2 இராஜாக்கள் 6 2 Kings 6 in Tamil and Tanglish

தீர்க்கதரிசிகளின் புத்திரர் எலிசாவை நோக்கி: இதோ, நாங்கள் உம்முடன் குடியிருக்கிற இந்த இடம் எங்களுக்கு நெருக்கமாய் இருக்கிறது.

theerkkadharisigalin puthirar elisaavai nokki: idho, naangal ummudan kudiyirukkira indha idam engalukku nerukkamaay irukkiradhu.

நாங்கள் யோர்தான்மட்டும் போய் அவ்விடத்தில் ஒவ்வொருவர் ஒவ்வொரு உத்திரத்தை வெட்டி, குடியிருக்க அங்கே எங்களுக்கு ஒரு இடத்தை உண்டாக்குவோம் என்றார்கள். அதற்கு அவன்: போங்கள் என்றான்.

naangal yordhaanmattum poy avvidathil ovvoruvar ovvoru uthirathai vetti, kudiyirukka angae engalukku oru idathai undaakkuvom endraargal. adharku avan: pongal endraan.

அவர்களில் ஒருவன்: நீர் தயவுசெய்து உமது அடியாரோடேகூட வரவேண்டும் என்றான். அதற்கு அவன்: நான் வருகிறேன் என்று சொல்லி,

avargalil oruvan: neer thayavuseydhu umadhu adiyaarodegooda varavendum endraan. adharku avan: naan varugiren endru solli,

அவர்களோடேகூடப் போனான்; அவர்கள் யோர்தான் நதியருகே வந்த போது மரங்களை வெட்டினார்கள்.

avargalodegoodap ponaan; avargal yordhaan nadhiyarugae vandha podhu marangalai vettinaargal.

ஒருவன் ஒரு உத்திரத்தை வெட்டி விழுத்துகையில் கோடரி தண்ணீரில் விழுந்தது; அவன்: ஐயோ என் ஆண்டவனே, அது இரவலாக வாங்கப்பட்டதே என்று கூவினான்.

oruvan oru uthirathai vetti vizhuthugaiyil kodari thanneeril vizhundhadhu; avan: aiyo en aandavanae, adhu iravalaaga vaangappattadhae endru koovinaan.

தேவனுடைய மனுஷன் அது எங்கே விழுந்தது என்று கேட்டான்; அவன் அந்த இடத்தைக் காண்பித்தபோது, ஒரு கொம்பை வெட்டி, அதை அங்கே எறிந்து, அந்த இரும்பை மிதக்கப்பண்ணி,

thevanudaiya manushan adhu engae vizhundhadhu endru kettaan; avan andha idathaik kaanbithabodhu, oru kombai vetti, adhai angae erindhu, andha irumbai midhakkappanni,

அதை எடுத்துக்கொள் என்றான்; அப்படியே அவன் தன் கையை நீட்டி அதை எடுத்துக்கொண்டான்.

adhai eduthukkol endraan; appadiyae avan than kaiyai neetti adhai eduthukkondaan.

அக்காலத்தில் சீரியாவின் ராஜா இஸ்ரவேலுக்கு விரோதமாய் யுத்தம் பண்ணி, இன்ன இன்ன ஸ்தலத்திலே பாளயமிறங்குவேன் என்று தன் ஊழியக்காரரோடே ஆலோசனைபண்ணினான்.

akkaalathil seeriyaavin raajaa isravelukku virodhamaay yutham panni, inna inna sthalathilae paalayamiranguven endru than oozhiyakkaararodae aalosanaibanninaan.

ஆகிலும் தேவனுடைய மனுஷன் இஸ்ரவேலின் ராஜாவினிடத்தில் ஆள் அனுப்பி: இன்ன இடத்துக்குப் போகாதபடிக்கு எச்சரிக்கையாயிரும்; சீரியர் அங்கே இறங்குவார்கள் என்று சொல்லச் சொன்னான்.

aagilum thevanudaiya manushan isravelin raajaavinidathil aal anuppi: inna idathukkup pogaadhabadikku echarikkaiyaayirum; seeriyar angae iranguvaargal endru sollach sonnaan.

