யோசுவா 2 Joshua 2 in Tamil and Tanglish

நூனின் குமாரனாகிய யோசுவா சித்தீமிலிருந்து வேவுகாரராகிய இரண்டு மனுஷரை இரகசியமாய் வேவுபார்க்கும்படி அனுப்பி: நீங்கள் போய் தேசத்தையும் எரிகோவையும் பார்த்துவாருங்கள் என்றான். அவர்கள் போய், ராகாப் என்னும் பெயர்கொண்ட வேசியின் வீட்டுக்குள் பிரவேசித்து, அங்கே தங்கினார்கள்.

noonin kumaaranaagiya yosuvaa sitheemilirundhu vevugaararaagiya irandu manusharai iragasiyamaay vevubaarkkumbadi anuppi: neengal poy thesathaiyum erigovaiyum paarthuvaarungal endraan. avargal poy, raagaap ennum peyargonda vesiyin veettukkul piravesithu, angae thanginaargal.

தேசத்தை வேவுபார்க்கும்படி, இஸ்ரவேல் புத்திரரில் சில மனுஷர் இந்த ராத்திரியிலே இங்கே வந்தார்கள் என்று எரிகோவின் ராஜாவுக்குச் சொல்லப்பட்டது.

thesathai vevubaarkkumbadi, isravel puthiraril sila manushar indha raathiriyilae ingae vandhaargal endru erigovin raajaavukkuch sollappattadhu.

அப்பொழுது எரிகோவின் ராஜா ராகாபண்டைக்கு ஆள் அனுப்பி: உன்னிடத்தில் வந்து, உன் வீட்டுக்குள் பிரவேசித்த மனுஷரை வெளியே கொண்டுவா; அவர்கள் தேசத்தையெல்லாம் வேவுபார்க்கும்படி வந்தார்கள் என்று சொல்லச்சொன்னான்.

appozhudhu erigovin raajaa raagaabandaikku aal anuppi: unnidathil vandhu, un veettukkul piravesitha manusharai veliyae konduvaa; avargal thesathaiyellaam vevubaarkkumbadi vandhaargal endru sollachonnaan.

அந்த ஸ்திரீ அவ்விரண்டு மனுஷரையும் கொண்டுபோய் அவர்களை ஒழித்து வைத்து: மெய்தான், என்னிடத்தில் மனுஷர் வந்திருந்தார்கள்; ஆனாலும் அவர்கள் எவ்விடத்தாரோ எனக்குத் தெரியாது.

andha sthiree avvirandu manusharaiyum konduboy avargalai ozhithu vaithu: meydhaan, ennidathil manushar vandhirundhaargal; aanaalum avargal evvidathaaro enakkuth theriyaadhu.

வாசலை அடைக்கும் நேரத்தில் இருட்டுவேளையிலே, அந்த மனுஷர் புறப்பட்டுப் போய்விட்டார்கள்; அவர்கள் எங்கே போனார்களோ எனக்குத் தெரியாது; அவர்களைச் சீக்கிரமாய்ப் போய்த்தேடுங்கள்; நீங்கள் அவர்களைப் பிடித்துக்கொள்ளலாம் என்றாள்.

vaasalai adaikkum nerathil iruttuvelaiyilae, andha manushar purappattup poyvittaargal; avargal engae ponaargalo enakkuth theriyaadhu; avargalaich seekkiramaayp poythedungal; neengal avargalaip pidithukkollalaam endraal.

அவள் அவர்களை வீட்டின்மேல் ஏறப்பண்ணி, வீட்டின்மேல் பரப்பப்பட்ட சணல் தட்டைகளுக்குள்ளே மறைத்து வைத்திருந்தாள்.

aval avargalai veettinmel erappanni, veettinmel parappappatta sanal thattaigalukkullae maraithu vaithirundhaal.

அந்த மனுஷர் யோர்தானுக்குப் போகிற வழியில் துறைகள் மட்டும் அவர்களைத் தேடப்போனார்கள்; அவர்களைத் தேடுகிறவர்கள் புறப்பட்டவுடனே வாசல் அடைக்கப்பட்டது.

andha manushar yordhaanukkup pogira vazhiyil thuraigal mattum avargalaith thedapponaargal; avargalaith thedugiravargal purappattavudanae vaasal adaikkappattadhu.

அந்த மனுஷர் படுத்துக்கொள்ளுமுன்னே அவள் வீட்டின்மேல் அவர்களிடத்திற்கு ஏறிப்போய்,

andha manushar paduthukkollumunnae aval veettinmel avargalidathirku erippoy,

கர்த்தர் உங்களுக்கு தேசத்தை ஒப்புக்கொடுத்தாரென்றும், உங்களைப்பற்றி எங்களுக்குத் திகில் பிடித்திருக்கிறதென்றும், உங்களைக்குறித்து தேசத்துக் குடிகள் எல்லாரும் சோர்ந்துபோனார்கள் என்றும் அறிவேன்.

karthar ungalukku thesathai oppukkoduthaarendrum, ungalaippatri engalukkuth thigil pidithirukkiradhendrum, ungalaikkurithu thesathuk kudigal ellaarum sorndhubonaargal endrum ariven.

