சங்கீதம் 31 Psalms 31 in Tamil and Tanglish

கர்த்தாவே, உம்மை நம்பியிருக்கிறேன்; நான் ஒருக்காலும் வெட்கமடையாதபடி செய்யும்; உமது நீதியினிமித்தம் என்னை விடுவியும்.

karthaavae, ummai nambiyirukkiren; naan orukkaalum vetkamadaiyaadhabadi seyyum; umadhu needhiyinimitham ennai viduviyum.

உமது செவியை எனக்குச் சாய்த்து, சீக்கிரமாய் என்னைத் தப்புவியும்; நீர் எனக்குப் பலத்த துருகமும் எனக்கு அடைக்கலமான அரணுமாயிரும்.

umadhu seviyai enakkuch saaythu, seekkiramaay ennaith thappuviyum; neer enakkup palatha thurugamum enakku adaikkalamaana aranumaayirum.

என் கன்மலையும் என் கோட்டையும் நீரே; உமது நாமத்தினிமித்தம் எனக்கு வழிகாட்டி, என்னை நடத்தியருளும்.

en kanmalaiyum en kottaiyum neerae; umadhu naamathinimitham enakku vazhigaatti, ennai nadathiyarulum.

அவர்கள் எனக்கு மறைவாய் வைத்த வலைக்கு என்னை நீங்கலாக்கிவிடும்; தேவரீரே எனக்கு அரண்.

avargal enakku maraivaay vaitha valaikku ennai neengalaakkividum; thevareerae enakku aran.

உமது கையில் என் ஆவியை ஒப்புவிக்கிறேன்; சத்தியபரனாகிய கர்த்தாவே, நீர் என்னை மீட்டுக்கொண்டீர்.

umadhu kaiyil en aaviyai oppuvikkiren; sathiyabaranaagiya karthaavae, neer ennai meettukkondeer.

வீண்மாயைகளைப் பற்றிக்கொள்ளுகிறவர்களை நான் வெறுத்து, கர்த்தரையே நம்பியிருக்கிறேன்.

veenmaayaigalaip patrikkollugiravargalai naan veruthu, kartharaiyae nambiyirukkiren.

உமது கிருபையிலே களிகூர்ந்து மகிழுவேன்; நீர் என் உபத்திரவத்தைப் பார்த்து, என் ஆத்தும வியாகுலங்களை அறிந்திருக்கிறீர்.

umadhu kirubaiyilae kaligoorndhu magizhuven; neer en ubathiravathaip paarthu, en aathuma viyaagulangalai arindhirukkireer.

சத்துருவின் கையில் என்னை ஒப்புக்கொடாமல், என் பாதங்களை விசாலத்திலே நிறுத்தினீர்.

sathuruvin kaiyil ennai oppukkodaamal, en paadhangalai visaalathilae niruthineer.

எனக்கு இரங்கும் கர்த்தாவே, நான் நெருக்கப்படுகிறேன்; துக்கத்தினால் என் கண்ணும் என் ஆத்துமாவும் என் வயிறுங்கூடக் கருகிப்போயிற்று.

enakku irangum karthaavae, naan nerukkappadugiren; thukkathinaal en kannum en aathumaavum en vayirungoodak karugippoyitru.

என் பிராணன் சஞ்சலத்தினாலும், என் வருஷங்கள் தவிப்பினாலும் கழிந்துபோயிற்று; என் அக்கிரமத்தினாலே என் பெலன் குறைந்து, என் எலும்புகள் உலர்ந்துபோயிற்று.

en piraanan sanjalathinaalum, en varushangal thavippinaalum kazhindhuboyitru; en akkiramathinaalae en pelan kuraindhu, en elumbugal ularndhuboyitru.

என் சத்துருக்களாகிய யாவர் நிமித்தமும், நான் என் அயலாருக்கு நிந்தையும், எனக்கு அறிமுகமானவர்களுக்கு அருக்களிப்புமானேன்; வீதியிலே என்னைக் கண்டவர்கள் எனக்கு விலகி ஓடிப்போனார்கள்.

en sathurukkalaagiya yaavar nimithamum, naan en ayalaarukku nindhaiyum, enakku arimugamaanavargalukku arukkalippumaanen; veedhiyilae ennaik kandavargal enakku vilagi odipponaargal.

செத்தவனைப்போல எல்லாராலும் முழுவதும் மறக்கப்பட்டேன்; உடைந்தபாத்திரத்தைப் போலானேன்.

sethavanaippola ellaaraalum muzhuvadhum marakkappatten; udaindhabaathirathaip polaanen.

அநேகர் சொல்லும் அவதூறைக் கேட்டேன்; எனக்கு விரோதமாக அவர்கள் ஏகமாய் ஆலோசனைபண்ணுகிறதினால் திகில் என்னைச் சூழ்ந்துகொண்டது; என் பிராணனை வாங்கத்தேடுகிறார்கள்.

anegar sollum avadhooraik ketten; enakku virodhamaaga avargal egamaay aalosanaibannugiradhinaal thigil ennaich soozhndhugondadhu; en piraananai vaangathedugiraargal.

