ஆமோஸ் 8 Amos 8 in Tamil and Tanglish

பின்பு கர்த்தராகிய ஆண்டவர் எனக்குக் காண்பித்ததாவது: இதோ, பழுத்த பழங்களுள்ள ஒரு கூடை இருந்தது.

pinbu kartharaagiya aandavar enakkuk kaanbithadhaavadhu: idho, pazhutha pazhangalulla oru koodai irundhadhu.

அவர்: ஆமோசே, நீ என்னத்தைக் காண்கிறாய் என்று கேட்டார்? பழுத்த பழங்களுள்ள ஒரு கூடையைக் காண்கிறேன் என்றேன். அப்பொழுது கர்த்தர் என்னை நோக்கி: என் ஜனமாகிய இஸ்ரவேலுக்கு முடிவுகாலம் வந்தது; இனி அவர்களை மன்னிக்கமாட்டேன்.

avar: aamosae, nee ennathaik kaangiraay endru kettaar? pazhutha pazhangalulla oru koodaiyaik kaangiren endren. appozhudhu karthar ennai nokki: en janamaagiya isravelukku mudivugaalam vandhadhu; ini avargalai mannikkamaatten.

அந்நாளிலே தேவாலயப்பாட்டுகள் அலறுதலாக மாறும்; எல்லா இடத்திலும் திரளான பிரேதங்கள் புலம்பலில்லாமல் எறிந்துவிடப்படும் என்று கர்த்தராகிய ஆண்டவர் சொல்லுகிறார்.

annaalilae thevaalayappaattugal alarudhalaaga maarum; ellaa idathilum thiralaana piredhangal pulambalillaamal erindhuvidappadum endru kartharaagiya aandavar sollugiraar.

தேசத்தில் சிறுமைப்பட்டவர்களை ஒழியப்பண்ண, எளியவர்களை விழுங்கி,

thesathil sirumaippattavargalai ozhiyappanna, eliyavargalai vizhungi,

நாங்கள் மரக்காலைக் குறைத்து, சேக்கல் நிறையை அதிகமாக்கி, கள்ளத்தராசினால் வஞ்சித்து, தரித்திரரைப் பணத்துக்கும், எளியவர்களை ஒருஜோடு பாதரட்சைக்கும் கொள்ளும்படிக்கும், தானியத்தின் பதரை விற்கும்படிக்கும்,

naangal marakkaalaik kuraithu, sekkal niraiyai adhigamaakki, kallatharaasinaal vanjithu, tharithiraraip panathukkum, eliyavargalai orujodu paadharatsaikkum kollumbadikkum, thaaniyathin padharai virkumbadikkum,

அவர் வானத்தில் தமது மேலறைகளைக் கட்டி, பூமியில் தமது கீழறைகளை அஸ்திபாரப்படுத்தி, சமுத்திரத்தின் தண்ணீர்களை வரவழைத்து, அவைகளைப் பூமியினுடைய விசாலத்தின்மேல் ஊற்றுகிறவர்; கர்த்தர் என்பது அவருடைய நாமம்.

avar vaanathil thamadhu melaraigalaik katti, poomiyil thamadhu keezharaigalai asthibaarappaduthi, samuthirathin thanneergalai varavazhaithu, avaigalaip poomiyinudaiya visaalathinmel ootrugiravar; karthar enbadhu avarudaiya naamam.

அவர்கள் செய்கைகளையெல்லாம் நான் ஒருபோதும் மறப்பதில்லையென்று கர்த்தர் யாக்கோபுடைய மகிமையின்பேரில் ஆணையிட்டார்.

avargal seygaigalaiyellaam naan orubodhum marappadhillaiyendru karthar yaakkobudaiya magimaiyinberil aanaiyittaar.

இதோ, கர்த்தராகிய ஆண்டவரின் கண்கள் பாவமுள்ள ராஜ்யத்துக்கு விரோதமாக வைக்கப்பட்டிருக்கிறது; அதைப் பூமியின்மேல் இராதபடிக்கு அழித்துப்போடுவேன்; ஆகிலும் யாக்கோபின் வம்சத்தை முழுவதும் அழிக்கமாட்டேன் என்று கர்த்தர் சொல்லுகிறார்.

idho, kartharaagiya aandavarin kangal paavamulla raajyathukku virodhamaaga vaikkappattirukkiradhu; adhaip poomiyinmel iraadhabadikku azhithuppoduven; aagilum yaakkobin vamsathai muzhuvadhum azhikkamaatten endru karthar sollugiraar.

