கர்த்தர் தாம் சொல்லியிருந்தபடி சாராள்பேரில் கடாட்சமானார்; கர்த்தர் தாம் உரைத்தபடியே சாராளுக்குச் செய்தருளினார்.
karthar thaam solliyirundhabadi saaraalberil kadaatsamaanaar; karthar thaam uraithabadiyae saaraalukkuch seydharulinaar.
Genesis 21 · 34 verses
கர்த்தர் தாம் சொல்லியிருந்தபடி சாராள்பேரில் கடாட்சமானார்; கர்த்தர் தாம் உரைத்தபடியே சாராளுக்குச் செய்தருளினார்.
karthar thaam solliyirundhabadi saaraalberil kadaatsamaanaar; karthar thaam uraithabadiyae saaraalukkuch seydharulinaar.
ஆபிரகாம் முதிர்வயதாயிருக்கையில், சாராள் கர்ப்பவதியாகி, தேவன் குறித்திருந்த காலத்திலே அவனுக்கு ஒரு குமாரனைப் பெற்றாள்.
aabiragaam mudhirvayadhaayirukkaiyil, saaraal karppavadhiyaagi, thevan kurithirundha kaalathilae avanukku oru kumaaranaip petraal.
அப்பொழுது ஆபிரகாம் தனக்குச் சாராள் பெற்ற குமாரனுக்கு ஈசாக்கு என்று பேரிட்டான்.
appozhudhu aabiragaam thanakkuch saaraal petra kumaaranukku eesaakku endru perittaan.
தன் குமாரனாகிய ஈசாக்கு பிறந்த எட்டாம் நாளிலே, ஆபிரகாம் தனக்குத் தேவன் கட்டளையிட்டிருந்தபடி அவனுக்கு விருத்த சேதனம்பண்ணினான்.
than kumaaranaagiya eesaakku pirandha ettaam naalilae, aabiragaam thanakkuth thevan kattalaiyittirundhabadi avanukku virutha sedhanambanninaan.
தன் குமாரனாகிய ஈசாக்கு பிறந்தபோது ஆபிரகாம் நூறு வயதாயிருந்தான்.
than kumaaranaagiya eesaakku pirandhabodhu aabiragaam nooru vayadhaayirundhaan.
அப்பொழுது சாராள்: தேவன் என்னை நகைக்கப் பண்ணினார்; இதைக் கேட்கிற யாவரும் என்னோடேகூட நகைப்பார்கள்.
appozhudhu saaraal: thevan ennai nagaikkap panninaar; idhaik ketkira yaavarum ennodegooda nagaippaargal.
சாராள் பிள்ளைகளுக்குப் பால் கொடுப்பாள் என்று ஆபிரகாமுக்கு எவன் சொல்லுவான்? அவருடைய முதிர்வயதிலே அவருக்கு ஒரு குமாரனைப் பெற்றேனே என்றாள்.
saaraal pillaigalukkup paal koduppaal endru aabiragaamukku evan solluvaan? avarudaiya mudhirvayadhilae avarukku oru kumaaranaip petrenae endraal.
பிள்ளை வளர்ந்து, பால் மறந்தது; ஈசாக்கு பால் மறந்தநாளிலே ஆபிரகாம் பெரிய விருந்துபண்ணினான்.
pillai valarndhu, paal marandhadhu; eesaakku paal marandhanaalilae aabiragaam periya virundhubanninaan.
பின்பு எகிப்து தேசத்தாளாகிய ஆகார் ஆபிரகாமுக்குப் பெற்ற குமாரன் பரியாசம்பண்ணுகிறதைச் சாராள் கண்டு,
pinbu egipthu thesathaalaagiya aagaar aabiragaamukkup petra kumaaran pariyaasambannugiradhaich saaraal kandu,
ஆபிரகாமை நோக்கி: இந்த அடிமைப் பெண்ணையும் அவள் மகனையும் புறம்பே தள்ளும்; இந்த அடிமைப் பெண்ணின் மகன் என் குமாரனாகிய ஈசாக்கோடே சுதந்தரவாளியாயிருப்பதில்லை என்றான்.
aabiragaamai nokki: indha adimaip pennaiyum aval maganaiyum purambae thallum; indha adimaip pennin magan en kumaaranaagiya eesaakkodae sudhandharavaaliyaayiruppadhillai endraan.
தன் மகனைக்குறித்துச் சொல்லப்பட்ட இந்தக் காரியம் ஆபிரகாமுக்கு மிகவும் துக்கமாயிருந்தது.
than maganaikkurithuch sollappatta indhak kaariyam aabiragaamukku migavum thukkamaayirundhadhu.
அப்பொழுது தேவன் ஆபிரகாமை நோக்கி: அந்தப் பிள்ளையையும், உன் அடிமைப்பெண்ணையும் குறித்துச் சொல்லப்பட்டது உனக்குத் துக்கமாயிருக்க வேண்டாம்; ஈசாக்கினிடத்தில் உன் சந்ததி விளங்கும்; ஆதலால் சாராள் உனக்குச் சொல்வதெல்லாவற்றையும் கேள்.
appozhudhu thevan aabiragaamai nokki: andhap pillaiyaiyum, un adimaippennaiyum kurithuch sollappattadhu unakkuth thukkamaayirukka vendaam; eesaakkinidathil un sandhadhi vilangum; aadhalaal saaraal unakkuch solvadhellaavatraiyum kel.
