1 சாமுவேல் 28 1 Samuel 28 in Tamil and Tanglish

அந்நாட்களிலே பெலிஸ்தர் இஸ்ரவேலின்மேல் யுத்தம்பண்ண, தங்கள் சேனைகளைப் போருக்குக் கூட்டினார்கள்; அப்பொழுது ஆகீஸ் தாவீதை நோக்கி: நீயும் உன் மனுஷரும் எவ்விதத்திலும் என்னோடேகூட யுத்தத்துக்கு வரவேண்டும் என்று அறியக்கடவாய் என்றான்.

annaatkalilae pelisthar isravelinmel yuthambanna, thangal senaigalaip porukkuk koottinaargal; appozhudhu aagees thaaveedhai nokki: neeyum un manusharum evvidhathilum ennodegooda yuthathukku varavendum endru ariyakkadavaay endraan.

தாவீது ஆகீசைப் பார்த்து: உம்முடைய அடியான் செய்யப்போகிறதை நீர் நிச்சயமாய் அறிந்துகொள்வீர் என்றான்; அப்பொழுது ஆகீஸ் தாவீதை நோக்கி: இதற்காக உன்னை எந்நாளும் எனக்கு மெய்காவலனாக வைப்பேன் என்றான்.

thaaveedhu aageesaip paarthu: ummudaiya adiyaan seyyappogiradhai neer nichayamaay arindhugolveer endraan; appozhudhu aagees thaaveedhai nokki: idharkaaga unnai ennaalum enakku meygaavalanaaga vaippen endraan.

சாமுவேல் இதற்கு முன்னமே மரித்துப்போனான்; இஸ்ரவேலர் எல்லாரும் அவனுக்குத் துக்கங்கொண்டாடி, அவன் ஊராகிய ராமாவிலே அவனை அடக்கம் பண்ணினார்கள். சவுல் அஞ்சனம் பார்க்கிறவர்களையும் குறிசொல்லுகிறவர்களையும் தேசத்தில் இராதபடிக்குத் துரத்தி விட்டான்.

saamuvel idharku munnamae marithupponaan; isravelar ellaarum avanukkuth thukkangondaadi, avan ooraagiya raamaavilae avanai adakkam panninaargal. savul anjanam paarkkiravargalaiyum kurisollugiravargalaiyum thesathil iraadhabadikkuth thurathi vittaan.

பெலிஸ்தர் கூடிவந்து, சூநேமிலே பாளயமிறங்கினார்கள்; சவுலும் இஸ்ரவேலர் எல்லாரையும் கூட்டினான்; அவர்கள் கில்போவாவிலே பாளயமிறங்கினார்கள்.

pelisthar koodivandhu, soonemilae paalayamiranginaargal; savulum isravelar ellaaraiyum koottinaan; avargal kilbovaavilae paalayamiranginaargal.

சவுல் பெலிஸ்தரின் பாளயத்தைக் கண்டபோது பயந்தான்; அவன் இருதயம் மிகவும் தத்தளித்துக்கொண்டிருந்தது.

savul pelistharin paalayathaik kandabodhu payandhaan; avan irudhayam migavum thathalithukkondirundhadhu.

சவுல் கர்த்தரிடத்தில் விசாரிக்கும் போது, கர்த்தர் அவனுக்குச் சொப்பனங்களினாலாவது, ஊரீமினாலாவது, தீர்க்கதரிசிகளினாலாவது மறு உத்தரவு அருளவில்லை.

savul kartharidathil visaarikkum podhu, karthar avanukkuch soppanangalinaalaavadhu, ooreeminaalaavadhu, theerkkadharisigalinaalaavadhu maru utharavu arulavillai.

அப்பொழுது சவுல் தன் ஊழியக்காரரை நோக்கி: அஞ்சனம்பார்க்கிற ஒரு ஸ்திரீயைத் தேடுங்கள்; நான் அவளிடத்தில் போய் விசாரிப்பேன் என்றான்; அதற்கு அவனுடைய ஊழியக்காரர்: இதோ, எந்தோரில் அஞ்சனம்பார்க்கிற ஒரு ஸ்திரீ இருக்கிறாள் என்றார்கள்.

appozhudhu savul than oozhiyakkaararai nokki: anjanambaarkkira oru sthireeyaith thedungal; naan avalidathil poy visaarippen endraan; adharku avanudaiya oozhiyakkaarar: idho, endhoril anjanambaarkkira oru sthiree irukkiraal endraargal.