அந்நாளிலே நான் மத்தியானத்திலே சூரியனை அஸ்தமிக்கப்பண்ணி பட்டப்பகலிலே தேசத்தை அந்தகாரப்படுத்தி,

annaalilae naan mathiyaanathilae sooriyanai asthamikkappanni pattappagalilae thesathai andhagaarappaduthi,

உங்கள் பண்டிகைகளைத் துக்கிப்பாகவும், உங்கள் பாட்டுகளையெல்லாம் புலம்பலாகவும் மாறப்பண்ணி, சகல அரைகளிலும் இரட்டையும், சகல தலைகளிலும் மொட்டையையும் வருவித்து அவர்களுடைய துக்கிப்பை ஒரே பிள்ளைக்காகத் துக்கிக்கிற துக்கிப்புக்குச் சமானமாக்கி, அவர்களுடைய முடிவைக் கசப்பான நாளாக்குவேன் என்று கர்த்தராகிய ஆண்டவர் சொல்லுகிறார்.

ungal pandigaigalaith thukkippaagavum, ungal paattugalaiyellaam pulambalaagavum maarappanni, sagala araigalilum irattaiyum, sagala thalaigalilum mottaiyaiyum varuvithu avargaludaiya thukkippai orae pillaikkaagath thukkikkira thukkippukkuch samaanamaakki, avargaludaiya mudivaik kasappaana naalaakkuven endru kartharaagiya aandavar sollugiraar.

இதோ, நான் தேசத்தின்மேல் பஞ்சத்தை அனுப்பும் நாட்கள் வரும்; ஆகாரக் குறைவினால் உண்டாகிய பஞ்சமல்ல, ஜலக்குறைவினால் உண்டாகிய தாகமுமல்ல, கர்த்தருடைய வசனம் கேட்கக் கிடையாத பஞ்சத்தை அனுப்புவேன் என்று கர்த்தராகிய ஆண்டவர் சொல்லுகிறார்.

idho, naan thesathinmel panjathai anuppum naatkal varum; aagaarak kuraivinaal undaagiya panjamalla, jalakkuraivinaal undaagiya thaagamumalla, kartharudaiya vasanam ketkak kidaiyaadha panjathai anuppuven endru kartharaagiya aandavar sollugiraar.

அப்பொழுது அவர்கள் கர்த்தருடைய வசனத்தைத் தேட ஒரு சமுத்திரந்தொடங்கி மறு சமுத்திரமட்டும், வடதிசைதொடங்கிக் கீழ்த்திசைமட்டும் அலைந்து திரிந்தும் அதைக் கண்டடையாமற் போவார்கள்.

appozhudhu avargal kartharudaiya vasanathaith theda oru samuthirandhodangi maru samuthiramattum, vadadhisaidhodangik keezhthisaimattum alaindhu thirindhum adhaik kandadaiyaamar povaargal.

அந்நாளிலே செளந்தரியமுள்ள கன்னிகைகளும் வாலிபரும் தாகத்தினால் சோர்ந்துபோவார்கள்.

annaalilae selandhariyamulla kannigaigalum vaalibarum thaagathinaal sorndhubovaargal.

தாணே! உன் தேவனுடைய ஜீவனைக்கொண்டும், பெயெர்செபா மார்க்கத்தின் தேவனுடைய ஜீவனைக்கொண்டும் என்று சொல்லி, சமாரியாவின் தோஷத்தின்மேல் ஆணையிடுகிறவர்கள் விழுவார்கள்; இனி ஒருபோதும் எழுந்திருக்கமாட்டார்கள் என்றார்.

thaanae! un thevanudaiya jeevanaikkondum, peyersebaa maarkkathin thevanudaiya jeevanaikkondum endru solli, samaariyaavin thoshathinmel aanaiyidugiravargal vizhuvaargal; ini orubodhum ezhundhirukkamaattaargal endraar.