Ezekiel 5 · 17 verses
பின்னும் அவர்: மனுபுத்திரனே, சவரகன் கத்தியாகிய கருக்கான கத்தியை வாங்கி, அதினால் உன் தலையையும் உன் தாடியையும் சிரைத்துக்கொண்டு, பின்பு நிறுக்கும் தராசை எடுத்து, அந்த மயிரைப் பங்கிடக்கடவாய்.
pinnum avar: manubuthiranae, savaragan kathiyaagiya karukkaana kathiyai vaangi, adhinaal un thalaiyaiyum un thaadiyaiyum siraithukkondu, pinbu nirukkum tharaasai eduthu, andha mayiraip pangidakkadavaay.
மூன்றில் ஒரு பங்கை எடுத்து முற்றிக்கைபோடும் நாட்கள் முடிகிறபோது நகரத்தின் நடுவிலே அக்கினியால் சுட்டெரித்து, மூன்றில் ஒரு பங்கை எடுத்து, அதைச் சுற்றிலும் கத்தியாலே வெட்டி, மூன்றில் ஒரு பங்கை எடுத்துக் காற்றிலே தூற்றக்கடவாய்; அவைகளின் பின்னாக நான் பட்டயத்தை உருவுவேன்.
moondril oru pangai eduthu mutrikkaibodum naatkal mudigirabodhu nagarathin naduvilae akkiniyaal sutterithu, moondril oru pangai eduthu, adhaich sutrilum kathiyaalae vetti, moondril oru pangai eduthuk kaatrilae thootrakkadavaay; avaigalin pinnaaga naan pattayathai uruvuven.
அதில் கொஞ்சம்மாத்திரம் எடுத்து, அதை உன் வஸ்திரத்தோரங்களில் முடிந்துவைப்பாயாக.
adhil konjammaathiram eduthu, adhai un vasthirathorangalil mudindhuvaippaayaaga.
பின்னும் அதில் கொஞ்சம் எடுத்து, அதைத் தீயின் நடுவில் எறிந்து, அதை அக்கினியால் சுட்டெரிப்பாயாக; அதிலிருந்து இஸ்ரவேல் வம்சத்தார் அனைவருக்கும் விரோதமாக அக்கினி புறப்படும்.
pinnum adhil konjam eduthu, adhaith theeyin naduvil erindhu, adhai akkiniyaal sutterippaayaaga; adhilirundhu isravel vamsathaar anaivarukkum virodhamaaga akkini purappadum.
கர்த்தராகிய ஆண்டவர் சொல்லுகிறது என்னவென்றால், இதுவே எருசலேம், புறஜாதிகளின் நடுவிலே நான் அதை வைத்தேன், அதைச் சுற்றிலும் தேசங்கள் இருக்கிறது.
kartharaagiya aandavar sollugiradhu ennavendraal, idhuvae erusalem, purajaadhigalin naduvilae naan adhai vaithen, adhaich sutrilum thesangal irukkiradhu.
அது புறஜாதிகளைப்பார்க்கிலும் என் நியாயங்களையும் தன்னைச் சுற்றிலும் இருக்கிற தேசங்களைப்பார்க்கிலும் என் கட்டளைகளையும் அக்கிரமமாக மாற்றிப்போட்டது; அவர்கள் என் நியாயங்களை வெறுத்து, என் கட்டளைகளில் நடவாமற் போனார்கள்.
adhu purajaadhigalaippaarkkilum en niyaayangalaiyum thannaich sutrilum irukkira thesangalaippaarkkilum en kattalaigalaiyum akkiramamaaga maatrippottadhu; avargal en niyaayangalai veruthu, en kattalaigalil nadavaamar ponaargal.