அடிமைப்பெண்ணின் மகனும் உன் வித்தாயிருக்கிறபடியால், அவனையும் ஒரு ஜாதியாக்குவேன் என்றார்.
adimaippennin maganum un vithaayirukkirabadiyaal, avanaiyum oru jaadhiyaakkuven endraar.
ஆபிரகாம் அதிகாலையில் எழுந்து, அப்பத்தையும் ஒரு துருத்தி தண்ணீரையும் எடுத்து, ஆகாருடைய தோளின்மேல் வைத்துப் பிள்ளையையும் ஒப்புக்கொடுத்து, அவளை அனுப்பிவிட்டான்; அவள் புறப்பட்டுப்போய், பெயர்செபாவின் வனாந்தரத்திலே அலைந்து திரிந்தாள்.
aabiragaam adhigaalaiyil ezhundhu, appathaiyum oru thuruthi thanneeraiyum eduthu, aagaarudaiya tholinmel vaithup pillaiyaiyum oppukkoduthu, avalai anuppivittaan; aval purappattuppoy, peyarsebaavin vanaandharathilae alaindhu thirindhaal.
துருத்தியிலிருந்த தண்ணீர் செலவழிந்தபின்பு, அவள் பிள்ளையை ஒரு செடியின்கீழே விட்டு,
thuruthiyilirundha thanneer selavazhindhabinbu, aval pillaiyai oru sediyingeezhae vittu,
பிள்ளை சாகிறதை நான் பார்க்கமாட்டேன் என்று, எதிராக அம்பு பாயும் தூரத்திலே போய் உட்கார்ந்து சத்தமிட்டு அழுதாள்.
pillai saagiradhai naan paarkkamaatten endru, edhiraaga ambu paayum thoorathilae poy utkaarndhu sathamittu azhudhaal.
தேவன் பிள்ளையின் சத்தத்தைக் கேட்டார்; தேவதூதன் வானத்திலிருந்து ஆகாரைக் கூப்பிட்டு ஆகாரே, உனக்கு என்ன சம்பவித்தது, பயப்படாதே, பிள்ளையிருக்கும் இடத்திலே தேவன் அவன் சத்தத்தைக் கேட்டார்.
thevan pillaiyin sathathaik kettaar; thevadhoodhan vaanathilirundhu aagaaraik kooppittu aagaarae, unakku enna sambavithadhu, payappadaadhae, pillaiyirukkum idathilae thevan avan sathathaik kettaar.
நீ எழுந்து பிள்ளையை எடுத்து அவனை உன் கையினால் பிடித்துக்கொண்டுபோ, அவனைப் பெரிய ஜாதியாக்குவேன் என்றார்.
nee ezhundhu pillaiyai eduthu avanai un kaiyinaal pidithukkondubo, avanaip periya jaadhiyaakkuven endraar.
தேவன் அவளுடைய கண்களைத் திறந்தார்; அப்பொழுது அவள் ஒரு தண்ணீர்த் துரவைக் கண்டு, போய், துருத்தியிலே தண்ணீர் நிரப்பி, பிள்ளைக்குக் குடிக்கக் கொடுத்தாள்.
thevan avaludaiya kangalaith thirandhaar; appozhudhu aval oru thanneerth thuravaik kandu, poy, thuruthiyilae thanneer nirappi, pillaikkuk kudikkak koduthaal.
தேவன் பிள்ளையுடனே இருந்தார்; அவன் வளர்ந்து வனாந்தரத்திலே குடியிருந்து, வில்வித்தையிலே வல்லவனானான்.
thevan pillaiyudanae irundhaar; avan valarndhu vanaandharathilae kudiyirundhu, vilvithaiyilae vallavanaanaan.
அவன் பாரான் வனாந்தரத்திலே குடியிருக்கையில், அவனுடைய தாய் எகிப்து தேசத்தாளாகிய ஒரு பெண்ணை அவனுக்கு விவாகம்பண்ணுவித்தாள்.
avan paaraan vanaandharathilae kudiyirukkaiyil, avanudaiya thaay egipthu thesathaalaagiya oru pennai avanukku vivaagambannuvithaal.
அக்காலத்தில் அபிமெலேக்கும் அவன் சேனாதிபதியாகிய பிகோலும் ஆபிரகாமை நோக்கி: நீ செய்கிற காரியங்கள் எல்லாவற்றிலும் தேவன் உன்னுடனே இருக்கிறார்.
akkaalathil abimelekkum avan senaadhibadhiyaagiya pigolum aabiragaamai nokki: nee seygira kaariyangal ellaavatrilum thevan unnudanae irukkiraar.
