரன் பிறப்பான்; அவன் உன்மேல் தூபங்காட்டுகிற மேடைகளின் ஆசாரியர்களை உன்மேல் பலியிடுவான்; மனுஷரின் எலும்புகளும் உன்மேல் சுட்டெரிக்கப்படும் என்பதைக் கர்த்தர் உரைக்கிறார் என்று கர்த்தருடைய வார்த்தையைக் கூறி;

andha palibeedathai nokki: palibeedamae palibeedamae, idho, thaaveedhin vamsathil yosiyaa ennum perulla oru kumaaran pirappaan; avan unmel thoobangaattugira medaigalin aasaariyargalai unmel paliyiduvaan; manusharin elumbugalum unmel sutterikkappadum enbadhaik karthar uraikkiraar endru kartharudaiya vaarthaiyaik koori;

அன்றைய தினம் அவன் ஒரு அடையாளத்தையும் சொல்லி, இதோ, இந்தப் பலிபீடம் வெடித்து, அதின்மேலுள்ள சாம்பல் கொட்டுண்டுபோம்; கர்த்தர் உரைத்ததற்கு இதுவே அடையாளம் என்றான்.

andraiya thinam avan oru adaiyaalathaiyum solli, idho, indhap palibeedam vedithu, adhinmelulla saambal kottundubom; karthar uraithadharku idhuvae adaiyaalam endraan.

பெத்தேலில் இருக்கிற அந்தப் பலிபீடத்திற்கு எதிராக தேவனுடைய மனுஷன் கூறின வார்த்தையை ராஜாவாகிய யெரொபெயாம் கேட்டபோது, அவனைப் பிடியுங்கள் என்று தன் கையைப் பலிபீடத்திலிருந்து நீட்டினான்; அவனுக்கு விரோதமாய் நீட்டின கை தன்னிடமாக முடக்கக் கூடாதபடிக்கு மரத்துப்போயிற்று.

pethelil irukkira andhap palibeedathirku edhiraaga thevanudaiya manushan koorina vaarthaiyai raajaavaagiya yerobeyaam kettabodhu, avanaip pidiyungal endru than kaiyaip palibeedathilirundhu neettinaan; avanukku virodhamaay neettina kai thannidamaaga mudakkak koodaadhabadikku marathuppoyitru.

தேவனுடைய மனுஷன் கர்த்தருடைய வார்த்தையால் குறித்திருந்த அடையாளத்தின்படியே பலிபீடம் வெடித்து, சாம்பல் பலிபீடத்திலிருந்து கொட்டுண்டுபோயிற்று.

thevanudaiya manushan kartharudaiya vaarthaiyaal kurithirundha adaiyaalathinbadiyae palibeedam vedithu, saambal palibeedathilirundhu kottunduboyitru.

அப்பொழுது ராஜா, தேவனுடைய மனுஷனுக்குப் பிரதியுத்தரமாக: நீ உன் தேவனாகிய கர்த்தருடைய சமுகத்தை நோக்கி வேண்டிக்கொண்டு, என் கை முன் போலிருக்கும்படிக்கு எனக்காக விண்ணப்பம்பண்ணவேண்டும் என்றான்; அப்பொழுது தேவனுடைய மனுஷன் கர்த்தருடைய சமுகத்தை நோக்கி வருந்தி விண்ணப்பம் செய்தான், ராஜாவின் கை முன்னிருந்தபடி சீர்ப்பட்டது.

appozhudhu raajaa, thevanudaiya manushanukkup piradhiyutharamaaga: nee un thevanaagiya kartharudaiya samugathai nokki vendikkondu, en kai mun polirukkumbadikku enakkaaga vinnappambannavendum endraan; appozhudhu thevanudaiya manushan kartharudaiya samugathai nokki varundhi vinnappam seydhaan, raajaavin kai munnirundhabadi seerppattadhu.