ஆகையால் கர்த்தராகிய ஆண்டவர் சொல்லுகிறது என்னவென்றால், உங்களைச் சுற்றிலும் இருக்கிற புறஜாதிகளைப்பார்க்கிலும் அதிகரிக்கிறவர்களாகிய நீங்கள் என் கட்டளைகளிலே நடவாமலும், என் நியாயங்களின்படி செய்யாமலும், உங்களைச் சுற்றிலும் இருக்கிற புறஜாதிகளுடைய நீதிநியாயங்களின்படியாவது நடவாமலும் போனபடியினாலே,
aagaiyaal kartharaagiya aandavar sollugiradhu ennavendraal, ungalaich sutrilum irukkira purajaadhigalaippaarkkilum adhigarikkiravargalaagiya neengal en kattalaigalilae nadavaamalum, en niyaayangalinbadi seyyaamalum, ungalaich sutrilum irukkira purajaadhigaludaiya needhiniyaayangalinbadiyaavadhu nadavaamalum ponabadiyinaalae,
இதோ, நான், நானே உனக்கு விரோதமாக வந்து, புறஜாதிகளுடைய கண்களுக்கு முன்பாக உன் நடுவிலே நீதி செலுத்தி,
idho, naan, naanae unakku virodhamaaga vandhu, purajaadhigaludaiya kangalukku munbaaga un naduvilae needhi seluthi,
நான் முன்பு செய்யாததும் இனிச்செய்யாதிருப்பதுமானவிதமாய் உனக்கு உன் எல்லா அருவருப்புகளினிமித்தமும் செய்வேன்.
naan munbu seyyaadhadhum inicheyyaadhiruppadhumaanavidhamaay unakku un ellaa aruvaruppugalinimithamum seyven.
ஆதலால் உன் நடுவிலே பிதாக்கள் பிள்ளைகளைத் தின்பார்கள்; பிள்ளைகள் பிதாக்களைத் தின்பார்கள்; நான் உன்னில் நீதிசெலுத்தி உன்னில் மீதியாயிருப்பவர்களையெல்லாம் சகல திசைகளிலும் சிதறிப்போகப்பண்ணுவேன் என்று கர்த்தராகிய ஆண்டவர் சொல்லுகிறார்.
aadhalaal un naduvilae pidhaakkal pillaigalaith thinbaargal; pillaigal pidhaakkalaith thinbaargal; naan unnil needhiseluthi unnil meedhiyaayiruppavargalaiyellaam sagala thisaigalilum sidharippogappannuven endru kartharaagiya aandavar sollugiraar.
ஆதலால், சீயென்றிகழப்படத்தக்கதும் அருவருக்கப்படத்தக்கதுமான உன் கிரியைகளால் நீ என் பரிசுத்த ஸ்தலத்தைத் தீட்டுப்படுத்தினபடியால் என் கண் உன்னைத் தப்பவிடாது, நான் உன்னைக் குறுகிப்போகப்பண்ணுவேன், நான் இரங்கமாட்டேன், இதை என் ஜீவனைக் கொண்டு சொல்லுகிறேன் என்று கர்த்தராகிய ஆண்டவர் உரைக்கிறார்.
aadhalaal, seeyendrigazhappadathakkadhum aruvarukkappadathakkadhumaana un kiriyaigalaal nee en parisutha sthalathaith theettuppaduthinabadiyaal en kan unnaith thappavidaadhu, naan unnaik kurugippogappannuven, naan irangamaatten, idhai en jeevanaik kondu sollugiren endru kartharaagiya aandavar uraikkiraar.
உன்னிலே மூன்றில் ஒரு பங்கு கொள்ளைநோயால் சாவார்கள், பஞ்சத்தாலும் உன் நடுவிலே மடிந்துபோவார்கள்; மூன்றில் ஒரு பங்கு உன்னைச் சுற்றிலும் இருக்கிற பட்டயத்தால் வெட்டுண்டு விழுவார்கள்; மூன்றில் ஒரு பங்கை நான் சகல திசைகளிலும் சிதறிப்போகப்பண்ணி, அவர்கள் பின்னே பட்டயத்தை உருவுவேன்.
unnilae moondril oru pangu kollainoyaal saavaargal, panjathaalum un naduvilae madindhubovaargal; moondril oru pangu unnaich sutrilum irukkira pattayathaal vettundu vizhuvaargal; moondril oru pangai naan sagala thisaigalilum sidharippogappanni, avargal pinnae pattayathai uruvuven.