அப்பொழுது சவுல் வேஷம் மாறி, வேறு வஸ்திரம் தரித்துக்கொண்டு, அவனும் அவனோடேகூட இரண்டுபேரும் இராத்திரியிலே அந்த ஸ்திரீயினிடத்தில் போய்ச் சேர்ந்தார்கள்; அவளை அவன் நோக்கி: நீ அஞ்சனம்பார்த்து எனக்குக் குறிசொல்லி, நான் உன்னிடத்தில் சொல்லுகிறவனை எழும்பிவரச்செய் என்றான்.

appozhudhu savul vesham maari, veru vasthiram tharithukkondu, avanum avanodegooda iranduberum iraathiriyilae andha sthireeyinidathil poych serndhaargal; avalai avan nokki: nee anjanambaarthu enakkuk kurisolli, naan unnidathil sollugiravanai ezhumbivarachey endraan.

அதற்கு அந்த ஸ்திரீ: சவுல் அஞ்சனம் பார்க்கிறவர்களையும் குறிசொல்லுகிறவர்களையும் தேசத்தில் இராதபடிக்கு நிர்மூலமாக்கின செய்தியை நீர் அறிவீரே; என்னைக் கொன்றுபோடும்படி நீர் என் பிராணனுக்குக் கண்ணிவைக்கிறது என்ன என்றாள்.

adharku andha sthiree: savul anjanam paarkkiravargalaiyum kurisollugiravargalaiyum thesathil iraadhabadikku nirmoolamaakkina seydhiyai neer ariveerae; ennaik kondrubodumbadi neer en piraananukkuk kannivaikkiradhu enna endraal.

அப்பொழுது சவுல்: இந்தக் காரியத்திற்காக உனக்குப் பொல்லாப்பு வராது என்பதைக் கர்த்தருடைய ஜீவனைக் கொண்டு சொல்லுகிறேன் என்று அவளுக்குக் கர்த்தர்மேல் ஆணையிட்டான்.

appozhudhu savul: indhak kaariyathirkaaga unakkup pollaappu varaadhu enbadhaik kartharudaiya jeevanaik kondu sollugiren endru avalukkuk kartharmel aanaiyittaan.

அப்பொழுது அந்த ஸ்திரீ: உமக்கு நான் யாரை எழும்பிவரப் பண்ண வேண்டும் என்றதற்கு, அவன்: சாமுவேலை எழும்பிவரப்பண்ணவேண்டும் என்றான்.

appozhudhu andha sthiree: umakku naan yaarai ezhumbivarap panna vendum endradharku, avan: saamuvelai ezhumbivarappannavendum endraan.

அந்த ஸ்திரீ சாமுவேலைக் கண்டமாத்திரத்தில் மகா சத்தமாய்க் கூப்பிட்டு, சவுலை நோக்கி: ஏன் என்னை மோசம்போக்கினீர்? நீர்தான் சவுலாச்சுதே என்றாள்.

andha sthiree saamuvelaik kandamaathirathil magaa sathamaayk kooppittu, savulai nokki: en ennai mosambokkineer? neerdhaan savulaachudhae endraal.

ராஜா அவளைப் பார்த்து: நீ பயப்படாதே; நீ காண்கிறது என்ன என்று கேட்டான். அதற்கு அந்த ஸ்திரீ: தேவர்கள் பூமிக்குள்ளிருந்து ஏறிவருகிறதைக் காண்கிறேன் என்று சவுலுக்குச் சொன்னாள்.

raajaa avalaip paarthu: nee payappadaadhae; nee kaangiradhu enna endru kettaan. adharku andha sthiree: thevargal poomikkullirundhu erivarugiradhaik kaangiren endru savulukkuch sonnaal.