அப்பொழுது ராஜா தேவனுடைய மனுஷனை நோக்கி: நீ என்னோடேகூட வீட்டுக்கு வந்து இளைப்பாறு; உனக்கு வெகுமானம் தருவேன் என்றான்.

appozhudhu raajaa thevanudaiya manushanai nokki: nee ennodegooda veettukku vandhu ilaippaaru; unakku vegumaanam tharuven endraan.

தேவனுடைய மனுஷன் ராஜாவை நோக்கி: நீர் எனக்கு உம்முடைய வீட்டில் பாதி கொடுத்தாலும், நான் உம்மோடே வருவதில்லை, இந்த ஸ்தலத்தில் அப்பம் புசிப்பதுமில்லை, தண்ணீர் குடிப்பதுமில்லை.

thevanudaiya manushan raajaavai nokki: neer enakku ummudaiya veettil paadhi koduthaalum, naan ummodae varuvadhillai, indha sthalathil appam pusippadhumillai, thanneer kudippadhumillai.

ஏனென்றால் நீ அப்பம் புசியாமலும், தண்ணீர் குடியாமலும், போனவழியாய்த் திரும்பாமலும் இருவென்று கர்த்தர் தம்முடைய வார்த்தையால் எனக்குக் கட்டளையிட்டிருக்கிறார் என்று சொல்லி,

enendraal nee appam pusiyaamalum, thanneer kudiyaamalum, ponavazhiyaayth thirumbaamalum iruvendru karthar thammudaiya vaarthaiyaal enakkuk kattalaiyittirukkiraar endru solli,

அவன் பெத்தேலுக்கு வந்தவழியாய்த் திரும்பாமல், வேறுவழியாய்ப் போய்விட்டான்.

avan pethelukku vandhavazhiyaayth thirumbaamal, veruvazhiyaayp poyvittaan.

கிழவனான ஒரு தீர்க்கதரிசி பெத்தேலிலே குடியிருந்தான்; அவன் குமாரர் வந்து தேவனுடைய மனுஷன் அன்றைய தினம் பெத்தேலிலே செய்த எல்லாச் செய்கைகளையும், அவன் ராஜாவோடே சொன்ன வார்த்தைகளையும் தங்கள் தகப்பனுக்கு அறிவித்தார்கள்.

kizhavanaana oru theerkkadharisi pethelilae kudiyirundhaan; avan kumaarar vandhu thevanudaiya manushan andraiya thinam pethelilae seydha ellaach seygaigalaiyum, avan raajaavodae sonna vaarthaigalaiyum thangal thagappanukku arivithaargal.

அப்பொழுது அவர்கள் தகப்பன்: அவன் எந்த வழி போனான் என்று அவர்களைக் கேட்டான். யூதாவிலிருந்து வந்த தேவனுடைய மனுஷன் போனவழி இன்னதென்று அவன் குமாரர் பார்த்திருந்தபடியால்,

appozhudhu avargal thagappan: avan endha vazhi ponaan endru avargalaik kettaan. yoodhaavilirundhu vandha thevanudaiya manushan ponavazhi innadhendru avan kumaarar paarthirundhabadiyaal,

அவன் தன் குமாரருடனே: கழுதையின்மேல் சேணம்வைத்துக் கொடுங்கள் என்றான்; அவர்கள் கழுதையின்மேல் சேணம்வைத்துக் கொடுத்தபின், அவன் அதின்மேல் ஏறி,

avan than kumaararudanae: kazhudhaiyinmel senamvaithuk kodungal endraan; avargal kazhudhaiyinmel senamvaithuk koduthabin, avan adhinmel eri,

தேவனுடைய மனுஷனைத் தொடர்ந்துபோய், ஒரு கர்வாலி மரத்தின்கீழ் உட்கார்ந்திருக்கிற அவனைக் கண்டு: யூதாவிலிருந்துவந்த தேவனுடைய மனுஷன் நீர்தானா என்று அவனைக் கேட்டதற்கு; அவன், நான் தான் என்றான்.

thevanudaiya manushanaith thodarndhuboy, oru karvaali marathingeezh utkaarndhirukkira avanaik kandu: yoodhaavilirundhuvandha thevanudaiya manushan neerdhaanaa endru avanaik kettadharku; avan, naan thaan endraan.