இப்படி என் கோபம் நிறைவேறும்; இப்படி நான் என் உக்கிரத்தை அவர்கள்மேல் தங்கப்பண்ணுகிறதினால் என்னை ஆற்றிக்கொள்வேன்; நான் என் உக்கிரத்தை அவர்களில் நிறைவேற்றும்போது, கர்த்தராகிய நான் என் வைராக்கியத்திலே இதைப் பேசினேன் என்று அறிவார்கள்.
ippadi en kobam niraiverum; ippadi naan en ukkirathai avargalmel thangappannugiradhinaal ennai aatrikkolven; naan en ukkirathai avargalil niraivetrumbodhu, kartharaagiya naan en vairaakkiyathilae idhaip pesinen endru arivaargal.
கடந்துபோகிற யாவருடைய கண்களுக்கு முன்பாகவும் உன் சுற்றுப்புறத்தாராகிய ஜாதிகளுக்குள்ளே நான் உன்னைப் பாழும் நிந்தையுமாக்குவேன்.
kadandhubogira yaavarudaiya kangalukku munbaagavum un sutruppurathaaraagiya jaadhigalukkullae naan unnaip paazhum nindhaiyumaakkuven.
நான் கோபத்தாலும் உக்கிரத்தாலும் கொடிய தண்டனைகளாலும், உன்னில் நீதிசெலுத்தும்போது, உன் சுற்றுப்புறத்தாராகிய ஜாதிகளுக்கு அது நிந்தையும் துர்க்கீர்த்தியும் எச்சரிப்பும் பிரமிப்புமாய் இருக்கும்; கர்த்தராகிய நான் இதைச் சொன்னேன்.
naan kobathaalum ukkirathaalum kodiya thandanaigalaalum, unnil needhiseluthumbodhu, un sutruppurathaaraagiya jaadhigalukku adhu nindhaiyum thurkkeerthiyum echarippum piramippumaay irukkum; kartharaagiya naan idhaich sonnen.
உங்களை அழிப்பதற்கு நான் அனுப்பும் அழிவுக்கேதுவான பஞ்சத்தின் கொடிய அம்புகளை நான் அவர்களுக்குள்ளே எய்யும்போது, நான் பஞ்சத்தை உங்கள்மேல் அதிகரிக்கப்பண்ணி, உங்கள் அப்பம் என்னும் ஆதரவுகோலை முறித்துப்போடுவேன்.
ungalai azhippadharku naan anuppum azhivukkedhuvaana panjathin kodiya ambugalai naan avargalukkullae eyyumbodhu, naan panjathai ungalmel adhigarikkappanni, ungal appam ennum aadharavugolai murithuppoduven.
பஞ்சத்தையும், உன்னைப் பிள்ளையில்லாமற்போகப்பண்ணும் துஷ்டமிருகங்களையும் உங்களுக்கு விரோதமாக அனுப்புவேன்; கொள்ளைநோயும் இரத்தஞ்சிந்துதலும் உன்னில் சுற்றித்திரியும்; பட்டயத்தை நான் உன்மேல் வரப்பண்ணுவேன்; கர்த்தராகிய நான் இதைச் சொன்னேன் என்றார்.
panjathaiyum, unnaip pillaiyillaamarpogappannum thushtamirugangalaiyum ungalukku virodhamaaga anuppuven; kollainoyum irathanjindhudhalum unnil sutrithiriyum; pattayathai naan unmel varappannuven; kartharaagiya naan idhaich sonnen endraar.
