ஆதியாகமம் 1 Genesis 1 in Tamil and Tanglish

ஆதியிலே தேவன் வானத்தையும் பூமியையும் சிருஷ்டித்தார்.

aadhiyilae thevan vaanathaiyum poomiyaiyum sirushtithaar.

பூமியானது ஒழுங்கின்மையும் வெறுமையுமாய் இருந்தது; ஆழத்தின்மேல் இருள் இருந்தது; தேவ ஆவியானவர் ஜலத்தின்மேல் அசைவாடிக்கொண்டிருந்தார்.

poomiyaanadhu ozhunginmaiyum verumaiyumaay irundhadhu; aazhathinmel irul irundhadhu; theva aaviyaanavar jalathinmel asaivaadikkondirundhaar.

தேவன் வெளிச்சம் உண்டாகக்கடவது என்றார், வெளிச்சம் உண்டாயிற்று.

thevan velicham undaagakkadavadhu endraar, velicham undaayitru.

வெளிச்சம் நல்லது என்று தேவன் கண்டார்; வெளிச்சத்தையும் இருளையும் தேவன் வெவ்வேறாகப் பிரித்தார்.

velicham nalladhu endru thevan kandaar; velichathaiyum irulaiyum thevan vevveraagap pirithaar.

தேவன் வெளிச்சத்துக்குப் பகல் என்று பேரிட்டார், இருளுக்கு இரவு என்று பேரிட்டார்; சாயங்காலமும் விடியற்காலமுமாகி முதலாம் நாள் ஆயிற்று.

thevan velichathukkup pagal endru perittaar, irulukku iravu endru perittaar; saayangaalamum vidiyarkaalamumaagi mudhalaam naal aayitru.

பின்பு தேவன் ஜலத்தின் மத்தியில் ஆகாயவிரிவு உண்டாகக்கடவது என்றும், அது ஜலத்தினின்று ஜலத்தைப் பிரிக்கக்கடவது என்றும் சொன்னார்.

pinbu thevan jalathin mathiyil aagaayavirivu undaagakkadavadhu endrum, adhu jalathinindru jalathaip pirikkakkadavadhu endrum sonnaar.

தேவன் ஆகாய விரிவை உண்டு பண்ணி, ஆகாயவிரிவுக்குக் கீழே இருக்கிற ஜலத்திற்கும் ஆகாயவிரிவுக்கு மேலே இருக்கிற ஜலத்திற்கும் பிரிவுண்டாக்கினார்; அது அப்படியே ஆயிற்று.

thevan aagaaya virivai undu panni, aagaayavirivukkuk keezhae irukkira jalathirkum aagaayavirivukku melae irukkira jalathirkum pirivundaakkinaar; adhu appadiyae aayitru.

தேவன் ஆகாயவிரிவுக்கு வானம் என்று பேரிட்டார்; சாயங்காலமும் விடியற்காலமுமாகி இரண்டாம் நாள் ஆயிற்று.

thevan aagaayavirivukku vaanam endru perittaar; saayangaalamum vidiyarkaalamumaagi irandaam naal aayitru.

பின்பு தேவன் வானத்தின் கீழே இருக்கிற ஜலம் ஓரிடத்தில் சேரவும், வெட்டாந்தரை காணப்படவும் கடவது என்றார்; அது அப்படியே ஆயிற்று.

pinbu thevan vaanathin keezhae irukkira jalam oridathil seravum, vettaandharai kaanappadavum kadavadhu endraar; adhu appadiyae aayitru.

தேவன் வெட்டாந்தரைக்குப் பூமி என்றும், சேர்ந்த ஜலத்திற்குச் சமுத்திரம் என்றும் பேரிட்டார்; தேவன் அது நல்லது என்று கண்டார்.

thevan vettaandharaikkup poomi endrum, serndha jalathirkuch samuthiram endrum perittaar; thevan adhu nalladhu endru kandaar.

அப்பொழுது தேவன்: பூமியானது புல்லையும், விதையைப் பிறப்பிக்கும் பூண்டுகளையும், பூமியின்மேல் தங்களில் தங்கள் விதையையுடைய கனிகளைத் தங்கள் தங்கள் ஜாதியின்படியே கொடுக்கும் கனிவிருட்சங்களையும் முளைப்பிக்கக்கடவது என்றார்; அது அப்படியே ஆயிற்று.

appozhudhu thevan: poomiyaanadhu pullaiyum, vidhaiyaip pirappikkum poondugalaiyum, poomiyinmel thangalil thangal vidhaiyaiyudaiya kanigalaith thangal thangal jaadhiyinbadiyae kodukkum kanivirutsangalaiyum mulaippikkakkadavadhu endraar; adhu appadiyae aayitru.

பூமியானது புல்லையும், தங்கள் ஜாதியின்படியே விதையைப் பிறப்பிக்கும் பூண்டுகளையும் தங்கள் தங்கள் ஜாதியின்படியே தங்களில் தங்கள் விதையையுடைய கனிகளைக் கொடுக்கும் விருட்சங்களையும் முளைப்பித்தது; தேவன் அது நல்லது என்று கண்டார்.

poomiyaanadhu pullaiyum, thangal jaadhiyinbadiyae vidhaiyaip pirappikkum poondugalaiyum thangal thangal jaadhiyinbadiyae thangalil thangal vidhaiyaiyudaiya kanigalaik kodukkum virutsangalaiyum mulaippithadhu; thevan adhu nalladhu endru kandaar.