ஆகையால், நீ எனக்காவது, என் குமாரனுக்காவது, என் பேரனுக்காவது வஞ்சனை செய்யாமல், நான் உனக்குச் செய்த தயவின்படியே, நீ எனக்கும், நீ தங்கியிருக்கிற இந்தத் தேசத்திற்கும், தயவு செய்வேன் என்று இங்கே தேவன் பேரில் எனக்கு ஆணையிட்டுக்கொடு என்றான்.
aagaiyaal, nee enakkaavadhu, en kumaaranukkaavadhu, en peranukkaavadhu vanjanai seyyaamal, naan unakkuch seydha thayavinbadiyae, nee enakkum, nee thangiyirukkira indhath thesathirkum, thayavu seyven endru ingae thevan peril enakku aanaiyittukkodu endraan.
அதற்கு ஆபிரகாம்: நான் ஆணையிட்டுக்கொடுக்கிறேன் என்றான்.
adharku aabiragaam: naan aanaiyittukkodukkiren endraan.
ஆனாலும், அபிமெலேக்குடைய வேலைக்காரர் கைவசப்படுத்திக்கொண்ட துரவின் நிமித்தம் ஆபிரகாம் அபிமெலேக்கைக் கடிந்துகொண்டான்.
aanaalum, abimelekkudaiya velaikkaarar kaivasappaduthikkonda thuravin nimitham aabiragaam abimelekkaik kadindhugondaan.
அதற்கு அபிமெலேக்கு: இந்தக்காரியத்தைச் செய்தவன் இன்னான் என்று எனக்குத் தெரியாது, நீயும் எனக்கு அறிவிக்கவில்லை; இன்று நான் அதைக் கேட்டதேயன்றி, இதற்குமுன் அதை நான் கேள்விப்பட்டதே இல்லை என்றான்.
adharku abimelekku: indhakkaariyathaich seydhavan innaan endru enakkuth theriyaadhu, neeyum enakku arivikkavillai; indru naan adhaik kettadheyandri, idharkumun adhai naan kelvippattadhae illai endraan.
அப்பொழுது ஆபிரகாம் ஆடுமாடுகளைக் கொண்டுவந்து அபிமெலேக்குக்குக் கொடுத்தான்; அவர்கள் இருவரும் உடன்படிக்கை பண்ணிக்கொண்டார்கள்.
appozhudhu aabiragaam aadumaadugalaik konduvandhu abimelekkukkuk koduthaan; avargal iruvarum udanbadikkai pannikkondaargal.
ஆபிரகாம் ஏழு பெண்ணாட்டுக்குட்டிகளைத் தனியே நிறுத்தினான்.
aabiragaam ezhu pennaattukkuttigalaith thaniyae niruthinaan.
அப்பொழுது அபிமெலேக்கு ஆபிரகாமை நோக்கி: நீ தனியே தனியே நிறுத்தின இந்த ஏழு பெண்ணாட்டுக்குட்டிகள் என்னத்திற்கு என்று கேட்டான்.
appozhudhu abimelekku aabiragaamai nokki: nee thaniyae thaniyae niruthina indha ezhu pennaattukkuttigal ennathirku endru kettaan.
அதற்கு அவன்: நான் இந்தத் துரவு தோண்டினதைக்குறித்து, நீர் சாட்சியாக இந்த ஏழு பெண்ணாட்டுக்குட்டிகளை என் கையில் வாங்கிக்கொள்ள வேண்டும் என்றான்.
adharku avan: naan indhath thuravu thondinadhaikkurithu, neer saatsiyaaga indha ezhu pennaattukkuttigalai en kaiyil vaangikkolla vendum endraan.
அவர்கள் இருவரும் அவ்விடத்தில் ஆணையிட்டுக்கொண்டபடியால், அந்த இடம் பெயர்செபா என்னப்பட்டது.
avargal iruvarum avvidathil aanaiyittukkondabadiyaal, andha idam peyarsebaa ennappattadhu.
அவர்கள் பெயர்செபாவிலே உடன்படிக்கை பண்ணிக்கொண்டபின் அபிமெலேக்கும், அவன் சேனாதிபதியாகிய பிகோலும் எழுந்து பெலிஸ்தருடைய தேசத்திற்குத் திரும்பிப்போனார்கள்.
avargal peyarsebaavilae udanbadikkai pannikkondabin abimelekkum, avan senaadhibadhiyaagiya pigolum ezhundhu pelistharudaiya thesathirkuth thirumbipponaargal.
ஆபிரகாம் பெயர்செபாவிலே ஒரு தோப்பை உண்டாக்கி, சதாகாலமுமுள்ள தேவனாகிய கர்த்தருடைய நாமத்தை அவ்விடத்தில் தொழுதுகொண்டான்.
aabiragaam peyarsebaavilae oru thoppai undaakki, sadhaagaalamumulla thevanaagiya kartharudaiya naamathai avvidathil thozhudhugondaan.
ஆபிரகாம் பெலிஸ்தருடைய தேசத்தில் அநேக நாள் தங்கியிருந்தான்.
aabiragaam pelistharudaiya thesathil anega naal thangiyirundhaan.