நானோ, கர்த்தாவே, உம்மை நம்பியிருக்கிறேன்; நீரே என் தேவன் என்று சொன்னேன்.

naano, karthaavae, ummai nambiyirukkiren; neerae en thevan endru sonnen.

என் காலங்கள் உமது கரத்திலிருக்கிறது; என் சத்துருக்களின் கைக்கும் என்னைத் துன்பப்படுத்துகிறவர்களின் கைக்கும் என்னைத் தப்புவியும்.

en kaalangal umadhu karathilirukkiradhu; en sathurukkalin kaikkum ennaith thunbappaduthugiravargalin kaikkum ennaith thappuviyum.

நீர் உமது முகத்தை உமது ஊழியக்காரன்மேல் பிரகாசிக்கப்பண்ணி, உமது கிருபையினாலே என்னை இரட்சியும்.

neer umadhu mugathai umadhu oozhiyakkaaranmel piragaasikkappanni, umadhu kirubaiyinaalae ennai iratsiyum.

கர்த்தாவே, உம்மை நோக்கிக்கூப்பிட்டேன்; நான் வெட்கப்பட்டுப்போகாதபடி செய்யும்; துன்மார்க்கர் வெட்கப்பட்டுப் பாதாளத்தில் மவுனமாயிருக்கட்டும்.

karthaavae, ummai nokkikkooppitten; naan vetkappattuppogaadhabadi seyyum; thunmaarkkar vetkappattup paadhaalathil mavunamaayirukkattum.

நீதிமானுக்கு விரோதமாய்ப் பெருமையோடும் இகழ்ச்சியோடும் கடினமாய்ப் பேசுகிற பொய் உதடுகள் கட்டப்பட்டுப்போவதாக.

needhimaanukku virodhamaayp perumaiyodum igazhchiyodum kadinamaayp pesugira poy udhadugal kattappattuppovadhaaga.

உமக்குப் பயந்தவர்களுக்கும், மனுபுத்திரருக்கு முன்பாக உம்மை நம்புகிறவர்களுக்கும், நீர் உண்டுபண்ணிவைத்திருக்கிற உம்முடைய நன்மை எவ்வளவு பெரிதாயிருக்கிறது!

umakkup payandhavargalukkum, manubuthirarukku munbaaga ummai nambugiravargalukkum, neer undubannivaithirukkira ummudaiya nanmai evvalavu peridhaayirukkiradhu!

மனுஷருடைய அகங்காரத்துக்கு அவர்களை உமது சமுகத்தின் மறைவிலே மறைத்து, நாவுகளின் சண்டைக்கு அவர்களை விலக்கி, உமது கூடாரத்திலே ஒளித்துவைத்துக் காப்பாற்றுகிறீர்.

manusharudaiya agangaarathukku avargalai umadhu samugathin maraivilae maraithu, naavugalin sandaikku avargalai vilakki, umadhu koodaarathilae olithuvaithuk kaappaatrugireer.

கர்த்தர் அரணான நகரத்தில் எனக்குத் தமது கிருபையை அதிசயமாய் விளங்கப்பண்ணினபடியால், அவருக்கு ஸ்தோத்திரம்.

karthar aranaana nagarathil enakkuth thamadhu kirubaiyai adhisayamaay vilangappanninabadiyaal, avarukku sthothiram.

உம்முடைய கண்களுக்கு முன்பாக இராதபடிக்கு வெட்டுண்டேன் என்று நான் என் மனக்கலக்கத்திலே சொன்னேன்; ஆனாலும் நான் உம்மைநோக்கிக் கூப்பிட்டபோது, என் விண்ணப்பங்களின் சத்தத்தைக் கேட்டீர்.

ummudaiya kangalukku munbaaga iraadhabadikku vettunden endru naan en manakkalakkathilae sonnen; aanaalum naan ummainokkik kooppittabodhu, en vinnappangalin sathathaik ketteer.

கர்த்தருடைய பரிசுத்தவான்களே, நீங்களெல்லாரும் அவரில் அன்புகூருங்கள்; உண்மையானவனைக் கர்த்தர் தற்காத்து, இடும்புசெய்கிறவனுக்குப் பூரணமாய்ப் பதிலளிப்பார்.

kartharudaiya parisuthavaangalae, neengalellaarum avaril anbugoorungal; unmaiyaanavanaik karthar tharkaathu, idumbuseygiravanukkup pooranamaayp padhilalippaar.

கர்த்தருக்குக் காத்திருக்கிறவர்களே, நீங்களெல்லாரும் திடமனதாயிருங்கள், அவர் உங்கள் இருதயத்தை ஸ்திரப்படுத்துவார்.

kartharukkuk kaathirukkiravargalae, neengalellaarum thidamanadhaayirungal, avar ungal irudhayathai sthirappaduthuvaar.