அப்பொழுது இஸ்ரவேலின் ராஜா தேவனுடைய மனுஷன் தன்னை எச்சரித்து, தனக்குக் குறித்துச்சொன்ன ஸ்தலத்திற்கு மனுஷரை அனுப்பிப்பார்த்து எச்சரிக்கையாயிருந்து, இப்படி அநேகந்தரம் தன்னைக் காத்துக்கொண்டான்.

appozhudhu isravelin raajaa thevanudaiya manushan thannai echarithu, thanakkuk kurithuchonna sthalathirku manusharai anuppippaarthu echarikkaiyaayirundhu, ippadi anegandharam thannaik kaathukkondaan.

இந்தக் காரியத்தினிமித்தம் சீரிய ராஜாவின் இருதயம் குழம்பி, அவன் தன் ஊழியக்காரரை அழைத்து: நம்முடையவர்களில் இஸ்ரவேலின் ராஜாவுக்கு உளவாயிருக்கிறவன் யார் என்று நீங்கள் எனக்கு அறிவிக்கமாட்டீர்களா என்று கேட்டான்.

indhak kaariyathinimitham seeriya raajaavin irudhayam kuzhambi, avan than oozhiyakkaararai azhaithu: nammudaiyavargalil isravelin raajaavukku ulavaayirukkiravan yaar endru neengal enakku arivikkamaatteergalaa endru kettaan.

அப்பொழுது அவன் ஊழியக்காரரில் ஒருவன்: அப்படியில்லை; என் ஆண்டவனாகிய ராஜாவே, நீர் உம்முடைய பள்ளி அறையிலே பேசுகிற வார்த்தைகளையும் இஸ்ரவேலிருக்கிற தீர்க்கதரிசியாகிய எலிசா இஸ்ரவேலின் ராஜாவுக்கு அறிவிப்பான் என்றான்.

appozhudhu avan oozhiyakkaararil oruvan: appadiyillai; en aandavanaagiya raajaavae, neer ummudaiya palli araiyilae pesugira vaarthaigalaiyum isravelirukkira theerkkadharisiyaagiya elisaa isravelin raajaavukku arivippaan endraan.

அப்பொழுது அவன்: நான் மனுஷரை அனுப்பி அவனைப் பிடிக்கும்படி, நீங்கள் போய் அவன் எங்கே இருக்கிறான் என்று பாருங்கள் என்றான்; அவன் தோத்தானில் இருக்கிறான் என்று அவனுக்கு அறிவிக்கப்பட்டது.

appozhudhu avan: naan manusharai anuppi avanaip pidikkumbadi, neengal poy avan engae irukkiraan endru paarungal endraan; avan thothaanil irukkiraan endru avanukku arivikkappattadhu.

அப்பொழுது அவன் அங்கே குதிரைகளையும் இரதங்களையும் பலத்த இராணுவத்தையும் அனுப்பினான்; அவர்கள் இராக்காலத்திலே வந்து பட்டணத்தை வளைந்துகொண்டார்கள்.

appozhudhu avan angae kudhiraigalaiyum iradhangalaiyum palatha iraanuvathaiyum anuppinaan; avargal iraakkaalathilae vandhu pattanathai valaindhugondaargal.

தேவனுடைய மனுஷனின் வேலைக்காரன் அதிகாலமே எழுந்து வெளியே புறப்படுகையில், இதோ, இராணுவமும் குதிரைகளும் இரதங்களும் பட்டணத்தைச் சுற்றிக் கொண்டிருக்கக் கண்டான்; அப்பொழுது வேலைக்காரன் அவனை நோக்கி: ஐயோ, என் ஆண்டவனே, என்னசெய்வோம் என்றான்.

thevanudaiya manushanin velaikkaaran adhigaalamae ezhundhu veliyae purappadugaiyil, idho, iraanuvamum kudhiraigalum iradhangalum pattanathaich sutrik kondirukkak kandaan; appozhudhu velaikkaaran avanai nokki: aiyo, en aandavanae, ennaseyvom endraan.

