Psalms 69 · 36 verses

சங்கீதம் 69 Psalms 69 in Tamil and Tanglish

தமிழ் பழைய மொழிபெயர்ப்பு · Tamil Old Version · ஒவ்வொரு வசனத்தின் கீழும் Tanglish வரி — sangeedham 69.

1

தேவனே, என்னை இரட்சியும்; வெள்ளங்கள் என் ஆத்துமாமட்டும் பெருகிவருகிறது.

thevanae, ennai iratsiyum; vellangal en aathumaamattum perugivarugiradhu.

2

ஆழமான உளையில் அமிழ்ந்திருக்கிறேன், நிற்க நிலையில்லை, நிலையாத ஜலத்தில் ஆழ்ந்திருக்கிறேன்; வெள்ளங்கள் என்மேல் புரண்டுபோகிறது.

aazhamaana ulaiyil amizhndhirukkiren, nirka nilaiyillai, nilaiyaadha jalathil aazhndhirukkiren; vellangal enmel purandubogiradhu.

3

நான் கூப்பிடுகிறதினால் இளைத்தேன்; என் தொண்டை வறண்டுபோயிற்று; என் தேவனுக்கு நான் காத்திருக்கையால், என் கண்கள் பூத்துப்போயிற்று.

naan kooppidugiradhinaal ilaithen; en thondai varanduboyitru; en thevanukku naan kaathirukkaiyaal, en kangal poothuppoyitru.

4

நிமித்தமில்லாமல் என்னைப் பகைக்கிறவர்கள் என் தலைமயிரிலும் அதிகமாயிருக்கிறார்கள்; வீணாக எனக்குச் சத்துருக்களாகி என்னைச் சங்கரிக்கவேண்டுமென்றிருக்கிறவர்கள் பலத்திருக்கிறார்கள்; நான் எடுத்துக்கொள்ளாததை நான் கொடுக்கவேண்டியதாயிற்று.

nimithamillaamal ennaip pagaikkiravargal en thalaimayirilum adhigamaayirukkiraargal; veenaaga enakkuch sathurukkalaagi ennaich sangarikkavendumendrirukkiravargal palathirukkiraargal; naan eduthukkollaadhadhai naan kodukkavendiyadhaayitru.

5

தேவனே, நீர் என் புத்தியீனத்தை அறிந்திருக்கிறீர்; என் குற்றங்கள் உமக்கு மறைந்திருக்கவில்லை.

thevanae, neer en puthiyeenathai arindhirukkireer; en kutrangal umakku maraindhirukkavillai.

6

சேனைகளின் கர்த்தராகிய ஆண்டவரே, உமக்காகக் காத்திருக்கிறவர்கள் என்னிமித்தம் வெட்கப்பட்டுப்போகாதிருப்பார்களாக; இஸ்ரவேலின் தேவனே, உம்மைத் தேடுகிறவர்கள் என்னிமித்தம் நாணமடையாதிருப்பார்களாக.

senaigalin kartharaagiya aandavarae, umakkaagak kaathirukkiravargal ennimitham vetkappattuppogaadhiruppaargalaaga; isravelin thevanae, ummaith thedugiravargal ennimitham naanamadaiyaadhiruppaargalaaga.

7

உமதுநிமித்தம் நிந்தையைச் சகித்தேன்; இலச்சை என் முகத்தை மூடிற்று.

umadhunimitham nindhaiyaich sagithen; ilachai en mugathai mooditru.

8

என் சகோதரருக்கு வேற்று மனுஷனும், என் தாயின் பிள்ளைகளுக்கு அந்நியனுமானேன்.

en sagodhararukku vetru manushanum, en thaayin pillaigalukku anniyanumaanen.

9

உம்முடைய வீட்டைக்குறித்து உண்டான பக்திவைராக்கியம் என்னைப் பட்சித்தது; உம்மை நிந்திக்கிறவர்களுடைய நிந்தனைகள் என்மேல் விழுந்தது.

ummudaiya veettaikkurithu undaana pakthivairaakkiyam ennaip patsithadhu; ummai nindhikkiravargaludaiya nindhanaigal enmel vizhundhadhu.

10

என் ஆத்துமா வாடும்படி உபவாசித்து அழுதேன்; அதுவும் எனக்கு நிந்தையாய் முடிந்தது.

en aathumaa vaadumbadi ubavaasithu azhudhen; adhuvum enakku nindhaiyaay mudindhadhu.

11

இரட்டை என் உடுப்பாக்கினேன்; அப்பொழுதும் அவர்களுக்கு பழமொழியானேன்.

irattai en uduppaakkinen; appozhudhum avargalukku pazhamozhiyaanen.