சாயங்காலமும் விடியற்காலமுமாகி மூன்றாம் நாள் ஆயிற்று.

saayangaalamum vidiyarkaalamumaagi moondraam naal aayitru.

பின்பு தேவன் பகலுக்கும் இரவுக்கும் வித்தியாசம் உண்டாகத்தக்கதாக வானம் என்கிற ஆகாய விரிவிலே சுடர்கள் உண்டாகக்கடவது, அவைகள் அடையாளங்களுக்காகவும் காலங்களையும் நாட்களையும் வருஷங்களையும் குறிக்கிறதற்காகவும் இருக்கக்கடவது என்றார்.

pinbu thevan pagalukkum iravukkum vithiyaasam undaagathakkadhaaga vaanam engira aagaaya virivilae sudargal undaagakkadavadhu, avaigal adaiyaalangalukkaagavum kaalangalaiyum naatkalaiyum varushangalaiyum kurikkiradharkaagavum irukkakkadavadhu endraar.

அவைகள் பூமியின்மேல் பிரகாசிக்கும்படிக்கு வானம் என்கிற ஆகாய விரிவிலே சுடர்களாயிருக்கக்கடவது என்றார்; அது அப்படியே ஆயிற்று.

avaigal poomiyinmel piragaasikkumbadikku vaanam engira aagaaya virivilae sudargalaayirukkakkadavadhu endraar; adhu appadiyae aayitru.

தேவன் பகலை ஆளப் பெரிய சுடரும் இரவை ஆளச் சிறிய சுடரும் ஆகிய இரண்டு மகத்தான சுடர்களையும் நட்சத்திரங்களையும் உண்டாக்கினார்.

thevan pagalai aalap periya sudarum iravai aalach siriya sudarum aagiya irandu magathaana sudargalaiyum natsathirangalaiyum undaakkinaar.

அவைகள் பூமியின்மேல் பிரகாசிக்கவும்,

avaigal poomiyinmel piragaasikkavum,

பகலையும் இரவையும் ஆளவும், வெளிச்சத்துக்கும் இருளுக்கும் வித்தியாசம் உண்டாக்கவும், தேவன் அவைகளை வானம் என்கிற ஆகாய விரிவிலே வைத்தார்; தேவன் அது நல்லது என்று கண்டார்.

pagalaiyum iravaiyum aalavum, velichathukkum irulukkum vithiyaasam undaakkavum, thevan avaigalai vaanam engira aagaaya virivilae vaithaar; thevan adhu nalladhu endru kandaar.

சாயங்காலமும் விடியற்காலமுமாகி நாலாம் நாள் ஆயிற்று.

saayangaalamum vidiyarkaalamumaagi naalaam naal aayitru.

பின்பு தேவன்: நீந்தும் ஜீவஜந்துக்களையும், பூமியின்மேல் வானம் என்கிற ஆகாயவிரிவிலே பறக்கும் பறவைகளையும், ஜலமானது திரளாய் ஜநிப்பிக்கக்கடவது என்றார்.

pinbu thevan: neendhum jeevajandhukkalaiyum, poomiyinmel vaanam engira aagaayavirivilae parakkum paravaigalaiyum, jalamaanadhu thiralaay janippikkakkadavadhu endraar.

தேவன், மகா மச்சங்களையும் ஜலத்தில் தங்கள் தங்கள் ஜாதியின்படியே திரளாய் ஜநிப்பிக்கப்பட்ட சகலவித நீர் வாழும் ஜந்துக்களையும் சிறகுள்ள ஜாதி ஜாதியான சகலவிதப்பட்சிகளையும் சிருஷ்டித்தார்; தேவன் அது நல்லது என்று கண்டார்.

thevan, magaa machangalaiyum jalathil thangal thangal jaadhiyinbadiyae thiralaay janippikkappatta sagalavidha neer vaazhum jandhukkalaiyum siragulla jaadhi jaadhiyaana sagalavidhappatsigalaiyum sirushtithaar; thevan adhu nalladhu endru kandaar.

தேவன் அவைகளை ஆசீர்வதித்து, நீங்கள் பலுகிப் பெருகி, சமுத்திர ஜலத்தை நிரப்புங்கள் என்றும், பறவைகள் பூமியில் பெருகக்கடவது என்றும் சொன்னார்.

thevan avaigalai aaseervadhithu, neengal palugip perugi, samuthira jalathai nirappungal endrum, paravaigal poomiyil perugakkadavadhu endrum sonnaar.

சாயங்காலமும் விடியற்காலமுமாகி ஐந்தாம் நாள் ஆயிற்று.

saayangaalamum vidiyarkaalamumaagi aindhaam naal aayitru.