அவருடைய ரூபம் என்ன என்று அவளைக் கேட்டான். அதற்கு அவள்: சால்வையைப் போர்த்துக்கொண்டிருக்கிற ஒரு முதிர்ந்த வயதான மனுஷன் எழும்பிவருகிறான் என்றாள்: அதினாலே சவுல் அவன் சாமுவேல் என்று அறிந்து கொண்டு, தரைமட்டும் முகங்குனிந்து வணங்கினான்.

avarudaiya roobam enna endru avalaik kettaan. adharku aval: saalvaiyaip porthukkondirukkira oru mudhirndha vayadhaana manushan ezhumbivarugiraan endraal: adhinaalae savul avan saamuvel endru arindhu kondu, tharaimattum mugangunindhu vananginaan.

சாமுவேல் சவுலை நோக்கி: நீ என்னை எழும்பிவரப்பண்ணி, என்னைக் கலைத்தது என்ன என்று கேட்டான். அதற்குச் சவுல்: நான் மிகவும் நெருக்கப்பட்டிருக்கிறேன்; பெலிஸ்தர் எனக்கு விரோதமாய் யுத்தம்பண்ணுகிறார்கள்; தேவனும் என்னைக் கைவிட்டார்; அவர் தீர்க்கதரிசிகளினாலாவது, சொப்பனங்களினாலாவது எனக்கு மறு உத்தரவு அருளுகிறதில்லை; ஆகையால் நான் செய்யவேண்டியதை நீர் எனக்கு அறிவிக்கும்படிக்கு, உம்மை அழைப்பித்தேன் என்றான்.

saamuvel savulai nokki: nee ennai ezhumbivarappanni, ennaik kalaithadhu enna endru kettaan. adharkuch savul: naan migavum nerukkappattirukkiren; pelisthar enakku virodhamaay yuthambannugiraargal; thevanum ennaik kaivittaar; avar theerkkadharisigalinaalaavadhu, soppanangalinaalaavadhu enakku maru utharavu arulugiradhillai; aagaiyaal naan seyyavendiyadhai neer enakku arivikkumbadikku, ummai azhaippithen endraan.

அதற்குச் சாமுவேல்: கர்த்தர் உன்னைவிட்டு விலகி, உனக்குச் சத்துருவாய் இருக்கும்போது, நீ என்னிடத்தில் கேட்பானேன்?

adharkuch saamuvel: karthar unnaivittu vilagi, unakkuch sathuruvaay irukkumbodhu, nee ennidathil ketpaanen?

கர்த்தர் என்னைக்கொண்டு சொன்னபடியே செய்து முடித்து, ராஜ்யத்தை உன் கையிலிருந்து பறித்து, அதை உன் தோழனாகிய தாவீதுக்குக் கொடுத்துவிட்டார்.

karthar ennaikkondu sonnabadiyae seydhu mudithu, raajyathai un kaiyilirundhu parithu, adhai un thozhanaagiya thaaveedhukkuk koduthuvittaar.

நீ கர்த்தருடைய சொற்கேளாமலும், அமலேக்கின்மேல் அவருக்கு இருந்த கோபத்தின் உக்கிரத்தைத் தீர்க்காமலும் போனபடியினால், கர்த்தர் இன்றைய தினம் உனக்கு இந்தப் பிரகாரமாகச் செய்தார்.

nee kartharudaiya sorkelaamalum, amalekkinmel avarukku irundha kobathin ukkirathaith theerkkaamalum ponabadiyinaal, karthar indraiya thinam unakku indhap piragaaramaagach seydhaar.

கர்த்தர் உன்னுடைய ஜனமாகிய இஸ்ரவேலரையும் பெலிஸ்தர் கையில் ஒப்புக்கொடுப்பார்; நாளைக்கு நீயும் உன் குமாரரும் என்னோடிருப்பீர்கள்; இஸ்ரவேலின் பாளயத்தையும் கர்த்தர் பெலிஸ்தரின் கையில் ஒப்புக்கொடுப்பார் என்றான்.

karthar unnudaiya janamaagiya isravelaraiyum pelisthar kaiyil oppukkoduppaar; naalaikku neeyum un kumaararum ennodiruppeergal; isravelin paalayathaiyum karthar pelistharin kaiyil oppukkoduppaar endraan.

