1 Corinthians 2 · 16 verses

1 கொரிந்தியர் 2 1 Corinthians 2 in Tamil and Tanglish

தமிழ் பழைய மொழிபெயர்ப்பு · Tamil Old Version · ஒவ்வொரு வசனத்தின் கீழும் Tanglish வரி — 1 korindhiyar 2.

1

சகோதரரே, நான் உங்களிடத்தில் வந்தபோது, தேவனைப்பற்றிய சாட்சியைச் சிறந்த வசனிப்போடாவது ஞானத்தோடாவது அறிவிக்கிறவனாக வரவில்லை.

sagodhararae, naan ungalidathil vandhabodhu, thevanaippatriya saatsiyaich sirandha vasanippodaavadhu njaanathodaavadhu arivikkiravanaaga varavillai.

2

இயேசுகிறிஸ்துவை, சிலுவையில் அறையப்பட்ட அவரையேயன்றி, வேறொன்றையும் உங்களுக்குள்ளே அறியாதிருக்கத் தீர்மானித்திருந்தேன்.

yesugiristhuvai, siluvaiyil araiyappatta avaraiyeyandri, verondraiyum ungalukkullae ariyaadhirukkath theermaanithirundhen.

3

அல்லாமலும் நான் பலவீனத்தோடும் பயத்தோடும் மிகுந்த நடுக்கத்தோடும் உங்களிடத்தில் இருந்தேன்.

allaamalum naan palaveenathodum payathodum migundha nadukkathodum ungalidathil irundhen.

4

உங்கள் விசுவாசம் மனுஷருடைய ஞானத்திலல்ல, தேவனுடைய பெலத்தில் நிற்கும்படிக்கு,

ungal visuvaasam manusharudaiya njaanathilalla, thevanudaiya pelathil nirkumbadikku,

5

என் பேச்சும் என் பிரசங்கமும் மனுஷ ஞானத்திற்குரிய நயவசனமுள்ளதாயிராமல், ஆவியினாலும் பெலத்தினாலும் உறுதிப்படுத்தப்பட்டதாயிருந்தது.

en pechum en pirasangamum manusha njaanathirkuriya nayavasanamulladhaayiraamal, aaviyinaalum pelathinaalum urudhippaduthappattadhaayirundhadhu.

6

அப்படியிருந்தும், தேறினவர்களுக்குள்ளே ஞானத்தைப் பேசுகிறோம்; இப்பிரபஞ்சத்தின் ஞானத்தையல்ல, அழிந்துபோகிறவர்களாகிய இப்பிரபஞ்சத்தின் பிரபுக்களுடைய ஞானத்தையுமல்ல,

appadiyirundhum, therinavargalukkullae njaanathaip pesugirom; ippirabanjathin njaanathaiyalla, azhindhubogiravargalaagiya ippirabanjathin pirabukkaludaiya njaanathaiyumalla,

7

உலகத்தோற்றத்திற்கு முன்னே தேவன் நம்முடைய மகிமைக்காக ஏற்படுத்தினதும், மறைக்கப்பட்டதுமாயிருந்த இரகசியமான தேவஞானத்தையே பேசுகிறோம்.

ulagathotrathirku munnae thevan nammudaiya magimaikkaaga erpaduthinadhum, maraikkappattadhumaayirundha iragasiyamaana thevanjaanathaiyae pesugirom.

8

அதை இப்பிரபஞ்சத்துப் பிரபுக்களில் ஒருவனும் அறியவில்லை; அறிந்தார்களானால், மகிமையின் கர்த்தரை அவர்கள் சிலுவையில் அறையமாட்டார்களே.

adhai ippirabanjathup pirabukkalil oruvanum ariyavillai; arindhaargalaanaal, magimaiyin kartharai avargal siluvaiyil araiyamaattaargalae.

