சங்கீதம் 21 Psalms 21 in Tamil and Tanglish

கர்த்தாவே, உம்முடைய வல்லமையிலே ராஜா மகிழ்ச்சியாயிருக்கிறார்; உம்முடைய இரட்சிப்பிலே எவ்வளவாய்க் களிகூருகிறார்!

karthaavae, ummudaiya vallamaiyilae raajaa magizhchiyaayirukkiraar; ummudaiya iratsippilae evvalavaayk kaligoorugiraar!

அவருடைய மனவிருப்பத்தின்படி நீர் அவருக்குத் தந்தருளி, அவருடைய உதடுகளின் விண்ணப்பத்தைத் தள்ளாதிருக்கிறீர். (சேலா.)

avarudaiya manaviruppathinbadi neer avarukkuth thandharuli, avarudaiya udhadugalin vinnappathaith thallaadhirukkireer. (selaa.)

உத்தம ஆசீர்வாதங்களோடு நீர் அவருக்கு எதிர்கொண்டுவந்து, அவர் சிரசில் பொற்கிரீடம் தரிப்பிக்கிறீர்.

uthama aaseervaadhangalodu neer avarukku edhirgonduvandhu, avar sirasil porkireedam tharippikkireer.

அவர் உம்மிடத்தில் ஆயுசைக்கேட்டார்; நீர் அவருக்கு என்றென்றைக்குமுள்ள தீர்க்காயுசை அளித்தீர்.

avar ummidathil aayusaikkettaar; neer avarukku endrendraikkumulla theerkkaayusai alitheer.

உமது இரட்சிப்பினால் அவர் மகிமை பெரிதாயிருக்கிறது; மேன்மையையும் மகத்துவத்தையும் அவருக்கு அருளினீர்.

umadhu iratsippinaal avar magimai peridhaayirukkiradhu; menmaiyaiyum magathuvathaiyum avarukku arulineer.

அவரை நித்திய ஆசீர்வாதங்களுள்ளவராக்குகிறீர்; அவரை உம்முடைய சமுகத்தின் மகிழ்ச்சியினால் பூரிப்பாக்குகிறீர்.

avarai nithiya aaseervaadhangalullavaraakkugireer; avarai ummudaiya samugathin magizhchiyinaal poorippaakkugireer.

ராஜா கர்த்தர்மேல் நம்பிக்கையாயிருக்கிறார்: உன்னதமானவருடைய தயவினால் அசைக்கப்படாதிருப்பார்.

raajaa kartharmel nambikkaiyaayirukkiraar: unnadhamaanavarudaiya thayavinaal asaikkappadaadhiruppaar.

உமது கை உமது சத்துருக்களெல்லாரையும் எட்டிப்பிடிக்கும்; உமதுவலதுகரம் உம்மைப் பகைக்கிறவர்களைக் கண்டுபிடிக்கும்.

umadhu kai umadhu sathurukkalellaaraiyum ettippidikkum; umadhuvaladhugaram ummaip pagaikkiravargalaik kandubidikkum.

உமது கோபத்தின் காலத்திலே அவர்களை அக்கினிச் சூளையாக்கிப்போடுவீர்; கர்த்தர் தமது கோபத்திலே அவர்களை அழிப்பார்; அக்கினி அவர்களைப் பட்சிக்கும்.

umadhu kobathin kaalathilae avargalai akkinich soolaiyaakkippoduveer; karthar thamadhu kobathilae avargalai azhippaar; akkini avargalaip patsikkum.

அவர்கள் கனியை பூமியிலிராதபடி நீர் அழித்து, அவர்கள் சந்ததியை மனுபுத்திரரிலிராதபடி ஒழியப்பண்ணுவீர்.

avargal kaniyai poomiyiliraadhabadi neer azhithu, avargal sandhadhiyai manubuthirariliraadhabadi ozhiyappannuveer.

அவர்கள் உமக்கு விரோதமாய்ப் பொல்லாங்கு நினைத்தார்கள்: தீவினையை எத்தனம்பண்ணினார்கள்; ஒன்றும் வாய்க்காமற்போயிற்று.

avargal umakku virodhamaayp pollaangu ninaithaargal: theevinaiyai ethanambanninaargal; ondrum vaaykkaamarpoyitru.

அவர்களை இலக்காக வைத்து, உம்முடைய அம்புகளை நாணேற்றி அவர்கள் முகத்திற்கு நேரே விடுகிறீர்.

avargalai ilakkaaga vaithu, ummudaiya ambugalai naanetri avargal mugathirku nerae vidugireer.

கர்த்தாவே, உம்முடைய பலத்திலே நீர் எழுந்தருளும்; அப்பொழுது உம்முடைய வல்லமையைப் பாடிக்கீர்த்தனம்பண்ணுவோம்.

karthaavae, ummudaiya palathilae neer ezhundharulum; appozhudhu ummudaiya vallamaiyaip paadikkeerthanambannuvom.