அந்தக்ஷணமே சவுல் நெடிதாங்கிடையாய்த் தரையிலே விழுந்து, சாமுவேலின் வார்த்தைகளினாலே மிகவும் பயப்பட்டான்; அவன் இராப்பகல் முழுதும் ஒன்றும் சாப்பிடாதிருந்தபடியினால், அவன் பலவீனமாயிருந்தான்.

andhakshanamae savul nedidhaangidaiyaayth tharaiyilae vizhundhu, saamuvelin vaarthaigalinaalae migavum payappattaan; avan iraappagal muzhudhum ondrum saappidaadhirundhabadiyinaal, avan palaveenamaayirundhaan.

அப்பொழுது அந்த ஸ்திரீ சவுலிடத்தில் வந்து, அவன் மிகவும் கலங்கியிருக்கிறதைக் கண்டு, அவனை நோக்கி: இதோ, உம்முடைய அடியாளாகிய நான் உம்முடைய சொற்கேட்டு, என் பிராணனை என் கையிலே பிடித்துக்கொண்டு, நீர் எனக்குச் சொன்ன உம்முடைய வார்த்தைகளுக்குக் கீழ்ப்படிந்தேன்.

appozhudhu andha sthiree savulidathil vandhu, avan migavum kalangiyirukkiradhaik kandu, avanai nokki: idho, ummudaiya adiyaalaagiya naan ummudaiya sorkettu, en piraananai en kaiyilae pidithukkondu, neer enakkuch sonna ummudaiya vaarthaigalukkuk keezhppadindhen.

இப்பொழுது நீர் உம்முடைய அடியாளுடைய சொல்லைக் கேளும், நான் உமக்கு முன்பாகக் கொஞ்சம் அப்பம் வைக்கிறேன், அதைப் புசிப்பீராக: அப்பொழுது நீர் வழிநடந்து போகத்தக்க பெலன் உமக்குள் இருக்கும் என்றாள்.

ippozhudhu neer ummudaiya adiyaaludaiya sollaik kelum, naan umakku munbaagak konjam appam vaikkiren, adhaip pusippeeraaga: appozhudhu neer vazhinadandhu pogathakka pelan umakkul irukkum endraal.

அவனோ தட்டுதல்பண்ணி, நான் புசிக்கமாட்டேன் என்றான்; ஆனாலும் அவனுடைய ஊழியக்காரரும் அந்த ஸ்திரீயும் அவனை மிகவும் வருந்திக்கொண்டதினால், அவன் அவர்கள் சொற்கேட்டு, தரையிலிருந்து எழுந்திருந்து கட்டிலின் மேல் உட்கார்ந்தான்.

avano thattudhalbanni, naan pusikkamaatten endraan; aanaalum avanudaiya oozhiyakkaararum andha sthireeyum avanai migavum varundhikkondadhinaal, avan avargal sorkettu, tharaiyilirundhu ezhundhirundhu kattilin mel utkaarndhaan.

அந்த ஸ்திரீயினிடத்தில் கொழுத்தகன்றுக்குட்டி ஒன்று வீட்டில் இருந்தது; அதைத் தீவிரமாய் அடித்து, மா எடுத்துப் பிசைந்து, அதைப் புளிப்பில்லா அப்பங்களாகச் சுட்டு,

andha sthireeyinidathil kozhuthagandrukkutti ondru veettil irundhadhu; adhaith theeviramaay adithu, maa eduthup pisaindhu, adhaip pulippillaa appangalaagach suttu,

சவுலுக்கும் அவன் ஊழியக்காரருக்கும் முன்பாகக் கொண்டுவந்து வைத்தாள்; அவர்கள் புசித்து எழுந்திருந்து, அந்த இராத்திரியிலேயே புறப்பட்டுப் போனார்கள்.

savulukkum avan oozhiyakkaararukkum munbaagak konduvandhu vaithaal; avargal pusithu ezhundhirundhu, andha iraathiriyileyae purappattup ponaargal.