12

வாசலில் உட்கார்ந்திருக்கிறவர்கள் எனக்கு விரோதமாய்ப் பேசுகிறார்கள்; மதுபானம்பண்ணுகிறவர்களின் பாடலானேன்.

vaasalil utkaarndhirukkiravargal enakku virodhamaayp pesugiraargal; madhubaanambannugiravargalin paadalaanen.

13

ஆனாலும் கர்த்தாவே, அநுக்கிரக காலத்திலே உம்மை நோக்கி விண்ணப்பம் செய்கிறேன்; தேவனே உமது மிகுந்த கிருபையினாலும் உமது இரட்சிப்பின் சத்தியத்தினாலும் எனக்குச் செவிகொடுத்தருளும்.

aanaalum karthaavae, anukkiraga kaalathilae ummai nokki vinnappam seygiren; thevanae umadhu migundha kirubaiyinaalum umadhu iratsippin sathiyathinaalum enakkuch sevigodutharulum.

14

நான் அமிழ்ந்திப்போகாதபடிக்குச் சேற்றினின்று என்னைத் தூக்கிவிடும்; என்னைப் பகைக்கிறவர்களினின்றும் நிலையாத ஜலத்தினின்றும் நான் நீங்கும்படி செய்யும்.

naan amizhndhippogaadhabadikkuch setrinindru ennaith thookkividum; ennaip pagaikkiravargalinindrum nilaiyaadha jalathinindrum naan neengumbadi seyyum.

15

ஜலப்பிரவாகங்கள் என்மேல் புரளாமலும், ஆழம் என்னை விழுங்காமலும், பாதாளம் என்மேல் தன் வாயை அடைத்துக்கொள்ளாமலும் இருப்பதாக.

jalappiravaagangal enmel puralaamalum, aazham ennai vizhungaamalum, paadhaalam enmel than vaayai adaithukkollaamalum iruppadhaaga.

16

கர்த்தாவே, என் விண்ணப்பத்தைக் கேட்டருளும், உம்முடைய தயை நலமாயிருக்கிறது; உமது உருக்கமான இரக்கங்களின்படி என்னைக் கடாட்சித்தருளும்.

karthaavae, en vinnappathaik kettarulum, ummudaiya thayai nalamaayirukkiradhu; umadhu urukkamaana irakkangalinbadi ennaik kadaatsitharulum.

17

உமது முகத்தை உமது அடியேனுக்கு மறையாதேயும்; நான் வியாகுலப்படுகிறேன், எனக்குத் தீவிரமாய்ச் செவிகொடுத்தருளும்.

umadhu mugathai umadhu adiyenukku maraiyaadheyum; naan viyaagulappadugiren, enakkuth theeviramaaych sevigodutharulum.

18

நீர் என் ஆத்துமாவினிடத்தில் வந்து அதை விடுதலைபண்ணும்; என் சத்துருக்களினிமித்தம் என்னை மீட்டுவிடும்.

neer en aathumaavinidathil vandhu adhai vidudhalaibannum; en sathurukkalinimitham ennai meettuvidum.

19

தேவரீர் என் நிந்தையையும் என் வெட்கத்தையும் என் அவமானத்தையும் அறிந்திருக்கிறீர்; என் சத்துருக்கள் எல்லாரும் உமக்கு முன்பாக இருக்கிறார்கள்.

thevareer en nindhaiyaiyum en vetkathaiyum en avamaanathaiyum arindhirukkireer; en sathurukkal ellaarum umakku munbaaga irukkiraargal.

20

நிந்தை என் இருதயத்தைப் பிளந்தது; நான் மிகவும் வேதனைப்படுகிறேன்; எனக்காக பரிதபிக்கிறவனுண்டோ என்று காத்திருந்தேன் ஒருவனும் இல்லை; தேற்றுகிறவர்களுக்குக் காத்திருந்தேன், ஒருவனையும் காணேன்.

nindhai en irudhayathaip pilandhadhu; naan migavum vedhanaippadugiren; enakkaaga paridhabikkiravanundo endru kaathirundhen oruvanum illai; thetrugiravargalukkuk kaathirundhen, oruvanaiyum kaanen.

21

என் ஆகாரத்தில் கசப்புக் கலந்து கொடுத்தார்கள், என் தாகத்துக்குக் காடியைக் குடிக்கக்கொடுத்தார்கள்.

en aagaarathil kasappuk kalandhu koduthaargal, en thaagathukkuk kaadiyaik kudikkakkoduthaargal.

22

அவர்களுடைய பந்தி அவர்களுக்குக் கண்ணியும், அவர்களுடைய செல்வம் அவர்களுக்கு வலையுமாயிருக்கக்கடவது.

avargaludaiya pandhi avargalukkuk kanniyum, avargaludaiya selvam avargalukku valaiyumaayirukkakkadavadhu.

