1 John 5 · 21 verses
இயேசுவானவரே கிறிஸ்து என்று விசுவாசிக்கிற எவனும் தேவனால் பிறந்திருக்கிறான்; பிறப்பித்தவரிடத்தில் அன்புகூருகிற எவனும் அவரால் பிறப்பிக்கப்பட்டவனிடத்திலும் அன்புகூருகிறான்.
yesuvaanavarae kiristhu endru visuvaasikkira evanum thevanaal pirandhirukkiraan; pirappithavaridathil anbugoorugira evanum avaraal pirappikkappattavanidathilum anbugoorugiraan.
நாம் தேவனிடத்தில் அன்புகூர்ந்து அவருடைய கற்பனைகளைக் கைக்கொள்ளும்போது, தேவனுடைய பிள்ளைகளிடத்தில் அன்புகூருகிறோமென்று அறிந்து கொள்ளுகிறோம்.
naam thevanidathil anbugoorndhu avarudaiya karpanaigalaik kaikkollumbodhu, thevanudaiya pillaigalidathil anbugoorugiromendru arindhu kollugirom.
நாம் தேவனுடைய கற்பனைகளைக் கைக்கொள்வதே அவரிடத்தில் அன்புகூருவதாம்; அவருடைய கற்பனைகள் பாரமானவைகளுமல்ல.
naam thevanudaiya karpanaigalaik kaikkolvadhae avaridathil anbugooruvadhaam; avarudaiya karpanaigal paaramaanavaigalumalla.
தேவனால் பிறப்பதெல்லாம் உலகத்தை ஜெயிக்கும்; நம்முடைய விசுவாசமே உலகத்தை ஜெயிக்கிற ஜெயம்.
thevanaal pirappadhellaam ulagathai jeyikkum; nammudaiya visuvaasamae ulagathai jeyikkira jeyam.
இயேசுவானவர் தேவனுடைய குமாரனென்று விசுவாசிக்கிறவனேயன்றி உலகத்தை ஜெயிக்கிறவன் யார்?
yesuvaanavar thevanudaiya kumaaranendru visuvaasikkiravaneyandri ulagathai jeyikkiravan yaar?
இயேசுகிறிஸ்துவாகிய இவரே ஜலத்தினாலும் இரத்தத்தினாலும் வந்தவர்; ஜலத்தினாலே மாத்திரமல்ல, ஜலத்தினாலும் இரத்தத்தினாலும் வந்தவர். ஆவியானவர் சத்தியமாகையால், ஆவியானவரே சாட்சிகொடுக்கிறவர்.
yesugiristhuvaagiya ivarae jalathinaalum irathathinaalum vandhavar; jalathinaalae maathiramalla, jalathinaalum irathathinaalum vandhavar. aaviyaanavar sathiyamaagaiyaal, aaviyaanavarae saatsigodukkiravar.
[பரலோகத்திலே சாட்சியிடுகிறவர்கள் மூவர், பிதா, வார்த்தை, பரிசுத்த ஆவி என்பவர்களே, இம்மூவரும் ஒன்றாயிருக்கிறார்கள்;
[paralogathilae saatsiyidugiravargal moovar, pidhaa, vaarthai, parisutha aavi enbavargalae, immoovarum ondraayirukkiraargal;
பூலோகத்திலே] சாட்சியிடுகிறவைகள் மூன்று, ஆவி, ஜலம், இரத்தம் என்பவைகளே, இம்மூன்றும் ஒருமைப்பட்டிருக்கிறது.
poologathilae] saatsiyidugiravaigal moondru, aavi, jalam, iratham enbavaigalae, immoondrum orumaippattirukkiradhu.
நாம் மனுஷருடைய சாட்சியை ஏற்றுக்கொண்டால், அதைப்பார்க்கிலும் தேவனுடைய சாட்சி அதிகமாயிருக்கிறது; தேவன் தமது குமாரனைக் குறித்துக் கொடுத்த சாட்சி இதுவே.
naam manusharudaiya saatsiyai etrukkondaal, adhaippaarkkilum thevanudaiya saatsi adhigamaayirukkiradhu; thevan thamadhu kumaaranaik kurithuk kodutha saatsi idhuvae.
தேவனுடைய குமாரனிடத்தில் விசுவாசமாயிருக்கிறவன் அந்தச் சாட்சியைத் தனக்குள்ளே கொண்டிருக்கிறான்; தேவனை விசுவாசியாதவனோ, தேவன் தம்முடைய குமாரனைக் குறித்துக்கொடுத்த சாட்சியை விசுவாசியாததினால் அவரைப் பொய்யராக்குகிறான்.
thevanudaiya kumaaranidathil visuvaasamaayirukkiravan andhach saatsiyaith thanakkullae kondirukkiraan; thevanai visuvaasiyaadhavano, thevan thammudaiya kumaaranaik kurithukkodutha saatsiyai visuvaasiyaadhadhinaal avaraip poyyaraakkugiraan.
தேவன் நமக்கு நித்திய ஜீவனைத் தந்திருக்கிறார், அந்த ஜீவன் அவருடைய குமாரனில் இருக்கிறதென்பதே அந்தச்சாட்சியாம்.
thevan namakku nithiya jeevanaith thandhirukkiraar, andha jeevan avarudaiya kumaaranil irukkiradhenbadhae andhachaatsiyaam.