9

எழுதியிருக்கிறபடி: தேவன் தம்மில் அன்புகூருகிறவர்களுக்கு ஆயத்தம்பண்ணினவைகளைக் கண் காணவுமில்லை, காதுகேட்கவுமில்லை, அவைகள் மனுஷனுடைய இருதயத்தில் தோன்றவுமில்லை;

ezhudhiyirukkirabadi: thevan thammil anbugoorugiravargalukku aayathambanninavaigalaik kan kaanavumillai, kaadhugetkavumillai, avaigal manushanudaiya irudhayathil thondravumillai;

10

நமக்கோ தேவன் அவைகளைத் தமது ஆவியினாலே வெளிப்படுத்தினார்; அந்த ஆவியானவர் எல்லாவற்றையும், தேவனுடைய ஆழங்களையும், ஆராய்ந்திருக்கிறார்.

namakko thevan avaigalaith thamadhu aaviyinaalae velippaduthinaar; andha aaviyaanavar ellaavatraiyum, thevanudaiya aazhangalaiyum, aaraayndhirukkiraar.

11

மனுஷனிலுள்ள ஆவியேயன்றி மனுஷரில் எவன் மனுஷனுக்குரியவைகளை அறிவான்? அப்படிப்போல, தேவனுடைய ஆவியேயன்றி, ஒருவனும் தேவனுக்குரியவைகளை அறியமாட்டான்.

manushanilulla aaviyeyandri manusharil evan manushanukkuriyavaigalai arivaan? appadippola, thevanudaiya aaviyeyandri, oruvanum thevanukkuriyavaigalai ariyamaattaan.

12

நாங்களோ உலகத்தின் ஆவியைப்பெறாமல், தேவனால் எங்களுக்கு அருளப்பட்டவைகளை அறியும்படிக்கு தேவனிலிருந்து புறப்படுகிற ஆவியையே பெற்றோம்.

naangalo ulagathin aaviyaipperaamal, thevanaal engalukku arulappattavaigalai ariyumbadikku thevanilirundhu purappadugira aaviyaiyae petrom.

13

அவைகளை நாங்கள் மனுஷஞானம் போதிக்கிற வார்த்தைகளாலே பேசாமல், பரிசுத்த ஆவி போதிக்கிற வார்த்தைகளாலே பேசி, ஆவிக்குரியவைகளை ஆவிக்குரியவைகளோடே சம்பந்தப்படுத்திக்காண்பிக்கிறோம்.

avaigalai naangal manushanjaanam podhikkira vaarthaigalaalae pesaamal, parisutha aavi podhikkira vaarthaigalaalae pesi, aavikkuriyavaigalai aavikkuriyavaigalodae sambandhappaduthikkaanbikkirom.

14

ஜென்மசுபாவமான மனுஷனோ தேவனுடைய ஆவிக்குரியவைகளை ஏற்றுக்கொள்ளான்; அவைகள் அவனுக்குப் பைத்தியமாகத் தோன்றும்; அவைகள் ஆவிக்கேற்றபிரகாரமாய் ஆராய்ந்து நிதானிக்கப்படுகிறவைகளானதால், அவைகளை அறியவுமாட்டான்.

jenmasubaavamaana manushano thevanudaiya aavikkuriyavaigalai etrukkollaan; avaigal avanukkup paithiyamaagath thondrum; avaigal aavikketrabiragaaramaay aaraayndhu nidhaanikkappadugiravaigalaanadhaal, avaigalai ariyavumaattaan.

15

ஆவிக்குரியவன் எல்லாவற்றையும் ஆராய்ந்து நிதானிக்கிறான்; ஆனாலும் அவன் மற்றொருவனாலும் ஆராய்ந்து நிதானிக்கப்படான்.

aavikkuriyavan ellaavatraiyum aaraayndhu nidhaanikkiraan; aanaalum avan matroruvanaalum aaraayndhu nidhaanikkappadaan.

16

கர்த்தருக்குப் போதிக்கத்தக்கதாக அவருடைய சிந்தையை அறிந்தவன் யார்? எங்களுக்கோ கிறிஸ்துவின் சிந்தை உண்டாயிருக்கிறது.

kartharukkup podhikkathakkadhaaga avarudaiya sindhaiyai arindhavan yaar? engalukko kiristhuvin sindhai undaayirukkiradhu.