லூக்கா 13 Luke 13 in Tamil and Tanglish

பிலாத்து சில கலிலேயருடைய இரத்தத்தை அவர்களுடைய பலிகளோடே கலந்திருந்தான்; அந்த வேளையிலே அங்கே இருந்தவர்களில் சிலர் அந்தச்செய்தியை அவருக்கு அறிவித்தார்கள்.

pilaathu sila kalileyarudaiya irathathai avargaludaiya paligalodae kalandhirundhaan; andha velaiyilae angae irundhavargalil silar andhacheydhiyai avarukku arivithaargal.

இயேசு அவர்களுக்குப் பிரதியுத்தரமாக: அந்தக் கலிலேயருக்கு அப்படிப்பட்டவைகள் சம்பவித்ததினாலே, மற்ற எல்லாக் கலிலேயரைப் பார்க்கிலும் அவர்கள் பாவிகளாயிருந்தார்களென்று நினைக்கிறீர்களோ?

yesu avargalukkup piradhiyutharamaaga: andhak kalileyarukku appadippattavaigal sambavithadhinaalae, matra ellaak kalileyaraip paarkkilum avargal paavigalaayirundhaargalendru ninaikkireergalo?

அப்படியல்லவென்று உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்; நீங்கள் மனந்திரும்பாமற்போனால் எல்லாரும் அப்படியே கெட்டுப்போவீர்கள்.

appadiyallavendru ungalukkuch sollugiren; neengal manandhirumbaamarponaal ellaarum appadiyae kettuppoveergal.

சீலோவாமிலே கோபுரம் விழுந்து பதினெட்டுப்பேரைக் கொன்றதே; எருசலேமில் குடியிருக்கிற மனுஷரெல்லாரிலும் அவர்கள் குற்றவாளிகளாயிருந்தார்களென்று நினைக்கிறீர்களோ?

seelovaamilae koburam vizhundhu padhinettupperaik kondradhae; erusalemil kudiyirukkira manusharellaarilum avargal kutravaaligalaayirundhaargalendru ninaikkireergalo?

அப்படியல்லவென்று உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன், நீங்கள் மனந்திரும்பாமற்போனால் எல்லாரும் அப்படியே கெட்டுப்போவீர்கள் என்றார்.

appadiyallavendru ungalukkuch sollugiren, neengal manandhirumbaamarponaal ellaarum appadiyae kettuppoveergal endraar.

அப்பொழுது அவர் ஒரு உவமையையும் சொன்னார்: ஒருவன் தன் திராட்சத் தோட்டத்தில் ஒரு அத்திமரத்தை நட்டிருந்தான்; அவன் வந்து அதிலே கனியைத் தேடினபோது ஒன்றும் காணவில்லை.

appozhudhu avar oru uvamaiyaiyum sonnaar: oruvan than thiraatsath thottathil oru athimarathai nattirundhaan; avan vandhu adhilae kaniyaith thedinabodhu ondrum kaanavillai.

அப்பொழுது அவன் தோட்டக்காரனை நோக்கி: இதோ, மூன்று வருஷமாய் இந்த அத்திமரத்திலே கனியைத் தேடிவருகிறேன்; ஒன்றையும் காணவில்லை, இதை வெட்டிப்போடு, இது நிலத்தையும் ஏன் கெடுக்கிறது என்றான்.

appozhudhu avan thottakkaaranai nokki: idho, moondru varushamaay indha athimarathilae kaniyaith thedivarugiren; ondraiyum kaanavillai, idhai vettippodu, idhu nilathaiyum en kedukkiradhu endraan.

அதற்கு அவன்: ஐயா, இது இந்தவருஷமும் இருக்கட்டும்; நான் இதைச் சுற்றிலும் கொத்தி, எருப்போடுவேன்,

adharku avan: aiyaa, idhu indhavarushamum irukkattum; naan idhaich sutrilum kothi, eruppoduven,

கனிகொடுத்தால் சரி, கொடாவிட்டால், இனிமேல் இதை வெட்டிப்போடலாம் என்று சொன்னான் என்றார்.

kanigoduthaal sari, kodaavittaal, inimel idhai vettippodalaam endru sonnaan endraar.

ஒரு ஓய்வுநாளில் அவர் ஜெபஆலயத்தில் போதகம்பண்ணிக்கொண்டிருந்தார்.

oru oyvunaalil avar jebaaalayathil podhagambannikkondirundhaar.