அப்பொழுது அவனை நோக்கி: என்னோடே வீட்டுக்கு வந்து அப்பம் புசியும் என்றான்.

appozhudhu avanai nokki: ennodae veettukku vandhu appam pusiyum endraan.

அதற்கு அவன்: நான் உம்மோடே திரும்பவும் உம்மோடே உள்ளே போகவுமாட்டேன்; இந்த ஸ்தலத்திலே உம்மோடே நான் அப்பம் புசிக்கவும் தண்ணீர் குடிக்கவுமாட்டேன்.

adharku avan: naan ummodae thirumbavum ummodae ullae pogavumaatten; indha sthalathilae ummodae naan appam pusikkavum thanneer kudikkavumaatten.

ஏனென்றால் நீ அப்பம் புசியாமலும், அங்கே தண்ணீர் குடியாமலும், நீ போனவழியாய்த் திரும்பிவராமலும் இரு என்று கர்த்தருடைய வார்த்தை எனக்கு உண்டாயிருக்கிறது என்றான்.

enendraal nee appam pusiyaamalum, angae thanneer kudiyaamalum, nee ponavazhiyaayth thirumbivaraamalum iru endru kartharudaiya vaarthai enakku undaayirukkiradhu endraan.

அதற்கு அவன்: உம்மைப்போல நானும் தீர்க்கதரிசிதான்; அவன் அப்பம் புசித்துத் தண்ணீர் குடிக்க, நீ அவனைத் திருப்பி, உன் வீட்டுக்கு அழைத்துக் கொண்டுவா என்று ஒரு தூதன் கர்த்தருடைய வார்த்தையாக என்னோடே சொன்னான் என்று அவனிடத்தில் பொய் சொன்னான்.

adharku avan: ummaippola naanum theerkkadharisidhaan; avan appam pusithuth thanneer kudikka, nee avanaith thiruppi, un veettukku azhaithuk konduvaa endru oru thoodhan kartharudaiya vaarthaiyaaga ennodae sonnaan endru avanidathil poy sonnaan.

அப்பொழுது அவன் இவனோடே திரும்பிப் போய், இவன் வீட்டிலே அப்பம் புசித்துத் தண்ணீர் குடித்தான்.

appozhudhu avan ivanodae thirumbip poy, ivan veettilae appam pusithuth thanneer kudithaan.

அவர்கள் பந்தியில் உட்கார்ந்திருக்கிறபோது, அவனைத் திருப்பிக்கொண்டு வந்த தீர்க்கதரிசிக்குக் கர்த்தருடைய வார்த்தை உண்டானதினால்,

avargal pandhiyil utkaarndhirukkirabodhu, avanaith thiruppikkondu vandha theerkkadharisikkuk kartharudaiya vaarthai undaanadhinaal,

அவன் யூதாவிலிருந்து வந்த தேவனுடைய மனுஷனைப் பார்த்துச் சத்தமிட்டு, உன் தேவனாகிய கர்த்தர் உனக்குக் கற்பித்த கட்டளையை நீ கைக்கொள்ளாமல் கர்த்தருடைய வாக்கை மீறி,

avan yoodhaavilirundhu vandha thevanudaiya manushanaip paarthuch sathamittu, un thevanaagiya karthar unakkuk karpitha kattalaiyai nee kaikkollaamal kartharudaiya vaakkai meeri,

அப்பம் புசிக்கவும் தண்ணீர் குடிக்கவும் வேண்டாம் என்று அவர் விலக்கின ஸ்தலத்திற்கு நீ திரும்பி, அப்பம் புசித்துத் தண்ணீர் குடித்தபடியினால், உன்னுடைய பிரேதம் உன் பிதாக்களின் கல்லறையிலே சேருவதில்லை என்று கர்த்தர் சொல்லுகிறார் என்றான்.

appam pusikkavum thanneer kudikkavum vendaam endru avar vilakkina sthalathirku nee thirumbi, appam pusithuth thanneer kudithabadiyinaal, unnudaiya piredham un pidhaakkalin kallaraiyilae seruvadhillai endru karthar sollugiraar endraan.