அதற்கு அவன்: பயப்படாதே; அவர்களோடிருக்கிறவர்களைப் பார்க்கிலும் நம்மோடிருக்கிறவர்கள் அதிகம் என்றான்.

adharku avan: payappadaadhae; avargalodirukkiravargalaip paarkkilum nammodirukkiravargal adhigam endraan.

அப்பொழுது எலிசா விண்ணப்பம் பண்ணி: கர்த்தாவே, இவன் பார்க்கும்படி இவன் கண்களைத் திறந்தருளும் என்றான்; உடனே கர்த்தர் அந்த வேலைக்காரன் கண்களைத் திறந்தார்; இதோ, எலிசாவைச் சுற்றிலும் அக்கினிமயமான குதிரைகளாலும் இரதங்களாலும் அந்த மலை நிறைந்திருக்கிறதை அவன் கண்டான்.

appozhudhu elisaa vinnappam panni: karthaavae, ivan paarkkumbadi ivan kangalaith thirandharulum endraan; udanae karthar andha velaikkaaran kangalaith thirandhaar; idho, elisaavaich sutrilum akkinimayamaana kudhiraigalaalum iradhangalaalum andha malai niraindhirukkiradhai avan kandaan.

அவர்கள் அவனிடத்தில் வருகையில், எலிசா கர்த்தரை நோக்கி விண்ணப்பம்பண்ணி: இந்த ஜனங்களுக்குக் கண் மயக்கம் உண்டாகும்படி செய்யும் என்றான்; எலிசாவுடைய வார்த்தையின்படியே அவர்களுக்குக் கண்மயக்கம் உண்டாகும்படி செய்தார்.

avargal avanidathil varugaiyil, elisaa kartharai nokki vinnappambanni: indha janangalukkuk kan mayakkam undaagumbadi seyyum endraan; elisaavudaiya vaarthaiyinbadiyae avargalukkuk kanmayakkam undaagumbadi seydhaar.

அப்பொழுது எலிசா அவர்களை நோக்கி: இது வழி அல்ல; இது பட்டணமும் அல்ல; என் பிறகே வாருங்கள்; நீங்கள் தேடுகிற மனுஷனிடத்தில் நான் உங்களை வழிநடத்துவேன் என்று சொல்லி, அவர்களைச் சமாரியாவுக்கு அழைத்துக் கொண்டுபோனான்.

appozhudhu elisaa avargalai nokki: idhu vazhi alla; idhu pattanamum alla; en piragae vaarungal; neengal thedugira manushanidathil naan ungalai vazhinadathuven endru solli, avargalaich samaariyaavukku azhaithuk kondubonaan.

அவர்கள் சமாரியாவில் வந்தபோது, எலிசா: கர்த்தாவே, இவர்கள் பார்க்கும் படிக்கு இவர்கள் கண்களைத் திறந்தருளும் என்றான்; பார்க்கும்படிக்குக் கர்த்தர் அவர்கள் கண்களைத் திறக்கும்போது, இதோ, அவர்கள் சமாரியாவின் நடுவே இருந்தார்கள்.

avargal samaariyaavil vandhabodhu, elisaa: karthaavae, ivargal paarkkum padikku ivargal kangalaith thirandharulum endraan; paarkkumbadikkuk karthar avargal kangalaith thirakkumbodhu, idho, avargal samaariyaavin naduvae irundhaargal.

இஸ்ரவேலின் ராஜா அவர்களைக் கண்டபோது, எலிசாவைப் பார்த்து: என் தகப்பனே, நான் அவர்களை வெட்டிப் போடலாமா என்று கேட்டான்.

isravelin raajaa avargalaik kandabodhu, elisaavaip paarthu: en thagappanae, naan avargalai vettip podalaamaa endru kettaan.