பின்பு தேவன்: பூமியானது ஜாதிஜாதியான ஜீவஜந்துக்களாகிய நாட்டு மிருகங்களையும், ஊரும் பிராணிகளையும், காட்டு மிருகங்களையும் ஜாதிஜாதியாகப் பிறப்பிக்கக்கடவது என்றார்; அது அப்படியே ஆயிற்று.

pinbu thevan: poomiyaanadhu jaadhijaadhiyaana jeevajandhukkalaagiya naattu mirugangalaiyum, oorum piraanigalaiyum, kaattu mirugangalaiyum jaadhijaadhiyaagap pirappikkakkadavadhu endraar; adhu appadiyae aayitru.

தேவன் பூமியிலுள்ள ஜாதிஜாதியான காட்டு மிருகங்களையும் ஜாதிஜாதியான நாட்டு மிருகங்களையும், பூமியில் ஊரும் பிராணிகள் எல்லாவற்றையும் உண்டாக்கினார்; தேவன் அது நல்லது என்று கண்டார்.

thevan poomiyilulla jaadhijaadhiyaana kaattu mirugangalaiyum jaadhijaadhiyaana naattu mirugangalaiyum, poomiyil oorum piraanigal ellaavatraiyum undaakkinaar; thevan adhu nalladhu endru kandaar.

பின்பு தேவன்: நமது சாயலாகவும் நமது ரூபத்தின்படியேயும் மனுஷனை உண்டாக்குவோமாக; அவர்கள் சமுத்திரத்தின் மச்சங்களையும், ஆகாயத்துப் பறவைகளையும், மிருகஜீவன்களையும், பூமியனைத்தையும், பூமியின்மேல் ஊரும் சகலப் பிராணிகளையும் ஆளக்கடவர்கள் என்றார்.

pinbu thevan: namadhu saayalaagavum namadhu roobathinbadiyeyum manushanai undaakkuvomaaga; avargal samuthirathin machangalaiyum, aagaayathup paravaigalaiyum, mirugajeevangalaiyum, poomiyanaithaiyum, poomiyinmel oorum sagalap piraanigalaiyum aalakkadavargal endraar.

தேவன் தம்முடைய சாயலாக மனுஷனைச் சிருஷ்டித்தார், அவனைத் தேவசாயலாகவே சிருஷ்டித்தார், ஆணும் பெண்ணுமாக அவர்களைச் சிருஷ்டித்தார்.

thevan thammudaiya saayalaaga manushanaich sirushtithaar, avanaith thevasaayalaagavae sirushtithaar, aanum pennumaaga avargalaich sirushtithaar.

பின்பு தேவன் அவர்களை நோக்கி: நீங்கள் பலுகிப்பெருகி, பூமியை நிரப்பி, அதைக் கீழ்ப்படுத்தி, சமுத்திரத்தின் மச்சங்களையும் ஆகாயத்துப் பறவைகளையும், பூமியின்மேல் நடமாடுகிற சகல ஜீவஜந்துக்களையும் ஆண்டுகொள்ளுங்கள் என்று சொல்லி அவர்களை ஆசீர்வதித்தார்.

pinbu thevan avargalai nokki: neengal palugipperugi, poomiyai nirappi, adhaik keezhppaduthi, samuthirathin machangalaiyum aagaayathup paravaigalaiyum, poomiyinmel nadamaadugira sagala jeevajandhukkalaiyum aandugollungal endru solli avargalai aaseervadhithaar.

பின்னும் தேவன்: இதோ, பூமியின்மேல் எங்கும் விதைதரும் சகலவிதப் பூண்டுகளையும், விதைதரும் கனிமரங்களாகிய சகலவித விருட்சங்களையும் உங்களுக்குக் கொடுத்தேன், அவைகள் உங்களுக்கு ஆகாரமாயிருக்கக்கடவது;

pinnum thevan: idho, poomiyinmel engum vidhaidharum sagalavidhap poondugalaiyum, vidhaidharum kanimarangalaagiya sagalavidha virutsangalaiyum ungalukkuk koduthen, avaigal ungalukku aagaaramaayirukkakkadavadhu;

பூமியிலுள்ள சகல மிருகஜீவன்களுக்கும், ஆகாயத்திலுள்ள சகல பறவைகளுக்கும், பூமியின்மேல் ஊரும் பிராணிகள் எல்லாவற்றிற்கும் பசுமையான சகல பூண்டுகளையும் ஆகாரமாகக் கொடுத்தேன் என்றார்; அது அப்படியே ஆயிற்று.

poomiyilulla sagala mirugajeevangalukkum, aagaayathilulla sagala paravaigalukkum, poomiyinmel oorum piraanigal ellaavatrirkum pasumaiyaana sagala poondugalaiyum aagaaramaagak koduthen endraar; adhu appadiyae aayitru.

அப்பொழுது தேவன் தாம் உண்டாக்கின எல்லாவற்றையும் பார்த்தார், அது மிகவும் நன்றாயிருந்தது; சாயங்காலமும் விடியற்காலமுமாகி ஆறாம் நாள் ஆயிற்று.

appozhudhu thevan thaam undaakkina ellaavatraiyum paarthaar, adhu migavum nandraayirundhadhu; saayangaalamum vidiyarkaalamumaagi aaraam naal aayitru.