அவன் போஜனபானம்பண்ணி முடிந்தபின்பு, அந்தத் தீர்க்கதரிசியைத் திருப்பிக்கொண்டுவந்தவன் அவனுக்குக் கழுதையின்மேல் சேணம்வைத்துக் கொடுத்தான்.

avan pojanabaanambanni mudindhabinbu, andhath theerkkadharisiyaith thiruppikkonduvandhavan avanukkuk kazhudhaiyinmel senamvaithuk koduthaan.

அவன் போனபிற்பாடு வழியிலே ஒரு சிங்கம் அவனுக்கு எதிர்ப்பட்டு அவனைக் கொன்றுபோட்டது; அவன் பிரேதம் வழியிலே கிடந்தது; கழுதை அதினண்டையிலே நின்றது; சிங்கமும் பிரேதத் தண்டையிலே நின்றது.

avan ponabirpaadu vazhiyilae oru singam avanukku edhirppattu avanaik kondrubottadhu; avan piredham vazhiyilae kidandhadhu; kazhudhai adhinandaiyilae nindradhu; singamum piredhath thandaiyilae nindradhu.

அந்த வழியே கடந்துவருகிற மனுஷர், வழியிலே கிடக்கிற பிரேதத்தையும், பிரேதத்தண்டையிலே நிற்கிற சிங்கத்தையும் கண்டு, கிழவனான தீர்க்கதரிசி குடியிருந்த பட்டணத்திலே வந்து சொன்னார்கள்.

andha vazhiyae kadandhuvarugira manushar, vazhiyilae kidakkira piredhathaiyum, piredhathandaiyilae nirkira singathaiyum kandu, kizhavanaana theerkkadharisi kudiyirundha pattanathilae vandhu sonnaargal.

அவனை வழியிலிருந்து திரும்பப் பண்ணின தீர்க்கதரிசி அதைக் கேட்டபோது, அவன் கர்த்தருடைய வாக்கை மீறின தேவனுடைய மனுஷன் தான், கர்த்தர் அவனுக்குச் சொன்ன வார்த்தையின்படியே, கர்த்தர் அவனை ஒரு சிங்கத்திற்கு ஒப்புக்கொடுத்தார்; அது அவனை முறித்துக் கொன்றுபோட்டது என்று சொல்லி,

avanai vazhiyilirundhu thirumbap pannina theerkkadharisi adhaik kettabodhu, avan kartharudaiya vaakkai meerina thevanudaiya manushan thaan, karthar avanukkuch sonna vaarthaiyinbadiyae, karthar avanai oru singathirku oppukkoduthaar; adhu avanai murithuk kondrubottadhu endru solli,

தன் குமாரரை நோக்கி: எனக்குக் கழுதையின்மேல் சேணம்வைத்துக் கொடுங்கள் என்றான்; அவர்கள் சேணம் வைத்துக் கொடுத்தார்கள்.

than kumaararai nokki: enakkuk kazhudhaiyinmel senamvaithuk kodungal endraan; avargal senam vaithuk koduthaargal.

அப்பொழுது அவன் போய், வழியிலே கிடக்கிற அவன் பிரேதத்தையும், பிரேதத்தண்டையிலே கழுதையும் சிங்கமும் நிற்கிறதையும் கண்டான்; அந்தச் சிங்கம் பிரேதத்தைத் தின்னவுமில்லை, கழுதையை முறித்துப்போடவுமில்லை.

appozhudhu avan poy, vazhiyilae kidakkira avan piredhathaiyum, piredhathandaiyilae kazhudhaiyum singamum nirkiradhaiyum kandaan; andhach singam piredhathaith thinnavumillai, kazhudhaiyai murithuppodavumillai.