அப்பொழுது பதினெட்டு வருஷமாய்ப் பலவீனப்படுத்தும் ஆவியைக் கொண்ட ஒரு ஸ்திரீ அங்கேயிருந்தாள். அவள் எவ்வளவும் நிமிரக்கூடாத கூனியாயிருந்தாள்.

appozhudhu padhinettu varushamaayp palaveenappaduthum aaviyaik konda oru sthiree angeyirundhaal. aval evvalavum nimirakkoodaadha kooniyaayirundhaal.

இயேசு அவளைக் கண்டு, தம்மிடத்தில் அழைத்து: ஸ்திரீயே, உன் பலவீனத்தினின்று விடுதலையாக்கப்பட்டாய் என்று சொல்லி,

yesu avalaik kandu, thammidathil azhaithu: sthireeyae, un palaveenathinindru vidudhalaiyaakkappattaay endru solli,

அவள்மேல் தமது கைகளை வைத்தார்; உடனே அவள் நிமிர்ந்து, தேவனை மகிமைப்படுத்தினாள்.

avalmel thamadhu kaigalai vaithaar; udanae aval nimirndhu, thevanai magimaippaduthinaal.

இயேசு ஓய்வுநாளிலே சொஸ்தமாக்கினபடியால், ஜெபஆலயத்தலைவன் கோபமடைந்து, ஜனங்களை நோக்கி: வேலைசெய்கிறதற்கு ஆறுநாள் உண்டே, அந்த நாட்களிலே நீங்கள் வந்து சொஸ்தமாக்கிக்கொள்ளுங்கள், ஓய்வுநாளிலே அப்படிச் செய்யலாகாது என்றான்.

yesu oyvunaalilae sosthamaakkinabadiyaal, jebaaalayathalaivan kobamadaindhu, janangalai nokki: velaiseygiradharku aarunaal undae, andha naatkalilae neengal vandhu sosthamaakkikkollungal, oyvunaalilae appadich seyyalaagaadhu endraan.

கர்த்தர் அவனுக்குப் பிரதியுத்தரமாக: மாயக்காரனே, உங்களில் எவனும் ஓய்வுநாளில் தன் எருதையாவது தன் கழுதையையாவது தொழுவத்திலிருந்து அவிழ்த்துக்கொண்டுபோய், அதற்குத் தண்ணீர் காட்டுகிறதில்லையா?

karthar avanukkup piradhiyutharamaaga: maayakkaaranae, ungalil evanum oyvunaalil than erudhaiyaavadhu than kazhudhaiyaiyaavadhu thozhuvathilirundhu avizhthukkonduboy, adharkuth thanneer kaattugiradhillaiyaa?

இதோ, சாத்தான் பதினெட்டு வருஷமாய்க் கட்டியிருந்த ஆபிரகாமின் குமாரத்தியாகிய இவளை ஓய்வுநாளில் இந்தக்கட்டிலிருந்து அவிழ்த்துவிடவேண்டியதில்லையா என்றார்.

idho, saathaan padhinettu varushamaayk kattiyirundha aabiragaamin kumaarathiyaagiya ivalai oyvunaalil indhakkattilirundhu avizhthuvidavendiyadhillaiyaa endraar.

அவர் அப்படிச் சொன்னபோது, அவரை விரோதித்திருந்த அனைவரும் வெட்கப்பட்டார்கள். ஜனங்களெல்லாரும் அவரால் செய்யப்பட்ட சகல மகிமையான செய்கைகளைக்குறித்தும் சந்தோஷப்பட்டார்கள்.

avar appadich sonnabodhu, avarai virodhithirundha anaivarum vetkappattaargal. janangalellaarum avaraal seyyappatta sagala magimaiyaana seygaigalaikkurithum sandhoshappattaargal.

அவர் அவர்களை நோக்கி: தேவனுடைய ராஜ்யம் எதற்கொப்பாயிருக்கிறது; அதை எதற்கு ஒப்பிடுவேன்?

avar avargalai nokki: thevanudaiya raajyam edharkoppaayirukkiradhu; adhai edharku oppiduven?