அதற்கு அவன்: நீர் வெட்டவேண்டாம்; நீர் உம்முடைய பட்டயத்தாலும், உம்முடைய வில்லினாலும் சிறையாக்கிக் கொண்டவர்களை வெட்டுகிறீரோ? இவர்கள் புசித்துக் குடித்து, தங்கள் ஆண்டவனிடத்துக்குப் போகும்படிக்கு, அப்பமும் தண்ணீரும் அவர்களுக்கெதிரில் வையும் என்றான்.

adharku avan: neer vettavendaam; neer ummudaiya pattayathaalum, ummudaiya villinaalum siraiyaakkik kondavargalai vettugireero? ivargal pusithuk kudithu, thangal aandavanidathukkup pogumbadikku, appamum thanneerum avargalukkedhiril vaiyum endraan.

அப்பொழுது அவர்களுக்குப் பெரிய விருந்துபண்ணி, அவர்கள் புசித்துக் குடித்தபின்பு, அவர்களை அனுப்பிவிட்டான்; அவர்கள் தங்கள் ஆண்டவனிடத்துக்குப் போய்விட்டார்கள்; சீரியரின் தண்டுகள் இஸ்ரவேல் தேசத்திலே அப்புறம் வரவில்லை.

appozhudhu avargalukkup periya virundhubanni, avargal pusithuk kudithabinbu, avargalai anuppivittaan; avargal thangal aandavanidathukkup poyvittaargal; seeriyarin thandugal isravel thesathilae appuram varavillai.

இதற்குப்பின்பு சீரியாவின் ராஜாவாகிய பெனாதாத் தன் இராணுவத்தையெல்லாம் கூட்டிக்கொண்டுவந்து சமாரியாவை முற்றிக்கைபோட்டான்.

idharkuppinbu seeriyaavin raajaavaagiya penaadhaath than iraanuvathaiyellaam koottikkonduvandhu samaariyaavai mutrikkaibottaan.

அதினால் சமாரியாவிலே கொடிய பஞ்சமுண்டாயிற்று; ஒரு கழுதைத் தலை எண்பது வெள்ளிக்காசுக்கும், புறாக்களுக்குப் போடுகிற காற்படி பயறு ஐந்து வெள்ளிக்காசுக்கும் விற்கப்படுமட்டும் அதை முற்றிக்கைபோட்டார்கள்.

adhinaal samaariyaavilae kodiya panjamundaayitru; oru kazhudhaith thalai enbadhu vellikkaasukkum, puraakkalukkup podugira kaarpadi payaru aindhu vellikkaasukkum virkappadumattum adhai mutrikkaibottaargal.

இஸ்ரவேலின் ராஜா அலங்கத்தின் மேல் நடந்துபோகையில், ஒரு ஸ்திரீ அவனைப்பார்த்துக் கூப்பிட்டு, ராஜாவாகிய என் ஆண்டவனே, இரட்சியும் என்றாள்.

isravelin raajaa alangathin mel nadandhubogaiyil, oru sthiree avanaippaarthuk kooppittu, raajaavaagiya en aandavanae, iratsiyum endraal.

அதற்கு அவன்: கர்த்தர் உன்னை இரட்சிக்காதிருந்தால் நான் எதிலிருந்து எடுத்து உன்னை இரட்சிக்கலாம்? களஞ்சியத்திலிருந்தா, ஆலையிலிருந்தா என்று சொல்லி,

adharku avan: karthar unnai iratsikkaadhirundhaal naan edhilirundhu eduthu unnai iratsikkalaam? kalanjiyathilirundhaa, aalaiyilirundhaa endru solli,

ராஜா பின்னையும் அவளைப் பார்த்து: உனக்கு என்னவேண்டும் என்று கேட்டான். அதற்கு அவள்: இந்த ஸ்திரீ என்னை நோக்கி: உன் மகனைத் தா, அவனை இன்று தின்போம்; நாளைக்கு என் மகனைத் தின்போம் என்றாள்.

raajaa pinnaiyum avalaip paarthu: unakku ennavendum endru kettaan. adharku aval: indha sthiree ennai nokki: un maganaith thaa, avanai indru thinbom; naalaikku en maganaith thinbom endraal.