அப்பொழுது கிழவனான அந்தத் தீர்க்கதரிசி தேவனுடைய மனுஷனின் பிரேதத்தை எடுத்து, அதைக் கழுதையின்மேல் வைத்து, அதற்காகத் துக்கங்கொண்டாடவும் அதை அடக்கம்பண்ணவும், அதைத் தன் பட்டணத்திற்குக் கொண்டுவந்து,

appozhudhu kizhavanaana andhath theerkkadharisi thevanudaiya manushanin piredhathai eduthu, adhaik kazhudhaiyinmel vaithu, adharkaagath thukkangondaadavum adhai adakkambannavum, adhaith than pattanathirkuk konduvandhu,

அவன் பிரேதத்தைத் தன்னுடைய கல்லறையிலே வைத்தான். அவனுக்காக: ஐயோ, என் சகோதரனே என்று புலம்பி, துக்கங்கொண்டாடினார்கள்.

avan piredhathaith thannudaiya kallaraiyilae vaithaan. avanukkaaga: aiyo, en sagodharanae endru pulambi, thukkangondaadinaargal.

அவனை அடக்கம்பண்ணினபின்பு, அவன் தன் குமாரரை நோக்கி: நான் மரிக்கும்போது, தேவனுடைய மனுஷன் அடக்கம்பண்ணப்பட்ட கல்லறையிலே என்னையும் நீங்கள் அடக்கம்பண்ணி, அவன் எலும்புகளண்டையிலே என் எலும்புகளையும் வையுங்கள்.

avanai adakkambanninabinbu, avan than kumaararai nokki: naan marikkumbodhu, thevanudaiya manushan adakkambannappatta kallaraiyilae ennaiyum neengal adakkambanni, avan elumbugalandaiyilae en elumbugalaiyum vaiyungal.

அவன் பெத்தேலில் இருக்கிற பலிபீடத்திற்கும், சமாரியாவின் பட்டணங்களில் இருக்கிற மேடைகளாகிய சகல கோவில்களுக்கும் விரோதமாகக் கூறின கர்த்தருடைய வார்த்தை நிச்சயமாய் நிறைவேறும் என்றான்.

avan pethelil irukkira palibeedathirkum, samaariyaavin pattanangalil irukkira medaigalaagiya sagala kovilgalukkum virodhamaagak koorina kartharudaiya vaarthai nichayamaay niraiverum endraan.

இந்த நடபடிக்குப்பின்பு, யெரொபெயாம் தன் பொல்லாத வழியைவிட்டுத் திரும்பாமல், மறுபடியும் ஜனத்தில் ஈனமானவர்களை மேடைகளின் ஆசாரியராக்கினான்; எவன் மேல் அவனுக்கு மனதிருந்ததோ அவனைப் பிரதிஷ்டைப்பண்ணினான்; அப்படிப்பட்டவர்கள் மேடைகளின் ஆசாரியரானார்கள்.

indha nadabadikkuppinbu, yerobeyaam than pollaadha vazhiyaivittuth thirumbaamal, marubadiyum janathil eenamaanavargalai medaigalin aasaariyaraakkinaan; evan mel avanukku manadhirundhadho avanaip piradhishtaippanninaan; appadippattavargal medaigalin aasaariyaraanaargal.

யெரொபெயாமின் வீட்டாரை பூமியின்மேல் வைக்காமல் அதம்பண்ணி அழிக்கும்படியாக இந்தக் காரியம் அவர்களுக்குப் பாவமாயிற்று.

yerobeyaamin veettaarai poomiyinmel vaikkaamal adhambanni azhikkumbadiyaaga indhak kaariyam avargalukkup paavamaayitru.