அது ஒரு கடுகுவிதைக்கு ஒப்பாயிருக்கிறது; அதை ஒரு மனுஷன் எடுத்துத் தன் தோட்டத்திலே போட்டான்; அது வளர்ந்து, பெரிய மரமாயிற்று; ஆகாயத்துப் பறவைகள் வந்து, அதின் கிளைகளில் அடைந்தது என்றார்.

adhu oru kaduguvidhaikku oppaayirukkiradhu; adhai oru manushan eduthuth than thottathilae pottaan; adhu valarndhu, periya maramaayitru; aagaayathup paravaigal vandhu, adhin kilaigalil adaindhadhu endraar.

மேலும் அவர்: தேவனுடைய ராஜ்யத்தை நான் எதற்கு ஒப்பிடுவேன்?

melum avar: thevanudaiya raajyathai naan edharku oppiduven?

அது புளித்தமாவுக்கு ஒப்பாயிருக்கிறது; அதை ஒரு ஸ்திரீ எடுத்து முழுவதும் புளிக்கும்வரைக்கும் மூன்றுபடிமாவிலே அடக்கிவைத்தாள் என்றார்.

adhu pulithamaavukku oppaayirukkiradhu; adhai oru sthiree eduthu muzhuvadhum pulikkumvaraikkum moondrubadimaavilae adakkivaithaal endraar.

அவர் எருசலேமுக்குப் பிரயாணமாய்ப் போகும்போது, பட்டணங்கள்தோறும் கிராமங்கள்தோறும் உபதேசம்பண்ணிக்கொண்டு போனார்.

avar erusalemukkup pirayaanamaayp pogumbodhu, pattanangaldhorum kiraamangaldhorum ubadhesambannikkondu ponaar.

அப்பொழுது ஒருவன் அவரை நோக்கி: ஆண்டவரே, இரட்சிக்கப்படுகிறவர்கள் சிலபேர்தானோ என்று கேட்டான்; அதற்கு அவர்:

appozhudhu oruvan avarai nokki: aandavarae, iratsikkappadugiravargal silaberdhaano endru kettaan; adharku avar:

இடுக்கமான வாசல்வழியாய் உட்பிரவேசிக்கப் பிரயாசப்படுங்கள், அநேகர் உட்பிரவேசிக்க வகைதேடினாலும் அவர்களாலே கூடாமற்போகும் என்று உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்.

idukkamaana vaasalvazhiyaay utpiravesikkap pirayaasappadungal, anegar utpiravesikka vagaidhedinaalum avargalaalae koodaamarpogum endru ungalukkuch sollugiren.

வீட்டெஜமான் எழுந்து, கதவைப்பூட்டின பின்பு, நீங்கள் வெளியே நின்று ஆண்டவரே, ஆண்டவரே, எங்களுக்குத்திறக்க வேண்டுமென்று சொல்லிக் கதவைத் தட்டும்போது, அவர் பிரதியுத்தரமாக: நீங்கள் எவ்விடத்தாரோ, உங்களை அறியேன் என்று உங்களுக்குச் சொல்லுவார்.

veettejamaan ezhundhu, kadhavaippoottina pinbu, neengal veliyae nindru aandavarae, aandavarae, engalukkuthirakka vendumendru sollik kadhavaith thattumbodhu, avar piradhiyutharamaaga: neengal evvidathaaro, ungalai ariyen endru ungalukkuch solluvaar.

அப்பொழுது நீங்கள்: உம்முடைய சமுகத்தில் போஜனபானம்பண்ணினோமே, நீர் எங்கள் வீதிகளில் போதகம்பண்ணினீரே என்று சொல்லுவீர்கள்.

appozhudhu neengal: ummudaiya samugathil pojanabaanambanninomae, neer engal veedhigalil podhagambannineerae endru solluveergal.

ஆனாலும் அவர்: நீங்கள் எவ்விடத்தாரோ, உங்களை அறியேன், அக்கிரமக்காரராகிய நீங்களெல்லாரும் என்னைவிட்டு அகன்றுபோங்கள் என்று சொல்வார் என்று உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்.

aanaalum avar: neengal evvidathaaro, ungalai ariyen, akkiramakkaararaagiya neengalellaarum ennaivittu agandrubongal endru solvaar endru ungalukkuch sollugiren.