நீங்கள் எகிப்திலிருந்து புறப்பட்டபோது, கர்த்தர் உங்களுக்கு முன்பாகச் சிவந்த சமுத்திரத்தின் தண்ணீரை வற்றிப்போகப்பண்ணினதையும், நீங்கள் யோர்தானுக்கு அப்புறத்தில் சங்காரம் பண்ணின எமோரியரின் இரண்டு ராஜாக்களாகிய சீகோனுக்கும் ஓகுக்கும் செய்ததையும் கேள்விப்பட்டோம்.

neengal egipthilirundhu purappattabodhu, karthar ungalukku munbaagach sivandha samuthirathin thanneerai vatrippogappanninadhaiyum, neengal yordhaanukku appurathil sangaaram pannina emoriyarin irandu raajaakkalaagiya seegonukkum ogukkum seydhadhaiyum kelvippattom.

கேள்விப்பட்டபோது எங்கள் இருதயம் கரைந்துபோயிற்று, உங்களாலே எல்லாருடைய தைரியமும் அற்றுப்போயிற்று; உங்கள் தேவனாகிய கர்த்தரே உயர வானத்திலும் கீழே பூமியிலும் தேவனானவர்.

kelvippattabodhu engal irudhayam karaindhuboyitru, ungalaalae ellaarudaiya thairiyamum atruppoyitru; ungal thevanaagiya kartharae uyara vaanathilum keezhae poomiyilum thevanaanavar.

இப்போதும் நான் உங்களுக்குத் தயவு செய்தபடியினால், நீங்களும் எங்கள் தகப்பன் குடும்பத்துக்குத் தயவுசெய்வோம் என்று கர்த்தர்பேரில் எனக்கு ஆணையிட்டு,

ippodhum naan ungalukkuth thayavu seydhabadiyinaal, neengalum engal thagappan kudumbathukkuth thayavuseyvom endru kartharberil enakku aanaiyittu,

நீங்கள் என் தகப்பனையும் என் தாயையும் என் சகோதரரையும் என் சகோதரிகளையும் அவர்களுக்கு உண்டான எல்லாவற்றையும் உயிரோடே வைத்து, எங்கள் ஜீவனைச் சாவுக்குத் தப்புவிக்கும்படி, எனக்கு நிச்சயமான அடையாளத்தைக் கொடுக்கவேண்டும் என்றாள்.

neengal en thagappanaiyum en thaayaiyum en sagodhararaiyum en sagodharigalaiyum avargalukku undaana ellaavatraiyum uyirodae vaithu, engal jeevanaich saavukkuth thappuvikkumbadi, enakku nichayamaana adaiyaalathaik kodukkavendum endraal.

அப்பொழுது அந்த மனுஷர் அவளை நோக்கி: எங்கள் ஜீவனே உங்கள் ஜீவனுக்கு ஈடு, நீங்கள் எங்கள் காரியத்தை வெளிப்படுத்தாதிருந்தால், கர்த்தர் எங்களுக்குத் தேசத்தைக் கொடுக்கும்போது, நாங்கள் தயையும் சத்தியமும் பாராட்டுவோம் என்றார்கள்.

appozhudhu andha manushar avalai nokki: engal jeevanae ungal jeevanukku eedu, neengal engal kaariyathai velippaduthaadhirundhaal, karthar engalukkuth thesathaik kodukkumbodhu, naangal thayaiyum sathiyamum paaraattuvom endraargal.

அப்பொழுது அவர்களைக் கயிற்றினாலே ஜன்னல்வழியாய் இறக்கிவிட்டாள்; அவள் வீடு அலங்கத்தின் மதிலில் இருந்தது; அலங்கத்திலே அவள் குடியிருந்தாள்.

appozhudhu avargalaik kayitrinaalae jannalvazhiyaay irakkivittaal; aval veedu alangathin madhilil irundhadhu; alangathilae aval kudiyirundhaal.

அப்பொழுது அவள் அவர்களை நோக்கி: தேடுகிறவர்கள் உங்களைக் காணாதபடிக்கு, நீங்கள் மலையிலே போய், அவர்கள் திரும்பிவருமட்டும் அங்கே மூன்றுநாள் ஒளித்திருந்து, பின்பு உங்கள் வழியே போங்கள் என்றாள்.

appozhudhu aval avargalai nokki: thedugiravargal ungalaik kaanaadhabadikku, neengal malaiyilae poy, avargal thirumbivarumattum angae moondrunaal olithirundhu, pinbu ungal vazhiyae pongal endraal.

