1 கொரிந்தியர் 13 1 Corinthians 13 in Tamil and Tanglish

நான் மனுஷர் பாஷைகளையும் தூதர்பாஷைகளையும் பேசினாலும், அன்பு எனக்கிராவிட்டால், சத்தமிடுகிற வெண்கலம்போலவும், ஓசையிடுகிற கைத்தாளம்போலவும் இருப்பேன்.

naan manushar paashaigalaiyum thoodharbaashaigalaiyum pesinaalum, anbu enakkiraavittaal, sathamidugira vengalambolavum, osaiyidugira kaithaalambolavum iruppen.

நான் தீர்க்கதரிசன வரத்தை உடையவனாயிருந்து, சகல இரகசியங்களையும், சகல அறிவையும் அறிந்தாலும், மலைகளைப் பேர்க்கத்தக்கதாக சகல விசுவாசமுள்ளவனாயிருந்தாலும், அன்பு எனக்கிராவிட்டால் நான் ஒன்றுமில்லை.

naan theerkkadharisana varathai udaiyavanaayirundhu, sagala iragasiyangalaiyum, sagala arivaiyum arindhaalum, malaigalaip perkkathakkadhaaga sagala visuvaasamullavanaayirundhaalum, anbu enakkiraavittaal naan ondrumillai.

எனக்கு உண்டான யாவற்றையும் நான் அன்னதானம்பண்ணினாலும், என் சரீரத்தைச் சுட்டெரிக்கப்படுவதற்குக் கொடுத்தாலும், அன்பு எனக்கிராட்டால் எனக்குப் பிரயோஜனம் ஒன்றுமில்லை.

enakku undaana yaavatraiyum naan annadhaanambanninaalum, en sareerathaich sutterikkappaduvadharkuk koduthaalum, anbu enakkiraattaal enakkup pirayojanam ondrumillai.

அன்பு நீடிய சாந்தமும் தயவுமுள்ளது; அன்புக்குப் பொறாமையில்லை; அன்பு தன்னைப் புகழாது, இறுமாப்பாயிராது,

anbu neediya saandhamum thayavumulladhu; anbukkup poraamaiyillai; anbu thannaip pugazhaadhu, irumaappaayiraadhu,

அயோக்கியமானதைச் செய்யாது, தற்பொழிவை நாடாது, சினமடையாது, தீங்கு நினையாது,

ayokkiyamaanadhaich seyyaadhu, tharpozhivai naadaadhu, sinamadaiyaadhu, theengu ninaiyaadhu,

அநியாயத்தில் சந்தோஷப்படாமல், சத்தியத்தில் சந்தோஷப்படும்.

aniyaayathil sandhoshappadaamal, sathiyathil sandhoshappadum.

சகலத்தையும் தாங்கும், சகலத்தையும் விசுவாசிக்கும், சகலத்தையும் நம்பும், சகலத்தையும் சகிக்கும்.

sagalathaiyum thaangum, sagalathaiyum visuvaasikkum, sagalathaiyum nambum, sagalathaiyum sagikkum.

அன்பு ஒருக்காலும் ஒழியாது. தீர்க்கதரிசனங்களானாலும் ஒழிந்துபோம், அந்நிய பாஷைகளானாலும் ஓய்ந்துபோம், அறிவானாலும் ஒழிந்துபோம்.

anbu orukkaalum ozhiyaadhu. theerkkadharisanangalaanaalum ozhindhubom, anniya paashaigalaanaalum oyndhubom, arivaanaalum ozhindhubom.

நம்முடைய அறிவு குறைவுள்ளது, நாம் தீர்க்கதரிசனம் சொல்லுதலும் குறைவுள்ளது.

nammudaiya arivu kuraivulladhu, naam theerkkadharisanam solludhalum kuraivulladhu.

நிறைவானது வரும்போது குறைவானது ஒழிந்துபோம்.

niraivaanadhu varumbodhu kuraivaanadhu ozhindhubom.

நான் குழந்தையாயிருந்தபோது குழந்தையைப்போலப் பேசினேன், குழந்தையைப்போலச் சிந்தித்தேன், குழந்தையைப்போல யோசித்தேன்; நான் புருஷனானபோதோ குழந்தைக்கேற்றவைகளை ஒழித்துவிட்டேன்.

naan kuzhandhaiyaayirundhabodhu kuzhandhaiyaippolap pesinen, kuzhandhaiyaippolach sindhithen, kuzhandhaiyaippola yosithen; naan purushanaanabodho kuzhandhaikketravaigalai ozhithuvitten.

இப்பொழுது கண்ணாடியிலே நிழலாட்டமாய்ப் பார்க்கிறோம், அப்பொழுது முகமுகமாய்ப் பார்ப்போம்; இப்பொழுது நான் குறைந்த அறிவுள்ளவன், அப்பொழுது நான் அறியப்பட்டிருக்கிறபடியே, அறிந்துகொள்ளுவேன்.

ippozhudhu kannaadiyilae nizhalaattamaayp paarkkirom, appozhudhu mugamugamaayp paarppom; ippozhudhu naan kuraindha arivullavan, appozhudhu naan ariyappattirukkirabadiyae, arindhugolluven.

இப்பொழுது விசுவாசம், நம்பிக்கை, அன்பு இம்மூன்றும் நிலைத்திருக்கிறது; இவைகளில் அன்பே பெரியது.

ippozhudhu visuvaasam, nambikkai, anbu immoondrum nilaithirukkiradhu; ivaigalil anbae periyadhu.