நீங்கள் ஆபிரகாமையும் ஈசாக்கையும் யாக்கோபையும் சகல தீர்க்கதரிசிகளையும் தேவனுடைய ராஜ்யத்திலிருக்கிறவர்களாகவும், உங்களையோ புறம்பே தள்ளப்பட்டவர்களாகவும் காணும்போது உங்களுக்கு அழுகையும் பற்கடிப்பும் அங்கே உண்டாயிருக்கும்.

neengal aabiragaamaiyum eesaakkaiyum yaakkobaiyum sagala theerkkadharisigalaiyum thevanudaiya raajyathilirukkiravargalaagavum, ungalaiyo purambae thallappattavargalaagavum kaanumbodhu ungalukku azhugaiyum parkadippum angae undaayirukkum.

கிழக்கிலும் மேற்கிலும் வடக்கிலும் தெற்கிலும் இருந்து ஜனங்கள் வந்து, தேவனுடைய ராஜ்யத்தில் பந்தியிருப்பார்கள்.

kizhakkilum merkilum vadakkilum therkilum irundhu janangal vandhu, thevanudaiya raajyathil pandhiyiruppaargal.

அப்பொழுது முந்தினோர் பிந்தினோராவார்கள், பிந்தினோர் முந்தினோராவார்கள் என்றார்.

appozhudhu mundhinor pindhinoraavaargal, pindhinor mundhinoraavaargal endraar.

அந்த நாளிலே சில பரிசேயர் அவரிடத்தில் வந்து: நீர் இவ்விடத்தை விட்டுப் போய்விடும்; ஏரோது உம்மைக்கொலைசெய்ய மனதாய் இருக்கிறான் என்றார்கள்.

andha naalilae sila pariseyar avaridathil vandhu: neer ivvidathai vittup poyvidum; erodhu ummaikkolaiseyya manadhaay irukkiraan endraargal.

அதற்கு அவர்: நான் இன்றைக்கும் நாளைக்கும் பிசாசுகளைத் துரத்தி, வியாதியுள்ளவர்களைச் சொஸ்தமாக்கி, மூன்றாம்நாளில் நிறைவடைவேன்.

adharku avar: naan indraikkum naalaikkum pisaasugalaith thurathi, viyaadhiyullavargalaich sosthamaakki, moondraamnaalil niraivadaiven.

இன்றைக்கும் நாளைக்கும் மறுநாளைக்கும் நான் நடமாடவேண்டும்; எருசலேமுக்குப் புறம்பே ஒரு தீர்க்கதரிசியும் மடிந்துபோகிறதில்லையென்று நான் சொன்னதாக, நீங்கள் போய் அந்த நரிக்குச் சொல்லுங்கள்.

indraikkum naalaikkum marunaalaikkum naan nadamaadavendum; erusalemukkup purambae oru theerkkadharisiyum madindhubogiradhillaiyendru naan sonnadhaaga, neengal poy andha narikkuch sollungal.

எருசலேமே, எருசலேமே, தீர்க்கதரிசிகளைக் கொலைசெய்து, உன்னிடத்தில் அனுப்பப்பட்டவர்களைக் கல்லெறிகிறவளே! கோழி தன் குஞ்சுகளைத் தன்சிறகுகளின் கீழே கூட்டிச் சேர்த்துக்கொள்ளும்வண்ணமாக நான் எத்தனைதரமோ உன் பிள்ளைகளைக் கூட்டிச் சேர்த்துக்கொள்ள மனதாயிருந்தேன்; உங்களுக்கோ மனதில்லாமற்போயிற்று.

erusalemae, erusalemae, theerkkadharisigalaik kolaiseydhu, unnidathil anuppappattavargalaik kallerigiravalae! kozhi than kunjugalaith thansiragugalin keezhae koottich serthukkollumvannamaaga naan ethanaidharamo un pillaigalaik koottich serthukkolla manadhaayirundhen; ungalukko manadhillaamarpoyitru.

இதோ, உங்கள் வீடு உங்களுக்குப் பாழாக்கிவிடப்படும்; கர்த்தருடைய நாமத்தினாலே வருகிறவர் ஸ்தோத்திரிக்கப்பட்டவர் என்று நீங்கள் சொல்லுங்காலம் வருமளவும் என்னைக் காணாதிருப்பீர்கள் என்று மெய்யாகவே உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன் என்றார்.

idho, ungal veedu ungalukkup paazhaakkividappadum; kartharudaiya naamathinaalae varugiravar sthothirikkappattavar endru neengal sollungaalam varumalavum ennaik kaanaadhiruppeergal endru meyyaagavae ungalukkuch sollugiren endraar.