அப்படியே என் மகனை ஆக்கித் தின்றோம்; மறுநாளில் நான் இவளை நோக்கி: நாம் உன் மகனைத் தின்ன அவனைத் தா என்றேன்; அவள் தன் மகனை ஒளித்துவிட்டாள் என்றாள்.

appadiyae en maganai aakkith thindrom; marunaalil naan ivalai nokki: naam un maganaith thinna avanaith thaa endren; aval than maganai olithuvittaal endraal.

அந்த ஸ்திரீயின் வார்த்தைகளை ராஜா கேட்டவுடனே, அலங்கத்தின்மேல் நடந்துபோகிற அவன் தன் வஸ்திரங்களைக் கிழித்துக்கொண்டான்; அவன் உள்ளே தன் சரீரத்தின்மேல் இரட்டு உடுத்தியிருக்கிறதை ஜனங்கள் கண்டார்கள்.

andha sthireeyin vaarthaigalai raajaa kettavudanae, alangathinmel nadandhubogira avan than vasthirangalaik kizhithukkondaan; avan ullae than sareerathinmel irattu uduthiyirukkiradhai janangal kandaargal.

அவன்: சாப்பாத்தின் குமாரனாகிய எலிசாவின் தலை இன்றைக்கு அவன்மேல் இருந்தால், தேவன் அதற்குச் சரியாகவும் அதற்கு அதிகமாகவும் எனக்குச் செய்யக்கடவர் என்று சொன்னான்.

avan: saappaathin kumaaranaagiya elisaavin thalai indraikku avanmel irundhaal, thevan adharkuch sariyaagavum adharku adhigamaagavum enakkuch seyyakkadavar endru sonnaan.

எலிசா தன் வீட்டில் உட்கார்ந்திருந்தான்; மூப்பரும் அவனோடு உட்கார்ந்திருந்தார்கள். அப்பொழுது ராஜா: ஒரு மனுஷனைத் தனக்கு முன்னே அனுப்பினான்; இந்த ஆள் எலிசாவினிடத்துக்கு வருமுன்னே, அவன் அந்த மூப்பரை நோக்கி: என் தலையை வாங்க, அந்தக் கொலைபாதகனுடைய மகன் ஆள் அனுப்பினான்; பார்த்தீர்களா? அந்த ஆள் வரும்போது, நீங்கள் அவனை உள்ளே வரவொட்டாமல் கதவைப் பூட்டிப்போடுங்கள்; அவனுக்குப் பின்னாக அவன் ஆண்டவனுடைய காலின் சத்தம் கேட்கிறது அல்லவா என்றான்.

elisaa than veettil utkaarndhirundhaan; moopparum avanodu utkaarndhirundhaargal. appozhudhu raajaa: oru manushanaith thanakku munnae anuppinaan; indha aal elisaavinidathukku varumunnae, avan andha moopparai nokki: en thalaiyai vaanga, andhak kolaibaadhaganudaiya magan aal anuppinaan; paartheergalaa? andha aal varumbodhu, neengal avanai ullae varavottaamal kadhavaip poottippodungal; avanukkup pinnaaga avan aandavanudaiya kaalin satham ketkiradhu allavaa endraan.

அவர்களோடே அவன் பேசிக்கொண்டிருக்கையில், அந்த ஆள் அவனிடத்தில் வந்து: இதோ, இந்தப் பொல்லாப்பு கர்த்தரால் உண்டானது; நான் இனிக் கர்த்தருக்காகக் காத்திருக்க வேண்டியது என்ன என்று ராஜா சொல்லுகிறார் என்றான்.

avargalodae avan pesikkondirukkaiyil, andha aal avanidathil vandhu: idho, indhap pollaappu kartharaal undaanadhu; naan inik kartharukkaagak kaathirukka vendiyadhu enna endru raajaa sollugiraar endraan.