குமாரனை உடையவன் ஜீவனை உடையவன், தேவனுடைய குமாரன் இல்லாதவன் ஜீவன் இல்லாதவன்.
kumaaranai udaiyavan jeevanai udaiyavan, thevanudaiya kumaaran illaadhavan jeevan illaadhavan.
உங்களுக்கு நித்தியஜீவன் உண்டென்று நீங்கள் அறியவும், தேவகுமாரனுடைய நாமத்தின் மேல் நீங்கள் விசுவாசமாயிருக்கவும், தேவகுமாரனுடைய நாமத்தின் மேல் விசுவாசமாயிருக்கிற உங்களுக்கு இவைகளை எழுதியிருக்கிறேன்.
ungalukku nithiyajeevan undendru neengal ariyavum, thevagumaaranudaiya naamathin mel neengal visuvaasamaayirukkavum, thevagumaaranudaiya naamathin mel visuvaasamaayirukkira ungalukku ivaigalai ezhudhiyirukkiren.
நாம் எதையாகிலும் அவருடைய சித்தத்தின்படிகேட்டால், அவர் நமக்குச் செவிகொடுக்கிறாரென்பதே அவரைப் பற்றி நாம் கொண்டிருக்கிற தைரியம்.
naam edhaiyaagilum avarudaiya sithathinbadigettaal, avar namakkuch sevigodukkiraarenbadhae avaraip patri naam kondirukkira thairiyam.
நாம் எதைக் கேட்டாலும் அவர் நமக்குச் செவிகொடுக்கிறாரென்று நாம் அறிந்திருந்தோமானால், அவரிடத்தில் நாம் கேட்டவைகளைப் பெற்றுக்கொண்டோமென்றும் அறிந்திருக்கிறோம்.
naam edhaik kettaalum avar namakkuch sevigodukkiraarendru naam arindhirundhomaanaal, avaridathil naam kettavaigalaip petrukkondomendrum arindhirukkirom.
மரணத்துக்கு ஏதுவல்லாத பாவத்தைத் தன் சகோதரன் செய்ய ஒருவன் கண்டால், அவன் வேண்டுதல்செய்யக்கடவன், அப்பொழுது அவனுக்கு ஜீவனைக் கொடுப்பார்; யாருக்கென்றால், மரணத்துக்கு ஏதுவல்லாத பாவத்தைச் செய்தவர்களுக்கே; மரணத்துக்கு ஏதுவான பாவமுண்டு, அதைக்குறித்து வேண்டுதல்செய்ய நான் சொல்லேன்.
maranathukku edhuvallaadha paavathaith than sagodharan seyya oruvan kandaal, avan vendudhalseyyakkadavan, appozhudhu avanukku jeevanaik koduppaar; yaarukkendraal, maranathukku edhuvallaadha paavathaich seydhavargalukkae; maranathukku edhuvaana paavamundu, adhaikkurithu vendudhalseyya naan sollen.
அநீதியெல்லாம் பாவந்தான்; என்றாலும் மரணத்துக்கு ஏதுவல்லாத பாவமுமுண்டு.
aneedhiyellaam paavandhaan; endraalum maranathukku edhuvallaadha paavamumundu.
தேவனால் பிறந்த எவனும் பாவஞ்செய்யானென்று அறிந்திருக்கிறோம்; தேவனால் பிறந்தவன் தன்னைக் காக்கிறான், பொல்லாங்கன் அவனைத் தொடான்.
thevanaal pirandha evanum paavanjeyyaanendru arindhirukkirom; thevanaal pirandhavan thannaik kaakkiraan, pollaangan avanaith thodaan.
நாம் தேவனால் உண்டாயிருக்கிறோமென்றும், உலகமுழுவதும் பொல்லாங்கனுக்குள் கிடக்கிறதென்றும் அறிந்திருக்கிறோம்.
naam thevanaal undaayirukkiromendrum, ulagamuzhuvadhum pollaanganukkul kidakkiradhendrum arindhirukkirom.
அன்றியும், நாம் சத்தியமுள்ளவரை அறிந்துகொள்வதற்கு தேவனுடைய குமாரன் வந்து நமக்குப் புத்தியைத் தந்திருக்கிறாரென்றும் அறிவோம்; அவருடைய குமாரனாகிய இயேசுகிறிஸ்து என்னப்பட்ட சத்தியமுள்ளவருக்குள்ளும் இருக்கிறோம்; இவரே மெய்யான தேவனும் நித்தியஜீவனுமாயிருக்கிறார்.
andriyum, naam sathiyamullavarai arindhugolvadharku thevanudaiya kumaaran vandhu namakkup puthiyaith thandhirukkiraarendrum arivom; avarudaiya kumaaranaagiya yesugiristhu ennappatta sathiyamullavarukkullum irukkirom; ivarae meyyaana thevanum nithiyajeevanumaayirukkiraar.
பிள்ளைகளே, நீங்கள் விக்கிரகங்களுக்கு விலகி, உங்களைக் காத்துக்கொள்வீர்களாக. ஆமென்.
pillaigalae, neengal vikkiragangalukku vilagi, ungalaik kaathukkolveergalaaga. aamen.