23

அவர்களுடைய கண்கள் காணாதபடி அந்தகாரப்படக்கடவது; அவர்கள் இடுப்புகளை எப்போதும் தள்ளாடப்பண்ணும்.

avargaludaiya kangal kaanaadhabadi andhagaarappadakkadavadhu; avargal iduppugalai eppodhum thallaadappannum.

24

உம்முடைய உக்கிரத்தை அவர்கள்மேல் ஊற்றும்; உம்முடைய கோபாக்கினி அவர்களைத் தொடர்ந்து பிடிப்பதாக.

ummudaiya ukkirathai avargalmel ootrum; ummudaiya kobaakkini avargalaith thodarndhu pidippadhaaga.

25

அவர்கள் வாசஸ்தலம் பாழாகக்கடவது; அவர்களுடைய கூடாரங்களில் குடியில்லாமற்போவதாக.

avargal vaasasthalam paazhaagakkadavadhu; avargaludaiya koodaarangalil kudiyillaamarpovadhaaga.

26

தேவரீர் அடித்தவனை அவர்கள் துன்பப்படுத்தி, நீர் காயப்படுத்தினவர்களை நோகப் பேசுகிறார்களே.

thevareer adithavanai avargal thunbappaduthi, neer kaayappaduthinavargalai nogap pesugiraargalae.

27

அக்கிரமத்தின்மேல் அக்கிரமத்தை அவர்கள்மேல் சுமத்தும், அவர்கள் உமது நீதிக்கு வந்தெட்டாதிருப்பார்களாக.

akkiramathinmel akkiramathai avargalmel sumathum, avargal umadhu needhikku vandhettaadhiruppaargalaaga.

28

ஜீவபுஸ்தகத்திலிருந்து அவர்கள்பேர் கிறுக்கப்பட்டுப்போவதாக; நீதிமான்கள் பேரோடே அவர்கள் பேர் எழுதப்படாதிருப்பதாக.

jeevabusthagathilirundhu avargalber kirukkappattuppovadhaaga; needhimaangal perodae avargal per ezhudhappadaadhiruppadhaaga.

29

நானோ சிறுமையும் துயரமுமுள்ளவன்; தேவனே, உம்முடைய இரட்சிப்பு எனக்கு உயர்ந்த அடைக்கலமாவதாக.

naano sirumaiyum thuyaramumullavan; thevanae, ummudaiya iratsippu enakku uyarndha adaikkalamaavadhaaga.

30

தேவனுடைய நாமத்தைப் பாட்டினால் துதித்து, அவரை ஸ்தோத்திரத்தினால் மகிமைப்படுத்துவேன்.

thevanudaiya naamathaip paattinaal thudhithu, avarai sthothirathinaal magimaippaduthuven.

31

கொம்பும் விரிகுளம்புமுள்ள காளையெருதைப்பார்க்கிலும், இதுவே கர்த்தருக்குப் பிரியமாயிருக்கும்.

kombum virigulambumulla kaalaiyerudhaippaarkkilum, idhuvae kartharukkup piriyamaayirukkum.

32

சாந்தகுணமுள்ளவர்கள் இதைக்கண்டு சந்தோஷப்படுவார்கள்; தேவனைத் தேடுகிறவர்களே, உங்கள் இருதயம் வாழும்.

saandhagunamullavargal idhaikkandu sandhoshappaduvaargal; thevanaith thedugiravargalae, ungal irudhayam vaazhum.

33

கர்த்தர் எளியவர்களின் விண்ணப்பத்தைக் கேட்கிறார், கட்டுண்ட தம்முடையவர்களை அவர் புறக்கணியார்.

karthar eliyavargalin vinnappathaik ketkiraar, kattunda thammudaiyavargalai avar purakkaniyaar.

34

வானமும் பூமியும் சமுத்திரங்களும் அவைகளில் சஞ்சரிக்கிற யாவும் அவரைத் துதிக்கக்கடவது.

vaanamum poomiyum samuthirangalum avaigalil sanjarikkira yaavum avaraith thudhikkakkadavadhu.

35

தேவன் சீயோனை இரட்சித்து, யூதாவின் பட்டணங்களைக் கட்டுவார்; அப்பொழுது அங்கே குடியிருந்து அதைச் சுதந்தரித்துக்கொள்வார்கள்.

thevan seeyonai iratsithu, yoodhaavin pattanangalaik kattuvaar; appozhudhu angae kudiyirundhu adhaich sudhandharithukkolvaargal.

36

அவருடைய ஊழியக்காரரின் சந்ததியார் அதைச் சுதந்தரித்துக்கொள்வார்கள்; அவருடைய நாமத்தை நேசிக்கிறவர்கள் அதில் வாசமாயிருப்பார்கள்.

avarudaiya oozhiyakkaararin sandhadhiyaar adhaich sudhandharithukkolvaargal; avarudaiya naamathai nesikkiravargal adhil vaasamaayiruppaargal.