அப்பொழுது அந்த மனுஷர் அவளை நோக்கி: இதோ, நாங்கள் தேசத்துக்குள் பிரவேசிக்கும்போது, நீ இந்த சிவப்புநூல் கயிற்றை எங்களை இறக்கிவிட்ட ஜன்னலிலே கட்டி, உன் தகப்பனையும் உன் தாயையும் உன் சகோதரர்களையும் உன் தகப்பன் குடும்பத்தார் அனைவரையும் உன்னிடத்தில் உன் வீட்டிலே சேர்த்துக்கொள்.

appozhudhu andha manushar avalai nokki: idho, naangal thesathukkul piravesikkumbodhu, nee indha sivappunool kayitrai engalai irakkivitta jannalilae katti, un thagappanaiyum un thaayaiyum un sagodharargalaiyum un thagappan kudumbathaar anaivaraiyum unnidathil un veettilae serthukkol.

இல்லாவிட்டால் நீ எங்கள் கையில் வாங்கின ஆணைக்கு நீங்கலாயிருப்போம்.

illaavittaal nee engal kaiyil vaangina aanaikku neengalaayiruppom.

எவனாகிலும் உன் வீட்டு வாசல்களிலிருந்து வெளியே புறப்பட்டால், அவனுடைய இரத்தப்பழி அவன் தலையின்மேல் இருக்கும்; எங்கள்மேல் குற்றம் இல்லை; உன்னோடே வீட்டில் இருக்கிற எவன்மேலாகிலும் கைபோடப்பட்டதேயாகில், அவனுடைய இரத்தப்பழி எங்கள் தலையின்மேல் இருக்கும்.

evanaagilum un veettu vaasalgalilirundhu veliyae purappattaal, avanudaiya irathappazhi avan thalaiyinmel irukkum; engalmel kutram illai; unnodae veettil irukkira evanmelaagilum kaibodappattadheyaagil, avanudaiya irathappazhi engal thalaiyinmel irukkum.

நீ எங்கள் காரியத்தை வெளிப்படுத்தினாயேயானால், நீ எங்கள் கையில் வாங்கின ஆணைக்கு நீங்கலாயிருப்போம் என்றார்கள்.

nee engal kaariyathai velippaduthinaayeyaanaal, nee engal kaiyil vaangina aanaikku neengalaayiruppom endraargal.

அதற்கு அவள் உங்கள் வார்த்தையின்படியே ஆகக்கடவது என்று சொல்லி, அவர்களை அனுப்பிவிட்டாள்; அவர்கள் போய்விட்டார்கள்; பின்பு அவள் அந்தச் சிவப்புக் கயிற்றை ஜன்னலிலே கட்டிவைத்தாள்.

adharku aval ungal vaarthaiyinbadiyae aagakkadavadhu endru solli, avargalai anuppivittaal; avargal poyvittaargal; pinbu aval andhach sivappuk kayitrai jannalilae kattivaithaal.

அவர்கள் போய், மலையிலே சேர்ந்து தேடுகிறவர்கள் திரும்பிவருமட்டும், மூன்று நாள் அங்கே தரித்திருந்தார்கள். தேடுகிறவர்கள் வழியெல்லாம் அவர்களைத் தேடியும் காணாதேபோனார்கள்.

avargal poy, malaiyilae serndhu thedugiravargal thirumbivarumattum, moondru naal angae tharithirundhaargal. thedugiravargal vazhiyellaam avargalaith thediyum kaanaadhebonaargal.

அந்த இரண்டு மனுஷரும் திரும்பி, மலையிலிருந்து இறங்கி, ஆற்றைக்கடந்து, நூனின் குமாரனாகிய யோசுவாவினிடத்தில் வந்து, தங்களுக்குச் சம்பவித்த யாவையும் அவனுக்குத் தெரிவித்து;

andha irandu manusharum thirumbi, malaiyilirundhu irangi, aatraikkadandhu, noonin kumaaranaagiya yosuvaavinidathil vandhu, thangalukkuch sambavitha yaavaiyum avanukkuth therivithu;

கர்த்தர் தேசத்தையெல்லாம் நம்முடைய கையில் ஒப்புக்கொடுத்தார்; தேசத்தின் குடிகளெல்லாம் நமக்குமுன்பாகச் சோர்ந்துபோனார்கள் என்று அவனோடே சொன்னார்கள்.

karthar thesathaiyellaam nammudaiya kaiyil oppukkoduthaar; thesathin kudigalellaam namakkumunbaagach sorndhubonaargal endru avanodae sonnaargal.